Τη θυσία να τη σέβεσαι: The Winslow Boy @ The Old Vic

OldVicΌταν θα έρθει η ώρα να διαλέξεις, θυσιάζεις τα πάντα για το δίκαιο; Για το σωστό; Ή όχι;

Πήγα απόψε στο Old . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω…

Πρέπει να…

Πρέπει να…

δω τί θα γίνει με το σπίτι ανανεώσω το digital scullery κανονίσω τα της τράπεζας κλείσω τις εκκρεμότητες στείλω εκείνο το γράμμα κάνω όλα αυτά που ξεκίνησα σε μια άλλη ζωή να κάνω.

Πλην όμως δεν “πρέπει” να κάνω τίποτα απολύτως.

Πέρα δηλαδή από τα πράγματα που με κάνουν αυτή που είμαι.

Πέρασαν . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω…

Να γράφει το κοντέρ χιλιόμετρα

Blooming Roads

Τελευταία όλο κάτι θέλω να γράψω κι όλο μου ξεφεύγει.

Θα βγω στους δρόμους να το πιάσω.

Θα γράψει το κοντέρ χιλιόμετρα μωρό μου και από τα ηχεία θα ουρλιάζουν για λίγη ηδονή οι Led Zeppelin.

Ξέρεις γιατί.

 

Μάνα, να κοιμηθώ και να ακούς την ανάσα μου

Desert Sunset

Όποτε πάω στη μαμά Δέσποινα μου φωνάζει που κλείνω την πόρτα του δωματίου για να κοιμηθώ.

Θέλει να την αφήνω ανοιχτή.

“Για να σε ακούω”, μου λέει.

Να ακούει την ανάσα μου θέλει, όπως όταν ήμουν παιδί.

Να το ξέρεις, όταν κάποιος ακούει την ανάσα σου . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω…

Σιωπής (και χορού) εγκώμιον

Dune Bashing

Υπάρχουν οι ώρες για τα λόγια και οι ώρες για τις σιωπές.

Και τις ώρες τις δικές σου να μην αφήνεις

να τις κρίνουν

να τις αναλύουν

να τις κάνουν κομμάτια

οι παντογνώστες που δεν χόρεψαν ποτέ.

Ή όσοι χόρεψαν . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω…

Η προστακτική (σου)

Pireaus

Να σταματήσεις τις προσταγές. Ειδικά όταν τις δίνεις δέκα χρόνια πριν, όταν έπρεπε να σε ακούσω και τώρα είναι αργά, ή μπορεί και να μην είναι αλλά δεν έχει σημασία γιατί εγώ είμαι εδώ κι εσύ δέκα χρόνια πριν. Μάλλον.

Τέλος πάντων, θα σε πάρω τηλέφωνο.

. . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω…

Αυτό που λες “σ’ αγαπώ”. Να το λες.

A love for all the seasons. Odysseas Elytis

Προσπαθώ να γράψω μια ανάρτηση – σβήνω και γράφω αρκετή ώρα.

Επειδή κουράστηκα, το νόημα είναι το εξής απλό:

Κάποιους ανθρώπους – και εραστές αλλά και φίλους, αδελφούς – θα τους αγαπήσεις πολύ. Θα χωλοσκάσεις. Θα τους σκέφτεσαι και θα . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω…

Χειμώνας επιμένων

handprint in the snow

 

Αυτό που έγινε φέτος είναι ότι ο χειμώνας δεν τελειώνει.

Επιμένει.

Το αποτέλεσμα είναι ότι είμαι πεπεισμένη ότι είμαστε ακόμα στην αρχή του χρόνου και ότι οι δύσκολες μέρες του κρύου δεν έχουν τελειωμό.

Την αμέσως επόμενη στιγμή “θυμάμαι” ότι είναι Απρίλιος και . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω…

Σύντομες οδηγίες καφρίλας για αναρτήσεις γονιών

Baby Colt 3

Δεν ξέρω αν διαβάζεις γενικά blogs αγαπητέ αναγνώστη. Αν όμως διαβάζεις μάλλον έχεις πετύχει και τα πάρα πολλά μαμαδο-μπαμπαδο-blogs που έχουν ξεπηδήσει από παντού.

Πράγμα ΘΕΤΙΚΟ. Το blogging καλό πράγμα κάνει, δεν θα εξετάσουμε αυτό σήμερα.

Από την άλλη υπάρχουν και πάρα πολλά blogs από . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω…

Τα μικρά που σε θυμίζουν

Go on. Take some courage.

Εσένα.

Που κάποτε σου είπα μυστικά, που κάποτε ήπιαμε καφέ, που κάποτε γελάσαμε με δάκρυα να στραφταλίζουν στα μάτια.

Που ζήσαμε σαν φίλοι.

Σε θυμάμαι σε κάτι μικρά, που δεν τα υπολογίζεις (και σε κανα δυο μεγάλα).

Όταν αλλάζω παπλωματοθήκη – γιατί είχες . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω…

Burnout | A place with no sense of place

Goldney Hall

Burnout στα βράδια του Λονδίνου.

Δεν έχει νύχτα που να μην γερνάω.

Γρήγορα.

Σε fast forward.

Δεν έχει νύχτα που να μην ονειρεύτηκα ένα πρωί από τα παλιά, να αναπνέει γύρω μου, να πετάει τη μυρωδιά σου στους τοίχους, αυτή που περιμένει στο κομοδίνο μου.

Γιατί . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω…

Θυμάρι και δροσιά της αυγής

Forest

Μια φορά κι έναν καιρό – τότε που τα άστρα ήταν ακόμα νέα – ζούσε ένας ξυλοκόπος που παντρεύτηκε τη μάγισσα της κοιλάδας. Παρόλο που την αγαπούσε πάνω από όλα, το παράπονο του ήταν ότι τα βράδια εκείνη έβγαινε στο δάσος για να μαζέψει βότανα ή να . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω…

Man Ray – τα παιδιά τα διάσημα με την αυτοκτονία στο βλέμμα

Man Ray exhibition catalogue Χτες το απόγευμα – όντας ακόμα πολύ κόντα στο burnout – πήγα στην έκθεση Man Ray Portraits στη National Portrait Gallery.

Γω αυτό το μουσείο δεν το έχω σε μεγάλη υπόληψη (ίσως επειδή λατρεύω το διπλανό) αλλά πήρε το μάτι μου κανα δυο . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω…

Αυτό με τα γέλια, τις ενδορφίνες και τα λοιπά

The new 'old' London bus

Να μη σου τα πολυλογώ είμαστε κοντά σε burnout (από τα θρυλικά) αλλά σήμερα το αποφύγαμε.

Γιατί γύρισα σπίτι κι επειδή κάτι έλεγα στον Στερεοφωνικό και την μικρή Οξφορδιανή τις προάλλες για τον Billy έβαλα να τον δω.

Βάλσαμο ο τύπος – το . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω…

10 χρόνια τουριστάκι στο Λονδίνο

View from the London Eye

Είχα περίπου δέκα χρονάκια να πάω σε κάποιες από τις κλασσικές τουριστοπαγίδες του Λονδίνου. Βέβαια το τουριστοπαγίδες δεν το λέω για να πω ότι δεν αξίζουν, μια χαρά αξίζουν (ειδικά αν αλλάζει η παρέα).

Πάντως, σήμερα που το σκεφτόμουν (και έκλεισα και κάτι . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω…