|
Ψιθυρίζεται καιρό αλλά κάποιος πρέπει να σε πάει για να περάσεις καλά. Στις αποθήκες. Στο Limehouse. Στη μυρωδιά της μπύρας και της σκόνης (και του παλιού βελούδου). Που μόνο ακατάλληλα ντυμένος μπορείς να πας γιατί είναι Τετάρτη! Τετάρτη! Στο Jamboree (να ξέρεις ότι αγαπάω τη . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω…
Υπάρχει μια ταράτσα στο Νέο Φάληρο. Όντως υπάρχει. Τώρα μπορεί να σκέφτεσαι “σιγά, μια τυχαία ταράτσα, μια τυχαία συνοικία” – όχι, όχι. Υπάρχει όντως αυτή η ταράτσα στο Νέο Φάληρο. Έξω από το δώμα, στον τοίχο, είναι το αποτύπωμα από την πλάτη μου. Αν βρεθείς . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω…
Το Σάββατο το βράδυ πήγα στο μπαλέτο για να κλάψω. Βασικά για να δω το Mayerling πήγα αλλά τελικά αποδείχτηκε ότι αυτή η δραστηριότητα πάει χέρι χέρι με το κλάμα. Η ιστορία είναι βασισμένη στο Mayerling incident – δηλαδή το . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω…
There is a story. Inside me. Of words that flow and move – with London’s lost rivers. Forced underground – they sprout flowers on the surface of the land – a secret held by a medieval town that rots away forgotten. The story lives, . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω…
Photo by K.Z.
Την τελευταία μέρα του Μάη νύχτωσε αργά (γι’αυτό και κάθεσαι . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω…
Σε πρόσφατο session εξομολόγησης (όχι δικής μου) είπα δυο τρία καλά που είναι απαραίτητο να τα τρίψω και στη δική μου μούρη. Αυτά που έζησες ΔΕΝ ορίζουν αυτά που ζεις (also known as ξεκόλλα το μυαλό σου) Ειναι αδύνατον όλα πάντα να τα κάνεις τέλεια (also . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω…
Στο Βορρά πάντα οι ώρες σου τρέχουν απ’τη λύση ακόμα απέχουν όσα μίλια κι αν είναι ο χρόνος η απόσταση φέρνει σιωπή Ένα σώμα ζεστό στα σεντόνια για να κρύβει τα χίλια τα χρόνια που περάσαν χωρίς μιαν ανάσα να σου λέει για νύχτες ζεστές Τώρα . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω…
Στο περβάζι στη Βουκουρεστίου σήκωσες τους ώμους σου όπως πάντα. Το θυμάμαι. Να το δω όποτε θέλω, δε μπορώ. Είναι η αλλαγή της χώρας. Το χειρότερο μου είναι τις νύχτες της σιωπής – που το γαμημένο είναι ήδη πολύ αργά όταν θέλω να σε πάρω τηλέφωνο.
Κρύβω δυο χαμόγελα στους δρόμους που (δεν) είναι δικοί μου αυτές τις μέρες. Περπατάω. Πολύ.
Το Σάββατο το πρωί με σταματάει για να με ρωτήσει αν είμαι Ελληνίδα. Βαριά Ποντιακή προφορά. – Ναι. Εσύ είσαι τεμέτερον. Μεγάλωσα και απευθύνομαι σε άντρες . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω…
Είναι που δεν πίνει. Βάλε μια τεκιλίτσα. Και γίνε μια αγκαλιά με το λάθος άρωμα. … Ρε. Ρε τί τραγούδια είπαμε. Ρε τί ποτήρια σπάσαμε. Ρε τί δάκρυα φύγανε στην Αίγινα, στη Μυτιλήνη και στα νησιά της ενδοχώρας. Και της χώρας μέσα μας. …
Αυτό. Εκ των υστέρων. … Μεταξύ μας, τρέμει. Που είναι καλή κατάσταση. Γιατί σημαίνει ότι ακόμα μπορεί . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω…
Οι μανούλες ΠΑΝΤΑ θα βρούνε την άκρη και τον τρόπο. Καμία αφορμή δεν πάει χαμένη. Παιδί για γάμο. . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω… Χτες το βράδυ ήμουν σε φάση καταστροφής. Είδα επιτέλους το Αν (γιατί ως γνωστόν αγαπάμε το trash culture) και έκανα και ανταπόκριση twitterική (γιατί έτσι). Τσάκω τα: (ΠΑΙΖΟΥΝ ΠΟΛΛΑ SPOILERS ΠΑΡΑΚΑΤΩ) ΣτηνΜπάντα όλοι, θα δω το Αν με τον Παπακαλιάτη. You have been warned. — Sofia Gkiousou (@sofiagk) May 15, 2013
Στο πρόσφατο ταξίδι (και) στη Θεσσαλονίκη έχουμε πάει σε εξαιρετικό σαντουιτσάδικο (μου λένε ότι είναι “σάντουιτς”, δεν είναι “σουβλάκι”). Σε σχέση με τα σάντουιτς στη Θεσσαλονίκη πρέπει να καταλάβεις τα εξής: Παίζει με ψωμάκι και με πίτα. Συνήθως προτιμούν ψωμάκι. Έχει πατάτες. Πολλές. Έχει ΠΑΡΑ . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω…
Όταν ήμουν αρκετά μικρή γνώρισα έναν παππού που μιλούσε Τούρκικα, πολύ σπαστά Ελληνικά και βαριά Κρητικά. Από πολύ μικρός στην Τουρκία, με το έτσι θέλω . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω… |
||
 digital-era.org by Sofia Gkiousou is licensed under a Creative Commons Attribution-Non-Commercial-No Derivative Works 3.0 Greece License. SoMaFusion has been here Powered by WordPress & Atahualpa |
||
