Νίκος Ξανθόπουλος από το σχετικό λήμμα της Wikipedia

Το σκέφτηκα συζητώντας κάτι περί ενός κλεμμένου αναπτήρα και των σχετικών κυρώσεων με γνωστό τέκνο της ελληνικής blogόσφαιρας.

Τώρα με την κρίση δεν πρέπει να χάσουμε την ΤΡΙΣΜΕΓΙΣΤΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ για αναγέννηση του Ξανθόπουλου και remake όλων του των ταινιών αλλά με μικρές παραλλαγές στον τίτλο και το σενάριο.

Μπορούν να χρησιμοποιηθούν έτσι όπως είναι οι ταινίες (πιάνουμε και τους πράσινους στόχους της κυβέρνησης), απλά θα αλλαχθεί λίγο ο ήχος και το σενάριο κι άντε να χρειαστεί να γυρίσουν ένα δυο παραπάνω σκηνές.

Μετά από αυτό όλοι θα αγοράζουμε λιόσπορο και πασατέμπο και θα πηγαίνουμε στα σινεμά και θα κλαίμε (δήθεν μου για την ταινία).

Ιδού μερικές ιδέες για παραλλαγές των Ξανθοπουλικών αριστουργημάτων από τη Θεία Σοφία που δουλεύει μόνο για σένα αναγνώστα.

Η Ζωη μου Αρχιζει με Σενα –> Η Ζωή μου Αρχίζει με Χρέη
Ηδονη και Παθος –> Ηδονή και Πάχος (ό,τι πρέπει για τσόντα)
Το Κοριτσι του Δρομου –> (καμία αλλαγή)
Δεν γνωρισα Μητερα –> Δεν γνώρισα Μητέρα, έπλενε σκάλες και τη χάσαμε μια μέρα
Κατρακυλισμα στο Βουρκο –> Κατρακύλισμα στο ΔΙΑΣ
Η Εκδικηση του Καβαλαρη –> Η Εκδίκηση των Γερμανών
Αγαπησα και πονεσα –> Δανείστηκα και πόνεσα
Πληγωμενες Καρδιες –> Άδεια πορτοφόλια
Ειμαι μια Δυστυχισμενη –> Είμαι μία χρεωμένη
Ειναι μεγαλος ο Καημος –> Είναι μεγάλο το δάνειο
Ζωη γεματη Πονο –> Ζωή γεμάτη Φόρο
Περιφρονα με Γλυκια μου –> Περιφρόνα με τράπεζα μου
Εχω Δικαιωμα να σ’ Αγαπω –> Έχω Δικαίωμα σε χαμηλό επιτόκιο
Ταπεινος και Καταφρονεμενος –> Ταπεινός και Καταχρεωμένος
Για την Τιμη και τον Ερωτα –> Για την Τιμή και την Έκπτωση
Ενας Αντρας με Συνειδηση –> Ένας Άντρας με πιστωτικές
Η Οδύσσεια ενός ξεριζωμένου –> Η Οδύσσεια ενός φορολογούμενου
Η Σφραγιδα του Θεου –> Η σφραγίδα της εφορίας
Ζουσα Μοναχος χωρις Αγαπη –> Ζούσα Μονάχος χωρίς Φράγκο

HORSE FOR SALE Uploaded by NC Cigany on 16 May 08, 12.09AM GMT.

Για να τα ξεκαθαρίσω από την αρχή ποτέ μου δεν είχα πρόβλημα με την καινοτομία και την επιχειρηματικότητα. Άλλωστε πήγα και ασχολήθηκα μαζί τους στο Μεταπτυχιακό μου οπότε…

Παρατηρώ όμως τον πυρετό των start-up τον τελευταίο καιρό.

Το νέο λεξιλόγιο μας έχει τσακίσει. Και το περίπτερο start-up είναι που ψάχνει angel investors και μέσα από ένα ισχυρό business plan που στηρίζεται σε scalability και θα αποδώσει return on investment μέσα στο τρίτο quarter του επόμενους έτους.

Και θυμάμαι τότε – περίπου από το 1996 μέχρι κάπου στο 2000 (ίσως λέω και πολύ) που όλοι κάνανε μανιωδώς website σαν τους τρελούς. Website να δε το μάτι σου! Είχαμε πήξει στην ιστ(ι)οσελίδα (sic) και τα κινούμενα gif. Είχαμε πήξει στις αναφορές στην Silicon Valley και το New Economy (ξεχνάω και ποιο εκδοτικό powerhouse είχε και σχετικό περιοδικό το οποίο όταν έκλεισε όλοι οι συντάκτες μεταφέρθηκαν πίσω στις οικονομικές σελίδες των εφημερίδων ή τους φάγανε τα IT περιοδικά).

Τέλος πάντων – τότε που λες στην Ελλάδα όλοι έφτιαχναν website όχι επειδή είχαν την επιφοίτηση και πίστεψαν στο νέο Μέσο αλλά επειδή ΑΓΟΡΑΖΕ ΑΒΕΡΤΑ Ο ΔΟΛ. Μια εποχή ό,τι κουνιόταν πήγαινε ο Όμιλος (ένας είναι ο Όμιλος), έδειχνε το Χρήμα (ζεστό) και το αγόραζε. Τί έκανε μετά με όλα όσα απέκτησε δεν έμαθα ποτέ. Πάντως αγόραζε.

Το όνειρο όλων όσων το παίζανε “στα μέσα και στα έξω” της Ελληνικής αγοράς δεν ήταν να φτιάξουν το νέο Alta Vista (το ακούγαμε κι αυτό. Όπως ακούμε σήμερα ότι κάποιος φτιάχνει το νέο Google). Το όνειρο ήταν να τους αγοράσει ο ΔΟΛ.

Κάτι μου θυμίζει… Κάτι μου θυμίζει…

beduin woman Uploaded by shantimel on 22 Jul 07, 3.08PM GMT.

India - Arunachal Pradesh - Apatani woman Uploaded by Rudi Roels on 27 Oct 08, 3.52PM GMT.

Black Hmong woman Song… Uploaded by NaPix -- Hmong Soul on 17 Mar 08, 11.13AM GMT.

Gabbra woman - Kenya Uploaded by Eric Lafforgue on 21 Jul 09, 8.35AM GMT.

Cute young woman, Ladakh, India Uploaded by E. B. Sylvester on 26 Nov 07, 9.21AM GMT.

Veiled woman Uploaded by Nilton Ramos Quoirin on 16 Nov 07, 7.43PM GMT.

Africa-Women Uploaded by Steven Ford / snowbasinbumps on 14 Aug 09, 1.36AM GMT.

Woman nitting. Portrait, Udaipur, Rajasthan, India Uploaded by E. B. Sylvester on 8 Apr 08, 6.49AM GMT.

Όταν “γιορτάζουμε” τέτοιες μέρες πάντα σκέφτομαι ότι αυτό που φέρνουμε στο μυαλό μας όταν λέμε “γυναίκα” είναι κάτι πολύ δυτικοποιημένο και κάτι πολύ συγκεκριμένο.

Διάβασε καλύτερα:
enjoy the silence – Στον Καναπέ
8 Μάρτη…δεν γιορτάζω – Κόκκινο Μπαλόνι

... Uploaded by _Paula AnDDrade on 24 Jan 09, 8.43PM GMT.

Πολλά ‘χε ακούσει για την ομορφιά της Κερκέζας ετούτης, για την αγριάδα της, για το τραγούδι της, που καμιά φορά, τα μεσάνυχτα, στο μπαϊράμι, τινάζουνταν από τα πυκνά καφάσια και τράνταζε το μαχαλά – και μαζεύουνταν Τούρκοι και χριστιανοί μερακλήδες μέσα στο σκοτάδι, στις γωνιές του δρόμου, να την ακούσουν. Αναστέναζαν όλοι τους σα μοσκαράκια, κι ο Νουρής τους ξεχώριζε ψηλά από τα καφάσια, κρατούσε στη φούχτα του το στήθος της Εμινές και καμάρωνε σα να κρατούσε τον κόσμο.

(…)

Ζωντάνεψε το μπουζούκι, κουνήθηκε μέσα στο μεσόφωτο σα θεριό, αναχούμισε τον αγέρα. Κι ολομεμιάς, από τον ανάγερτο λαιμό, τινάχτηκε συντριβάνι από το σπλάχνο της γης, η φωνή της γυναίκας. Κουνήθηκε το σπίτι, βούλιαξε, έτριξαν τα μελίγγια του καπετάν Μιχάλη. Τί πόλεμος ήταν ετούτος, τί γιουρούσι, τί αναγάλιαση στις φούχτες του μέσα, στο λαιμό, στα νεφρά του! Χαμήλωσαν τα βουνά, κοκκίνισε ο κάμπος από τούρκικα ασκέρια, χίμηξε απάνω τους ο καπετάν Μιχάλης καβάλα στο μαύρο άτι του Νουρή, πίσω του χιλιάδες Κρητικοί με τα μαύρα κεφαλομάντιλα, μπροστά του κανένας. Φώναζαν τα χωριά, καίγουνταν, σαν κυπαρίσσια λατομιούνταν κι έπεφταν οι μιναρέδες, ως τα γόνατα του αλόγου του και την κοιλιά ανέβαινε το αίμα. Κοίταζε γύρα του, δεν ήταν ετούτη Κρήτη, δεν ήταν ετούτα τα μουράγια του Μεγαλόκαστρου κι η θάλασσα του και τα σπίτια, δεν ήταν ετούτο τζαμί, είχε μπει, καβάλα στο άτι του Νουρή, μέσα στην Άγια – Σοφιά! Πέζεψε, έκαμε το σταυρό του, σήκωσε το κεφάλι ψηλά στον ουρανοκρέμαστο τρούλο, κι είχαν, λέει, σηκωθεί από τα μνήματα τους οι καμπάνες, και κρέμουνταν από τα γλωσσίδια τους ο γερο-καντυλανάφτης του Άι-Μηνά, ο Μούρτζουφλος, μα ένας Μούρτζουφλος σαράντα οργιές, και τις βαρούσε κι αντιδονούνταν, μούγκριζε, χόρευε κι αυτός μαζί τους, σαν καμπάνα.

Έπιασε ο καπετάν Μιχάλης με τις απαλάμες του τα μελίγγια του, κι άξαφνα ο κόσμος πάλι στάθηκε, ξανάρθε η Κρήτη και το Μεγάλο Κάστρο και το κονάκι του μπέη, κι ο μπέης, που κοίταζε την Εμινέ κι αναστέναζε κι έπινε… Μάδησε ο νους, ξαναμπήκε στη φυλακή του – ο λαιμός της Κερκέζας είχε σωπάσει.

Νίκος Καζαντζάκης – Καπετάν Μιχάλης

Από την Bold Ogilvy και τη Foss Productions παιδιά μου ήρθε το διαφημιστικό που το είδα τώρα που έκανα διακοπές στην Ελλάδα και δεν μπορούσα να μη γελάσω.

Το γέλιο το γάργαρο όμως ήρθε όταν είδα το making of.

Να λοιπόν ποιοί δημιουργικοί και ποιά brands πάνε τα πράγματα λίγο παρακάτω.

———–
Disclaimer: Όπως πάντα, ΔΕΝ έχω δει δελτίο τύπου και ΔΕΝ έχω πληρωθεί.

Μελίνα Μερκούρη / Melina Mercouri Uploaded by Μελίνα Μερκούρη / Melina Mercouri on 19 Feb 08, 7.35PM GMT.

Όταν ήμουν έφηβη δεν είχα πόστερ στο δωμάτιο μου. Αν υπήρχε κανένα ήταν από αδιάφορο κομφορμισμό.

Το μόνο που θα μπορούσε να θεωρηθεί ίσως πόστερ ήταν η φωτογραφία της Μελίνας (βλέπε άνωθεν) που είχα προσεκτικά κόψει, από το Έψιλον της Ελευθεροτυπίας νομίζω, τη χρονιά που πήγε στη Νέα Υόρκη και δεν επέστρεψε.

Πάντα τη φέρνω στο μυαλό μου έτσι ακριβώς, αυτή είναι η πρώτη εικόνα. Η Μελίνα 17 χρονών, με το τόξο των φρυδιών της να σε αναστατώνει και την πεισμωμένη γραμμή στο στόμα.

Ω, ναι, το έργο της ας το αναλύσουν άλλοι – είναι αξιοσημείωτο, σεβαστό, άξιο θαυμασμού. Μα δεν ερωτεύεσαι έτσι.

Ερωτεύτηκα τη Μελίνα γιατί η Μελίνα ξεχύλιζε έρωτα η ίδια. Πάντα μου φαινόταν ότι είναι συνεχώς ερωτοχτυπημένη. Με το θέατρο, με την πολιτική, με τους ανθρώπους. Πάντα μου φαινόταν λυσσαλέα ονειροπόλα, απελπισμένα δωσμένη.

Η Μελίνα ανήκε. Ανήκε σε αυτό που αγαπούσε κάθε στιγμή και σαν άγριο και θαυμαστό πλάσμα το προστάτευε με τα τοξοτά της φρύδια και το πεισμωμένο στόμα της.

Και τί μεγαλύτερο θαύμα σε μια γυναίκα.

Ξέρετε που λένε μη βάζεις τους γονείς σου στο Facebook;

Η μαμά Δέσποινα ήρθε να μας βάλει σε μία τάξη.

Κι επειδή είναι μύθος και θρύλος ο Sykofantis την έστειλε να ακούσει σχετικό άσμα (ένα κλικ θα σε πείσει).

Βέβαια, δεν είναι αυτή η μόνη της μεγάλη επιτυχία – ξέρει και από κουζίνα κι άμα λάχει ρίχνει και ξύλο. (Κλικ για το βίντεο).

Νομίζω πρέπει να κλείσω αυτό το blog και να ανοίξω ένα στη μάνα μου.

to advertise here.... Uploaded by piers mason on 27 May 07, 3.23PM GMT

Το ξέρω χρόνια τώρα ότι ο λαός θέλει τσόντα. Θα το πήγαινα ένα βήμα παραπάνω ότι θέλει και αίμα αλλά υπάρχουν άλλοι πιο ειδικοί για αυτή την κατηγορία.

Έγραψα για τη Τζούλια χτες (καλή της ώρα) και μου έχετε εκτοξέυσει τα στατιστικά (μπράβο σας).

Άκου λοιπόν το σατανικό μου σχέδιο.

Ο Φ.Π.Α. αυξήθηκε ΚΑΙ στα προφυλακτικά ΚΑΙ στις αντισυλληπτικές συσκευές που ονομάζονται “ενδομήτρια αντισυλληπτικά” (έχει κι άλλα τραγελαφικά η λίστα – ώρες άπειρου γέλιου με ένα κλικ).

ΤΩΡΑ είναι η ώρα αγαπητές μου εταιρίες σχετικών προϊόντων να διαφημιστείτε.

Έχω αποδείξει με κίνηση Τάε Κβο Ντο ότι ο λαός αλλαλιάζει μόλις ακούει σεξ. Η Τζούλια πρέπει να γίνει επίσημο πρόσωπο στις καμπάνιες σας. Επειδή άκουσα όμως ότι μπορεί να πέσει λίγο ακριβή περάστε μια βόλτα από τη θεία Σοφία που έχει και έξοδα και δικό της blog για διαφήμιση.

Αυτές είναι λύσεις από το οικονομικό αδιέξοδο κυρίες και κύριοι bloggers. Ειλικρινής διαφήμιση. Με νόημα. Με βάθος. Με κοινωνική προσφορά. Και αποφεύγουμε και την τεκνοποίηση (γιατί τα τυχόν τέκνα δε θα έχουμε να τα ταίσουμε).

Ταύτα. Πάλι τα έλυσα τα προβλήματα τσακ μπαμ.

Τζούλια Αλεξανδράτου Uploaded by Fanclub.gr on 18 Aug 07, 1.20PM GMT.

Βούιξε το τόπος σήμερα με το βίντεο που κυκλοφορεί με την Τζούλια Αλεξανδράτου σε ρόλο πορνοστάρ.

Ο τόπος επίσης βούιξε με τα οικονομικά μέτρα αλλά αυτό μπορώ να σας το λύσω με μία κίνηση καράτε: Δουλευόμαστε μεταξύ μας. Εμείς δουλεύουμε τους ξένους, οι ξένοι εμάς, κι όλοι μαζί κάνουμε το μαλάκα ότι δήθεν μου δεν τα κανονίζουν όλα οι μεγάλοι οίκοι του εξωτερικού. Ορίστε. Στο είπα. Κίνηση καράτε.

Στο θέμα μας.

Το έχω ξαναπεί και στο παρελθόν και δε με ακούσατε τότε. We all make a τσόντα. Τα είχε πει η θεία Σοφία. Μόνο η Τζούλια είναι άξιο τέκνον τελικά.

Η Τζούλια Αλεξανδράτου μας τα έπρηξε εδώ και κάτι εβδομάδες ότι κάποιος – δεν ξέρουμε ποιός – τηνε πηδηκούλιασε και μετά την εκβίαζε ότι θα βγάλει το βίντεο της ερωτικής πράξεως στα ΜΜΕ. Ποιός τα έλεγε αυτά; Η ίδια η Τζούλια. (Τα ξέρω γιατί ήμουν διακοπές στην Ελλάδα και ενημερώθηκα πλήρως όπως καταλαβαίνεις).

Δεύτερη σκηνή στο δράμα φουλ παραγωγή από την Sirina, μία από τις πρωτοπόρες εταιρίες παραγωγής ερωτικών ταινίων (δεν ειρωνεύομαι), με την Τζούλια πρωταγωνίστρια που πωλείται στα περίπτερα με το περιοδικό τους – όπως κάνουνε και με κάθε ταινία τους από ότι έχω καταλάβει. Η ταινία φυσικά δεν είναι αυτό που λέμε amateur. Αν ήταν έτσι θα ήταν μονοπλάνο. Αντιθέτως έχει δύο κάμερες και δεν βλέπουμε και το κεφάλι του πρωταγωνιστή (το πάνω. Το άλλο το βλέπουμε).

Ειλικρινά δεν καταλαβαίνω προς τί το μίσος και ο αλληλοσπαραγμός. Η τσόντα είναι κι αυτή ένα πολιτιστικό προϊόν και μάλιστα καλοπληρωμένο. Με τα άλματα που έχουν γίνει στην οργάνωση, ασφάλεια, επιχειρηματικά μοντέλα και τα λοιπά απορώ πραγματικά που είναι το πρόβλημα (εφόσον είμαστε βέβαιοι ότι υπάρχει έλεγχος και ασφάλεια). Τα πολιτιστικά προϊόντα για ενήλικες είναι όχι απλά μια σίγουρη επένδυση αλλά και μία βιομηχανία που συνεχίζει να δουλεύει ακόμα και εν καιρώ κρίσης (θυμόμαστε και το γνωστό θα γυρίσει ο τροχός θα γαμήσει κι ο φτωχός;).

Μάλιστα υπάρχει εξαιρετική ποικιλία στον τομέα και δε μιλάμε πλέον μόνο για μοντέλο «τί σου κάνω μάνα μου» αλλά για εξειδίκευση σε τίτλους και είδη που τα κοιτάς και αναρωτιέσαι που ζούσες εσύ τόσα χρόνια και πώς είναι δυνατόν να μην ενημερώθηκες ότι υπάρχει φετίχ με νάυλον (μια αναζήτηση στο Google θα σε πείσει).

Ελπίζω ότι η Τζούλια Αλεξανδράτου πληρώθηκε για την ταινία κι ελπίζω ότι πληρώθηκε αδρά. Το σεξ είναι κι αυτό μια μορφή τέχνης. Δεν καταλαβαίνω δηλαδή γιατί είναι τέχνη να πηδηκουλιάζεις ένα καρπούζι (τη θυμόμαστε αυτή την έκθεση στην Αθήνα που μου ξεσηκωθήκατε όλοι οι λάτρες της υψηλής διανόησης όταν τη σταματήσανε;) και δεν είναι τέχνη να πηδηκουλιάζεις έναν που είναι και τόσο κότα που δε δείχνει το κεφάλι του (το πάνω). Εντάξει βαρέα ένσημα της κόλλαγα της κοπέλας.

Το μόνο που με ενοχλεί είναι ότι η Τζούλια έπαιξε το παιχνίδι της δημοσιότητας άσχημα. Θα την εκτιμούσα πολύ περισσότερο αν έβγαινε και έλεγε ότι δε μπορεί να ζήσει (έτσι όπως θέλει να ζήσει) με τα έσοδα της και της έγινε μια καλή πρόταση για μια ερωτική ταινία. Σάμπως λιγότερος σάλος θα γινόταν; Μη σου πω ότι ίσως γινόταν και περισσότερος. Θα έβγαιναν και στα παράθυρα να συζητήσουν την κρίση της ηθικής τη σήμερον, θα καλούσαν στις ειδήσεις και κανα παπά, κανά καθηγητή Πανεπιστημίου να μας πει το “Ωρε που πάμε ρε” και το αμίμητο “Πνεύμα και Ηθική” – καταλαβαίνεις σε αυτή την περίπτωση θα μπορούσε να το πουλήσει και στα σούπερ μάρκετ.

Να σημειώσω επίσης και το άλλο. Ο πραγματικός connoisseur της τσόντας δεν περιμένει να δει Τζούλια. Όπως και να το κάνεις μια γυναίκα που βασίζεται στο ντόρο γύρω από το όνομα της δεν τα δίνει όλα στην τσόντα. Ας θυμηθούμε το άθλιο παράδειγμα της Paris Hilton που η τσόντα της ήταν το χάλι το μαύρο (δε βλεπότανε λέμε).

Τέλος. Link δεν σας βάζω. Είναι θέμα ήθους. Άμα γκανιάξατε να το δείτε πληρώστε 19.99 ευρά στη Sirina που τους αξίζουν (δεν ειρωνεύομαι). Ελληνική εταιρία είναι, φόρους πληρώνουν (ελπίζω) και κάνουν και κάτι πρωτοπόρο που είχε πεθάνει στη χώρα μετά τις θρυλικές παραγωγές της γενιάς του Γκουζγκούνη (εκεί να δεις σουρεάλ τσόντες).

————
Δες επίσης:
Το βυζοκωλαράκι της Τζούλιας Αλεξανδράτου – Εξομολογήσεις Κανιβάλων
Ελληνίδα, ιδού το νέο σου ίνδαλμα - Φάε ένα μαλάκα

Athens - Acropolis: Parthenon (West Side) Uploaded by wallyg on 26 Apr 06, 2.01AM GMT.

Είμαστε οι τουρίστες. Μας έχει πιάσει μια μονομανία με την Ωραία Πόλη των Αθηνών και θέλουμε μάνα μου να τα δούμε όλα. Και τα Μουσεία και τα καφέ και τα μπαρ και τα όπεν κόφια και τα όπεν ξύδια. Ό,τι γίνεται να το δούμε γιατί είμαστε και κουσκουσιάρηδες.

Πάμε που λες να ενημερωθούμε οι Βλάχοι (διότι μετά από απουσία 8 ετών από τας Αθήνας μόνο Βλάχος θεωρείσαι) για το περιβόητο Μουσείο της Ακροπόλεως. Για να μπορώ να λέω κι εγώ το ξενιτεμένο πουλί ότι πήγα στην Πατρίδα (πέφτω κάτω και φιλώ την Άγια Λάσπη) και είδα κι ένα Μουσείο.

Μπαίνουμε που λες στον ιστότοπο να ενημερωθούμε περί ωρών και εκθέσεων (μην πάμε και τελείως άσχετοι και παίζει και καμιά απεργία). Εκεί που έχουμε πάθει τον ενθουσιασμό και πατάμε τα κλικ ωσάν τους παλαβούς ανακαλύπτουμε κι ένα βίντεο. Επειδής έχουμε κι ένα ίρτζι (που λένε και στη λεβεντογέννα) να βλέπουμε τα βίντεο στο φυσικό τους περιβάλλον πατούμε το βίντεο ξανά για να πάμε στο YouTube.

Στο YouTube που λες το site του Μουσείου σε οδηγεί στο κανάλι ενός καλού παιδιού του Cocobilly που ανέλαβε εξ ολοκλήρου να μας ενημερώσει κι εμάς τι γίνεται στο Μουσείο. Φουλ κανάλι με βίντεο, με ομιλίες, με τουρ ΚΑΙ με βίντεο της Kerastase (Paris).

Η Kerastase (Paris) για να καταλάβεις δεν είναι όποια όποια φίρμα. Όταν η μαμά Δέσποινα πήγαινε στα κομμωτήρια για περμανάντ (τη δεκαετία που φορούσαμε και λαμέ και βάτες) και είχε κάψει το μαλλί της από τα χημικά ο κομμωτής της έκανε θεραπεία Kerastase (Paris). Εγγυημένο αποτέλεσμα.

Και εκεί κατανοούμε πώς το έχουμε κάνει Παγκόσμια Πρώτη στο Μουσείο Ακροπόλεως δύο σε ένα. Και Μουσείο και Κομμωτήριο. Ήθελα να πάω να κόψω και την ψαλίδα και δεν πρόλαβα. Δε λες πάλι καλά που δεν πήγα; Τσάμπα λεφτά. Μπήκα στο Μουσείο, με έστειλε να βρω και τον cocobilly (που ξέρει κι από μαλλί) και γλίτωσα και το μπουρμπουάρ στο παιδί που θα με έλουζε.

Όταν λέμε “Ελλάδα: a destination you can afford” το εννοούμε.

Uploaded by frischmilch on 7 Mar 09, 7.16PM GMT.

Έχει να πέσει σαπίλα τις επόμενες μέρες αναγνώστα.

Όσο λοιπόν η θεία Σοφία θα σαπίζει δεν ξέρω αν πήρες χαμπάρι αλλά πλέον παράγουμε και υλικό σε αλτερνατίβες (γιατί όπως ειπώθηκε και στο twitter είμαι πολυ-χασμένη προσωπικότητα).

Ιδού τα καλύτερα για την παρηγοριά.

Τα Πρωινά Μετά – Το Γράμμα της Ελένης
Ένα πείραμα τώρα που κάνω τις διορθώσεις – δεν ξέρω αν θα μπει τελικά στη νουβέλα.
Μπορείτε αν θέλετε να ακούσετε και την ηχογράφηση.
Η μουσική είναι το εξαιρετικό (podsafe) Pray for Rain της Alison Crowe.

Digital Scullery
Σου έλειψαν τα βίντεο με τη μαγειρική; Αλήθεια το πήρες χαμπάρι ότι τα πήγα αλλού;

Από τότε δύο είναι οι μεγάλες επιτυχίες.

κάποια φορά… ζεστή σοκολάτα

και

Δεύτερη φορά… σούπα για μετά τα ξύδια

Και εφόσον μετακομίσαμε έφτιαξα κι ένα promo για τις συνταγές να το στείλεις στη μάνα σου να αισθανθεί μια ανάταση η γυναίκα για την ένδοξη συνέχεια της ελληνικής μαγειρικής.

Ταύτα.

Πάω να ξεκινήσω το ροχαλητό.

People from Crete Uploaded by M.Makri on 13 Jun 09, 4.53PM GMT.

Το ‘χω ξαναπεί φίλε αναγνώστη ποιό είναι το μεγαλείο του επαρχιακού ραδιοφώνου.

Σήμερα που άκουγα τα καλά παιδιά από τον Άγιο Ιωάννη τον Χωστό έπεσε στα αυτάκια μου το εξής τρισμέγιστο.

Μπαρμπούνι μου θαλασσινό κι ολόχρυσο μου ψάρι
αφού στα δίχτυα μου έπεσες άλλος δε θα σε πάρει

Νταξ.

Να μου το πει αυτό άντρας να στεφανωθώ επιτόπια.

Skiathos Uploaded by sofiagk on 21 Sep 09, 9.49PM GMT.

Εφόσον πριν τις διακοπές πέφτει τρελό άγχος να προλάβουμε όλες τις εκρεμότητες και μετά τις διακοπές πέφτει εξίσου τρελό άγχος να κάνουμε όσα πήγανε πίσω την περίδο της απουσίας μας γιατί δεν πάμε διακοπές ΜΟΝΙΜΑ να τελειώνουμε;

Turkish actors- Burak Özçivit Uploaded by medea esra on 29 Jul 08, 10.22PM GMT

Αληθινή ιστορία.

Είναι τα παλιά τα χρόνια στο χωριό. Οι άντρες λείπουν στον πόλεμο κι οι γυναίκες έχουν μείνει αμανάτι ξοπίσω. Μαζί τους και οι Οθωμανοί κάτοικοι του χωριού.

Πολύ παλιά. Τόσο παλιά που οι γυναίκες μιλάνε πιο πολύ ποντιακά και τούρκικα παρά ελληνικά.

Κάτω από τη σκιά του ενός δέντρου που κάθονται οι γυναίκες στο διάλειμα από τη σπορά όταν περνάει από μακριά ένας Οθωμανός βοσκός – ας πούμε ότι τον λέγανε Χασάντ που σημαίνει το θέρος. Η μια γυναίκα – ας πούμε ότι τη λέγανε Ελπίδα – κοκκινίζει όταν οι άλλες την πειράζουν.

Και μια θεία που δεν έχει πάρει πολύ χαμπάρι ρωτάει για τον Χασάντ – μιας και η Ελπίδα είναι παντρεμένη. Κι αναστενάζει η Ελπίδα, και βγάζει το μαντίλι της.
- Έχω έρωτα θεία.
- “Έρωτα”; Μόσε ντό εν’ ατό;
- Έρωτα, έρωτα. Θέλ’ ατόν.
- Ντο θελτς ατόν, ντο εν ο “έρωτας”;
- Ε, σεβντά θεία, σεβντά λέ’ω σε!

Έτσι για να ξέρουμε και τί είναι τί.