|
>> Θα το βρεις και στο δωρεάν e-book “Τα Μεταμεσονύχτια“. Κλικ για να το κατεβάσεις.
Έχουμε πάρει ένα τραπέζι που είναι πολύ μεγάλο για το μπαλκόνι μας. Από αυτά τα ξύλινα, που τα βλέπεις παντού, σκούρο καφέ με κάποια μαγικοχημική επεξεργασία για να αντέχει . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω… >> Θα το βρεις και στο δωρεάν e-book “Τα Μεταμεσονύχτια“. Κλικ για να το κατεβάσεις.
Στο όνειρο δεν υπάρχουν κλειδαριές. Είναι όλα τα δωμάτια ανοιχτά, μικρά καταφύγια που κρύβομαι με την καρδιά μου να αντηχεί στους τοίχους. Είναι όλες οι πόρτες παραλίες με άμμο χρυσή, κυλιέται . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω…
Μια μέρα μακρινή, μου είπε η κόρη μου: “Μαμά, πες μου για το χωριό” Και της είπα μια ιστορία με πλατάνια και χελώνες και λαβύρινθους στα σκαμένα θεμέλια των σπιτιών. Μια μέρα πιο μακρινή, μου είπε η κόρη μου: “Μαμά, πες μου για . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω… >> Θα το βρεις και στο δωρεάν e-book “Τα Μεταμεσονύχτια“. Κλικ για να το κατεβάσεις.
Ζηλεύω. Ζηλεύω τις διακοπές το Πάσχα που τις ζούνε άλλοι πια. Τα λουλούδια που μαζέψαμε από τα χωράφια για να στολίσουμε τον Επιτάφιο – τον στολίζουν τα ανθοπωλεία πια, δεν έχει . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω…
Όταν ήμουν εκεί γύρω στα 16, στο Πολυκλαδικό του Πειραιά, ήταν ένα κορίτσι που της άρεσε η φωνή μου. Ήταν φίλη του αγοριού μου και στα διαλείματα στο καπνιστήριο μου ζητούσε να της τραγουδήσω τον Αύγουστο. Της έκανα το χατίρι, χωρίς να κοιτάω γύρω γύρω, μήπως και . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω…
There is this fucking little ball of words inside me, all tangled up. and they won’t get out. I’ll smoke another cigarette. I’ll drink another glass of water. I’ll see another film. I’ll read another book. I’ll dream the same fucking dream. And . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω…
Πολύ μαγουλοξέσκισμα έχει πέσει για το Μανωλιό τον Ρασούλη. Όσο και να δακρύσει το σύμπαν για μένα δεν αλλάζει ότι ήταν νεκρός τέσσερις μέρες και δεν το πήρε χαμπάρι άνθρωπος. (κι αν γράψω κάτι παραπάνω επ αυτού θα . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω…
Πότε… Πότε… Πότε θα ΄ρθει μιά στιγμή… μιά αφορμή, μιά εκδρομή να φύγω… —- Αν είναι αρρώστια η αγάπη – Θηλυκή Εταιρεία OST
Είναι κάτι βοτάνια μαγικά, που θα τα φυτέψω στην αυλή. Εκεί που έχουν σπάσει οι πλάκες από τον καιρό τον πολύ θα βάλω τη γλάστρα με το αρισμαρί – που δένει το πριν με το μετά. Εκεί που ρίχνουν σκιά τα δέντρα θα βάλω το βασιλικό, . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω…
Χάιδεψε την ανάμνηση που κρύβω από σένα γαμημένα σκληρή μου και αστραφτερή Αθήνα. Μου λείπεις σε φωτογραφίες που έχω πειράξει ψηφιακά. Την τελευταία φορά που ήρθα δεν μύρισα εκείνο το άρωμα από κανέλλα κι αλάτι στους δρόμους των Εξαρχείων. Τρυφερή . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω…
– Θα φύγω, είπε – Δεν αντέχεις την αλλαγή; – Όχι. Αντέχω μια χαρά. – Τότε; – Δεν μ’αρέσει το ποιός πρέπει να γίνω για να αντέξω. Και έφυγε.
Κάποτε ήμουν εκεί στα 19 ή στα 20. Και σε μία κασσέτα μέσα στο κόκκινο αυτοκίνητο μου υπήρχαν τρία τραγούδια με την Anneke την εποχή που ήταν στους The Gathering. Μικρή μου τρυφερή ολλανδέζικη φωνή. Πριν το στυλιστικό χάος του κινηματογράφου της μετέπειτα εποχής έτρεχα . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω…
There is this slight and fluttery moment in the night when my head buzzes in Spanish and my first written words come in English. None of the languages I know speak in words that do you justice. Δικαιόσυνος ο χτύπος. Νεμέτωρ. I caress it aside. |
||
 digital-era.org by Sofia Gkiousou is licensed under a Creative Commons Attribution-Non-Commercial-No Derivative Works 3.0 Greece License. SoMaFusion has been here Powered by WordPress & Atahualpa |
||
