Κάτι ρωτάει ο newmanifesto. Απάντα – με ενδιαφέρει κι εμένα.
|
Κάτι ρωτάει ο newmanifesto. Απάντα – με ενδιαφέρει κι εμένα. Μία βραδιά με τη μαμά Δέσποινα και τη Θεοδώρα στη βεράντα του σπιτιού. Με φιδάκι για τα κουνούπια, νερό με παγάκια, κλάμματα και συμβουλές. Σειρά e-mail από τη Θεία Αρετή, το πρωί στη δουλειά, υποστήριξη με ηλεκτρονικά μέσα. Τηλεφωνήματα και μηνύματα από φίλο καρδιακό, με πολλές βρισιές, απειλές και άλλα ανανεωτικά. Ευχαριστώ. . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω… Να ‘ταν 2000; Να ‘ταν 2001; Ή το ένα ή το άλλο. Πάσχα. Όχι μόνο είχα χωρίσει, αλλά μου είχαν πέσει όλα μαζί: Δουλειά, σπίτι, έξοδα, κλάμματα, μοναξιές. Και ήρθε το σωτήριο τηλεφώνημα: “Πάρε μερικές μέρες άδεια κι έλα.” Το ποιος πήγε δεύτερη φορά στη Μυτιλήνη είναι ένα θέμα που δεν λύθηκε ποτέ. Πήγα εγώ . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω…
Σκάει το δέρμα σου τις μέρες του Ιουλίου… Μεγάλωσες. Τρίψε τους ώμους σου να νιώσεις ότι αλλάζεις. Σαν τα φίδια. Ιερός όφις ή επικύνδινος σατανάς, βγάλε την πλάτη σου σπονδή στον ήλιο και θυσίασε την στο καλοκαίρι. … γιατί είναι το κορμί αμμουδιά που θέλει . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω… Επειδή είμαστε φίλοι χρόνια και χρόνια και χρόνια. Επειδή είσαι κωλογιωτάς και την περνάς ζάχαρη στο ναυτικό. Επειδή όμως παρόλο το βύσμα έφαγες στέρηση εξόδου. Επειδή κλείνεις τα 26. Επειδή με προσέχεις, μου γκρινιάζεις, με συμβουλεύεις, με αντέχεις, με ακούς. Για τις θρυλικές αταξίες στη βιβλιοθήκη και το ΕΠΛΠ, για τις συναυλίες, για τα κλάμματα . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω… * … δεν εμφανίζεται δεν επιστρέφει, κι ούτε ρωτά, μήπως την γύρεψαν δεν είναι εδώ… * Πως σου κολλάνε κάτι παλιά τραγούδια που έχεις χρόνια να τα ακούσεις. Και ξαφνικά, εκεί που δουλεύεις ή περπατάς ξεπηδάνε μπροστά σου και πιάνονται στα χείλη σου. Τα κολληματικά τραγούδια. Ο Κωστής στο Σπιτάκι τα λέει καλύτερα από εμένα. Καλή σου νύχτα Λονδίνο.
Τί κάνει ο Κυρ-Γιώργος Μας δίνει στην αναφορά στεγνά. Ξυπνάει νωρίς (πριν τις πέντε το πρωί) κάνει έναν ελληνικό, . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω… Ο Ben Ocri, άνοιξε την συγκέντρωση που πραγματοποιήθηκε σήμερα στην Trafalgar Square του Λονδίνου σε μνήμη των θυμάτων της 7ης Ιουλίου με αυτό το ποίημα. Lines in Potentis One of the magic centres Of the world; One of the world’s Dreaming places. Ought to point the way To the world. >> Θα το βρεις και στο δωρεάν e-book “Τα Μεταμεσονύχτια“. Κλικ για να το κατεβάσεις. Στην άμμο που μένει στα μπαγκάζια και τα παπούτσια σου, έτσι για να θυμάσαι στην επιστροφή ότι ήσουν διακοπές… πραγματικά… δεν ήταν ιδέα σου. Στα ζεστά μεσημέρια με παγωμένο καφέ, τα πόδια πάνω στην καρέκλα. Να λιώνεις από τη ζέστη . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω… Είμαι στο νησί. Όλοι όσοι κατάφερα να μιλήσω στο Λονδίνο είναι καλά.
Solidarity: Blog yours Τί θυμήθηκα η καρακαλτάκα μεσημεριάτικα. (Είναι που διαβάζω SQL και πήζω BTW όποιος ξέρει από SQL ΤΩΡΑ ΝΑ ΜΟΥ ΣΤΕΙΛΕΙ E-MAIL ΠΡΙΝ ΣΑΛΤΑΡΩ ΤΕΛΕΙΩΤΙΚΑ – Εντάξει φτάνει προλάβαν άλλοι και βοήθησαν ΧΙΛΙΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ τάζω τυροπιτάκια, ξέρετε ποιοι είστε). Είμαστε λοιπόν στο +Soda κάποια χρόνια πριν, τέσσερα να’ναι, πέντε, θα σας γελάσω. – Φεύγουμε; – Δεν . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω… Το καλοκαίρι που έκλεινα τα 15 και έμπαινα στα εντυπωσιακά 16 πάτησα για πρώτη φορά το πόδι μου στο νησί. Το νησί βέβαια λέγεται Λέσβος και όχι Μυτιλήνη, αυτή είναι η πρωτεύουσα. Οι ντόπιοι όμως επιμένουν να λένε Μυτιλήνη κι επειδή είναι από τα λίγα νησιά που αγαπάω, ίσως αυτό που αγαπάω πιο πολύ από . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω… – Ότι αγαπώ πεθαίνει – Είναι που τους άλλους θανάτους δεν τους προσέχεις Π.Πρεβελάκης Ο ήλιος του θανάτου Μου το θύμισε ο πατριός μου σήμερα. Μιλούσα με τη μαμά Δέσποινα στο τηλέφωνο και της είπα “Δεν είναι να κανονίζω διακοπές, όλα μου πάνε σκατά” και της αράδιασα τις ατυχίες μου. |
||
![]() digital-era.org by Sofia Gkiousou is licensed under a Creative Commons Attribution-Non-Commercial-No Derivative Works 3.0 Greece License. SoMaFusion has been here Powered by WordPress & Atahualpa |
||