Στα Λονδίνο φυσάει σπάνια έτσι όπως φυσάει σήμερα. Λάμπει ο ήλιος κι όμως ο αέρας είναι δυνατός και κάπως άγνωστη η προέλευση του, μια από εδώ μια από εκεί. Καθώς καπνίζω κλείνω τα μάτια μου και περιμένω να μυρίσω θάλασσα, άμμο και φύκια.
|
Στα Λονδίνο φυσάει σπάνια έτσι όπως φυσάει σήμερα. Λάμπει ο ήλιος κι όμως ο αέρας είναι δυνατός και κάπως άγνωστη η προέλευση του, μια από εδώ μια από εκεί. Καθώς καπνίζω κλείνω τα μάτια μου και περιμένω να μυρίσω θάλασσα, άμμο και φύκια. Κοίτα, μ’αρέσει ο Federer, δε μπορώ να πω. Ο άνθρωπος είναι παίκτης και μου θυμίζει κι έναν αγαπημένο φίλο – και στη μούρη και στο στυλ (ήσυχος, μετρημένος, γοητευτικός). Αλλά αυτός ο Ferrero τί ήταν κι αυτό βρε παιδιά; Τι έβγαζε ο άνθρωπος, τί προσπάθεια ήταν αυτή, τί αγώνας! Είναι ο Federer καλύτερος παίκτης. Σύμφωνοι. Εναλλακτικοί τίτλοι: Άλλαξε ο Μανωλιός… Τον Αράπη κι αν τον πλένεις… Ο λύκος κι αν εγέρασε… Μετά από ικεσίες, βρισίδια και τέλος απειλές η DiS κατσικώθηκε και δημιούργησε το αριστούργημα που βλέπετε μπροστά σας. (Βοήθησε και συμμάζεψε η ΘτΠ. Τη δίνω στεγνά)
Χτες κατά τις 8 το βράδυ βγαίνω από το σπίτι, τα μαλλιά μου ακόμα βρεγμένα, παντελόνι και μπλουζάκι και πολλές χάντρες στο λαιμό μου. Περπατάω το δρόμο μας βιαστικά. Γράφει με διαύγεια (όχι, κάνε κλικ να δεις γιατί) Κυρίες και κύριοι η Μέλπω φτύνει, κλοτσάει, βρίζει, τη λέει, πετάει ασύλληπτες ατάκες. Και όλοι (μα όλοι) τη γουστάρουν. Κι όπως ξέρει ο Γιατρός (ένας είναι ο Γιατρός) “όσο τους φτύνεις τόσο κολλάνε”. UPDATE: Η Μέλπω μας απαράτησε (μας βαρέθηκε η ψυχή της, μας βαρέθηκε) και . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω… Από απουσίες μου έχουν σημειώσει πολλές. Είναι η εκδίκηση της μοίρας φαίνεται επειδή ήμουν απουσιολόγος στο σχολείο. Κι αν έκρυβα μερικές για τους συμμαθητές μου πού και πού γλιτώνω μερικές τωρινές έτσι για να έρχονται τα πράγματα σε μια ισορροπία. * Σε ρωτάω πότε έρχεσαι και πότε φεύγεις. Μονίμως, τί ερώτηση είναι αυτή! * Ξέχνα το Δημοτικό Θέατρο. Το Δημοτικό Θέατρο το ξέρουν μόνο όσοι δεν έχουν ζήσει στον Πειραιά. Αυτό και το λιμάνι – μόνο όταν παίρνουν πλοίο για κάποιο νησί. Οι παλιοί, όσοι κάναν σχολείο στον Πειραιά, όσοι πήραν 218 και 40 (το πράσινο), όσοι φάγανε κουλούρι έξω από τον Ηλεκτρικό, πάντα έδιναν και θα δίνουν ραντεβού . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω… Όταν πιάνει αυτή η ζέστη η εκνευριστική, που κολλάει πάνω σου, που νιώθεις τη σκόνη να εισχωρεί στους πόρους σου, που θέλεις να ρίξεις παγάκια στο νερό της μπανιέρας, που θέλεις μια παραλία και να μη βγεις από τη θάλασσα για ώρες, που ονειρεύεσαι το κλιματιστικό… Όταν όλα αυτά συμβαίνουν στο Λονδίνο ΕΚΝΕΥΡΙΖΟΜΑΙ Δεν είναι οι αναρχικοί ούτε τίποτα άλλα ‘ταραχοποιά στοιχεία’. Είναι το κάθε όνομα που ‘γράφει’ ή ‘λέει’ στα ΜΜΕ. Κάποτε (και ακόμα αραία και που) δούλευα σε περιοδικά και εφημερίδες. Χαλαρά κι από μακριά (κάποτε κι από κοντά – τότε ήταν που έφυγα για Λονδίνο, για να καταλάβεις ότι δεν πέρασα όμορφα). Έχω στο book . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω… Μεγαλύτερο Ψέμα από αυτό δεν υπάρχει. Ο Αθλητισμός είναι Υγεία όταν τον κάνεις αραιά και χαλαρά. Όταν είσαι Αθλητής η Υγεία είναι μια ιδέα άσχετη με σένα διότι τρέχεις από φυσιοθεραπευτή σε μασέρ με τις ακτινογραφίες σου παραμάσχαλα μονίμως. Κι αυτά που σας λέω είναι αποδεδειγμένα πράγματα. Ρωτήστε οποιονδήποτε ξέρετε ότι έκανε σοβαρό αθλητισμό και . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω… Πώς λέγαμε παλιά η Γενιά του Τριάντα, η Γενιά του Πολυτεχνείου κλπ; Ε τώρα υπάρχει και η Γενιά της Κούρασης. Δεν είναι πρόσφατο φαινόμενο, είναι μια κατηγορία διαχρονική θα λέγαμε, η οποία όμως τελευταία έχει πάρει τερατώδεις διαστάσεις και τείνει να πρσβάλει – κάπως σα δάκος και μουχρίτσα – όλους τους νέους από 18 με . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω… Διαβάσατε τον Αιγύπτιο Αρραβωνιάρη – τώρα έρχονται και τα καλύτερα. Όπως έχουμε πει ο πατέρας μου είναι λίγο εύπιστος όταν πρόκειται για άσχημα νέα που αφορούν τις δυο κόρες του. Εκπαιδευμένος χρόνια σε αργοπορίες, ψεμματάκια και άλλες εφηβικές υποχρεωτικές καταστάσεις πιστεύει πραγματικά πως όποτε και να είναι, είμαστε διατεθημένες να κάνουμε τα χείριστα. Πολλές φορές . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω… Δεν έχω γράψει τίποτα της προκοπής αυτές της μέρες διότι δεν έχω προλάβει ούτε να σκεφτώ. Περιμένω πώς και πώς να πάω στη δουλειά την Τρίτη μπας και ηρεμήσω λίγο (καλό;) Έχω και δύο ΓΚΕΣΤ ΣΤΑΡ που έπονται (το ένα το έχω σε ελληνικά με λατινικούς χαρακτήρες και δεν προλαβαίνω να το μεταγράψω και το . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω… Πολύ γρήγορα, πέντε κουβέντες γιατί χλωρινιάζω την κουζίνα: Κούτες (πολλές) Σκόνη (τόση που μας έπιασε αλλεργία) Χλωρινιάσματα (Αρετή, χωρίς Ημίζ! Θα πεθάνω) Σκούπα Σφουγγάρισμα Μεταφορές… Ψοφάω όπου να’ναι. Έπονται και οι λεπτομέρειες. Μπορεί να μου εξηγήσει κάποιος γιατί, ενώ όλοι οι ταλαίπωροι παίρνουν άδεια ορκομωσίας τρεις μέρες, το ναυτικό παίρνει 10; Τί συμβαίνει παιδιά με αυτό το ναυτικό; Για να καταλάβεις ο ένας ο ταλαίπωρος είναι ήδη Ξάνθη και ο άλλος πίνει καφέ στο Καβούρι, χαλαρός. |
||
![]() digital-era.org by Sofia Gkiousou is licensed under a Creative Commons Attribution-Non-Commercial-No Derivative Works 3.0 Greece License. SoMaFusion has been here Powered by WordPress & Atahualpa |
||