|
[Κλείνω μάτι. Ξέρεις εσύ] Προσοχή: Στα νύχια, τα κοσμήματα, τα ντεκολτέ Να θυμάσαι: Πάντα υπάρχει ένα φαινόμενο χιαστί – διαγώνιο. Αν πρόκεται για γκόμενα θα τη συμπαθήσει ο πατέρας. Αν πρόκειται για γκόμενο θα τον συμπαθήσει η μάνα. Το αντίστροφο απλά δε συμβαίνει.
Στο περιοδικό Passport του προηγούμενου μήνα, στις σελίδες για την Καβάλα έγραφε: Στο Φάρο, κάθε Καβαλιώτης που σέβεται τον εαυτό του έχει δώσει το πρώτο του φιλί Όταν ρώτησα σχετικά στην Καβάλα μου είπαν: Χμμμμ. Πρώτο φιλί και πρώτο γάρο. Η φούντα . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω…
Δοσίλογος (ή επαναστάτης) στην Άνω Πόλη Θεσσαλονίκης [Επεξήγηση: Το τσινάρι είναι ταβέρνα. Γνωστή] Η Μαμά Δέσποινα εδώ και μερικά χρόνια (συγκεκριμένα από τότε που η αδελφή μου η Θεοδώρα πήγε στη Γερμανία διακοπές) αποκαλείται από την αχάριστη αφεντιά μου μούτερ. Μάταια η Θεοδώρα προσπάθησε να μου πει ότι το προφέρω ωσάν τη βλάχα. Εγώ επέμενα. – Και γιατί με λες μούτερ παιδί μου; – Γιατί είσαι και μητέρα . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω…
Έτσι πράττει ο σωστός ο Έλλην, ο βαρβατίλας, ο ιστορικά (αν)/(υπ) εύθυνος. Χρόνια Πολλά και ευχές σε όλους. Λεπτομέρειες έπονται. Κανονικά θα αναλυθεί στο academia nervosa αλλά επειδή είμαι σε mode δηλώσεων παρά σε mode ανάλυσης το σημειώνω εδώ: Τηλέφωνο – Έλα – Έλα – Διαβάζεις; – Ναι. Μαρξιστική αισθητική. – Τί; Είναι δυνατόν; – Δυστυχώς. Πιες ένα ουισκάκι και για μένα. Μάλλον το χρειάζομαι. Δεν υπάρχει πιο φτηνή bourgeois επιθυμία από αυτή: Ας φέρουμε . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω… Depon κάθε τέσσερις ώρες και τα δέκατα επιμένουν. Δηλαδή αν δεν έπαιρνα depon πού θα πήγαινε ο πυρετός; Το βράδυ κρύφτηκα κάτω από το πάπλωμα και την κουβέρτα, για να ιδρώσω. Ψέμματα. Το βράδυ κρύφτηκα κάτω από το πάπλωμα και την κουβέρτα για να ξεχάσω την απουσία σου. Ταξίδια. Έκανα πολλά φέτος. Στην Ιρλανδία περπάτησα εκεί που άντρες χτίσαν μοναστήρια που κάηκαν και τα ξανάχτισαν. Στο Εδιμβούργο περπάτησα σε δρόμους χτισμένους πάνω στα θύματα του λιμού. Στο Ντουμπάι φόρεσα αμπάγια και περπάτησα μέσα σε αρώματα κανέλλας και τριαντάφυλλου. Αεροπλάνα, αεροδρόμια, τρένα και αποβάθρες. Ταξίδια. Το πιο όμορφο, το πιο μακρινό το έκανα από . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω… Ξύπνησε το βράδυ, με κοίταξε, έβαλε το αυτί του στο στόμα μου για να δει αν ανασαίνω. Σηκώθηκε από το κρεβάτι και μισοξύπνησα για να τον ρωτήσω που πάει. – Ένα τσιγάρο, μου είπε. Κοιμήσου, και μου χάιδεψε τα μαλλιά. Έκανε το τσιγάρο του καθώς εγώ κοιμόμουν. Πάντα κάποιος είναι ο ρομαντικός. Εγώ πάλι, ροζάλιζα . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω… Ευλογημένη αργκώ. Π ή ζ ω λέμε! Πρωί (καλά όχι πολύ πρωί) δουλειά, μετά διάβασμα, μετά ώρες στα τηλέφωνα. Κάποτε πανεπιστήμιο. Άλλοτε μαγείρεμα. Μέχρι τα ξημερώματα πάει αυτό το πρόγραμμα εδώ κι ένα μήνα. Όπου να ‘ναι πέφτω κάτω από την εξάντληση. Βοηθάτε χριστιανοί! Αλλά να σου πω κάτι; Δε θα πάθω τίποτα ρε! Έχω . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω… Σάββατο 3 Δεκεμβρίου, στο Pleasance του Εδιμβούργου, οι Νιαβέντ ανέβηκαν στη σκηνή και κάναν πανικούς. Χόρεψαν, μας πότησαν, τους τραγουδήσαμε, τους παίξαμε μουσική. Δεν έχω άδεια να ανεβάσω και τους υπόλοιπους της μπάντας οπότε λάβετε μερικές δικές μου και έπονται τα καλύτερα. *α ναι! Ξέχασα να το γράψω. Αν και ο Μαέστρος θα με τσακίσει. . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω… Δε θα πω ονόματα γιατί έχουμε κεράσει και καφέδες. Αλλά δε μπορώ τους Ελληνάρες λεβεντομαλάκες. Αυτούς που όπου σταθούν κι όπου βρεθούν βρίζουν: – Τους Άγγλους – Τους ξένους – Τους ομοφυλόφιλους – Τους διαφορετικούς γενικότερα Πόσο μου έχει λείψει η προετοιμασία μου για ένα οδικό ταξίδι: Έλεγχο στα λάδια, αέρα στα λάστιχα, φουλ βενζίνη και εθνική. Για ώρες, για χιλιόμετρα. Με μουσική και με τσιγάρο. Μόνη μου. Ακόμα ένα από τα λόγια τα μεγάλα που ‘χω πει: “Προτιμώ να ταξιδεύω μόνη μου με το αυτοκίνητο” Γι’αυτό πρέπει να κρατάω το . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω… Κερκυραία και Κώστας συζητάνε τεχνικές συνεντεύξεων για δουλειά. Η Θεία Σοφία κάθεται στο πάτωμα και κάνει maintenance γυναικείο που δε θέλετε να ξέρετε τί και παρακολουθεί με το ένα αυτί. Κώστας: Πάντως μην αγχώνεσαι. Θα παίξουν απλές ερωτήσεις. Να ‘σαι ευχαριστημένη που δεν κάνεις συνέντευξη για τη Sun Microsystems. Διάβασα κάπου ότι ρωτήσανε κάποτε “What . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω… 1 Είναι κάτι μικρές ιστορίες που τις λέμε και νομίζουμε ότι κάποιοι είμαστε. Τις διηγούμαστε λες και κανένας άλλος στον κόσμο δεν έχει κάνει το ίδιο, με περισσή περηφάνεια, λες και μας κάνουν μοναδικούς, ενδιαφέροντες, καταπληκτικούς. Ας σηκώσουν χέρι όσοι αντί για το βιβλίο του μαθήματος διάβαζαν λογοτεχνία ή κάτι “επαναστατικό” στην τάξη. [*Αυτό μου . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω… |
||
 digital-era.org by Sofia Gkiousou is licensed under a Creative Commons Attribution-Non-Commercial-No Derivative Works 3.0 Greece License. SoMaFusion has been here Powered by WordPress & Atahualpa |
||
Καβάλα: Η θέα από τον Φάρο
