|
Φίλη στέκεται στη στάση και περιμένει λεωφορείο. Στο Λονδίνο αυτά. Δε θυμάμαι πλέον την εποχή που έπαιρνα λεωφορείο στην Αθήνα αλλά στο Λονδίνο μπορούν να σου συμβούν διάφορα τραγελαφικά. Τύπος στέκεται δίπλα της. Φανερά αγχωμένος. – Να σε ρωτήσω κάτι; – [γαμώτο, σκέφτεται η φίλη] ορίστε Volatile Post: Προς διαγραφή Συμβαίνουν πολλά τελευταία στη ζωή μου τα οποία δεν μοιράζομαι. Είναι περίεργο για μένα το να μη μοιράζομαι. Έχω τη συνήθεια να ανοίγω τα τεφτέρια μου, να μοιράζομαι τα καλούδια μου, να γίνομαι νούμερο, να τα συζητάω. Τους τελευταίους μήνες όμως με έχει πιέσει, με έχει πνίξει η σιωπή. Υπάρχει λόγος. . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω… Η μαμά Δέσποινα σε νέες περιπέτειες. Αν και όποτε παρουσιάζεται η ευκαιρία να μπορεί να μας στείλει κάτι στο Λονδίνο την γραπώνει και την κρατάει καλά. Τυχαίνει τώρα που μπορεί και της είπαμε να μας ετοιμάσει μια κούτα. Δεν είναι μόνο ότι με αυτό τον τρόπο θα σταματήσει να μας πρήζει (αν και είναι σημαντικό). . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω… Το Σάββατο (που λέγαμε) οι Νιαβέντ έπαιζαν στο Εδιμβούργο. Και έγινε της πόρνης. Δεν ξέρω πώς αλλιώς να σας το εξηγήσω, αλλά ήταν η καλύτερη βραδιά ever. Εξηγώ: Οι Νιαβέντ είναι μπάντα που παίζει ρεμπέτικα και λαϊκά (α, παίζουμε και νησιώτικα που είναι ξεσηκωτικά). Έχουμε ένα μπουζούκι (δάσκαλε), δύο κιθάρες, έναν που τραγουδάει και παίζει . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω… Δε λέω ποτέ όχι. Ποτέ. Η μαμά Δέσποινα εκνευρίζεται γιατί μου ζητάει να κάνω μια δουλειά, της λέω ναι και μετά μου παίρνει δυο βδομάδες. Θέλω να κάνω τη δουλειά, έχω κάθε καλή διάθεση. Απλά έχω πει ναι και σε τόσα άλλα πράγματα που δεν βγαίνω μάνα μου, δεν βγαίνω. Είμαι καταφατική φύση. Θέλω να . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω…
[Γύρω στις 2 το ξημέρωμα, μπουζούκια/νταούλια/τραγουδιάρα με βυζί “Πέρλες”, Καβάλα] Έτσι είναι οι ντίβες αγάπη μου. Κάνουν την είσοδο τους αργά. Όταν όλοι έχουν ήδη πιει δυο ποτά στη δεξίωση και οι ηθικές τους αναστολές ροχαλίζουν. Γιατί το σταριλίκι δεν είναι έμφυτο. Είναι καλός σχεδιασμός. Κατάλαβες; Είπα να πω διάφορες συγγνώμες που δεν είπα Χρόνια Πολλά. Τις εννοώ αλλά δε χρειάζεται και να τις πω. . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω… [Κλείνω μάτι. Ξέρεις εσύ] Προσοχή: Στα νύχια, τα κοσμήματα, τα ντεκολτέ Να θυμάσαι: Πάντα υπάρχει ένα φαινόμενο χιαστί – διαγώνιο. Αν πρόκεται για γκόμενα θα τη συμπαθήσει ο πατέρας. Αν πρόκειται για γκόμενο θα τον συμπαθήσει η μάνα. Το αντίστροφο απλά δε συμβαίνει. Η Μαμά Δέσποινα εδώ και μερικά χρόνια (συγκεκριμένα από τότε που η αδελφή μου η Θεοδώρα πήγε στη Γερμανία διακοπές) αποκαλείται από την αχάριστη αφεντιά μου μούτερ. Μάταια η Θεοδώρα προσπάθησε να μου πει ότι το προφέρω ωσάν τη βλάχα. Εγώ επέμενα. – Και γιατί με λες μούτερ παιδί μου; – Γιατί είσαι και μητέρα . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω… Σάββατο 3 Δεκεμβρίου, στο Pleasance του Εδιμβούργου, οι Νιαβέντ ανέβηκαν στη σκηνή και κάναν πανικούς. Χόρεψαν, μας πότησαν, τους τραγουδήσαμε, τους παίξαμε μουσική. Δεν έχω άδεια να ανεβάσω και τους υπόλοιπους της μπάντας οπότε λάβετε μερικές δικές μου και έπονται τα καλύτερα. *α ναι! Ξέχασα να το γράψω. Αν και ο Μαέστρος θα με τσακίσει. . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω… Κερκυραία και Κώστας συζητάνε τεχνικές συνεντεύξεων για δουλειά. Η Θεία Σοφία κάθεται στο πάτωμα και κάνει maintenance γυναικείο που δε θέλετε να ξέρετε τί και παρακολουθεί με το ένα αυτί. Κώστας: Πάντως μην αγχώνεσαι. Θα παίξουν απλές ερωτήσεις. Να ‘σαι ευχαριστημένη που δεν κάνεις συνέντευξη για τη Sun Microsystems. Διάβασα κάπου ότι ρωτήσανε κάποτε “What . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω… Τελικά δεν είμαι ούτε τόσο χοντρή ούτε τόσο ξενέρωτη όσο φαίνομαι στο digital-era. Αυτό δήλωσε η απίστευτη Μαρία, που με ανακάλυψε στο λούμπεν Elysee, μπουζουξίδικο ολκής στα Λονδίνα. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Η Μαστεράτη Φιλόλογος μαζί με φίλους και φίλες κανόνισε μπουζούκια. Αυτό ούτε που να της το ματαξαναπείτε και να . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω… Το τηλέφωνο θα μου το αφαιρέσουν από το αυτί μου μόνο με χειρουργική επέμβαση. Η αδελφή μου όμως – που δε πετάει συχνά ατάκες αλλά όταν το κάνει είναι οι πλέον πετυχημένες – χτύπησε διάνα σε δύο πράγματα τις προάλλες: Το πόσο μιλάω στο τηλέφωνο και το τί άνθρωπος είμαι. Περνάει έξω από το δωμάτιο . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω… (Αθυρόστομη παιδάκι μου, τί να πεις) Τις τελευταίες μέρες είναι πολύ μεγάλο θέμα στην οικογένεια μας (και με αυτό εννοώ και την οικογένεια και τους συγκατοίκους) οι ηρωικές παπάρες. Γνωστές και ως ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΠΟΥ ΕΧΩ ΠΕΙ Το ότι είμαι geek είναι γνωστό. Όμως ένα πολύ ιδιαίτερο είδος geek, δεν βλέπω τα πράγματα ως προγραμματιστής (δεν είμαι) ούτε θεωρώ τα boys toys μου στυλιστικά εξαρτήματα. Όταν ήμουν μικρότερη δεν ήθελα υπολογιστή. Ήθελα γραφομηχανή. Τη ζητούσα κάθε Χριστούγεννα, σταθερά, για αρκετά χρόνια και μερικές φορές είχα νοικιάσει. Με έπεισε η μαμά Δέσποινα να . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω… |
||
 digital-era.org by Sofia Gkiousou is licensed under a Creative Commons Attribution-Non-Commercial-No Derivative Works 3.0 Greece License. SoMaFusion has been here Powered by WordPress & Atahualpa |
||
