Διαβάζω σήμερα στο ΒΗΜΑ για μία έρευνα που δείχνει ότι ότι επτά στους δέκα Ελληνες οι οποίοι είτε έχουν ολοκληρώσει είτε ολοκληρώνουν τις σπουδές τους θα εγκατέλειπαν ευχαρίστως την Ελλάδα για μια δουλειά στο εξωτερικό, ενώ οι μισοί από αυτούς έχουν ήδη προβεί και στις σχετικές ενέργειες.
Το πιο εντυπωσιακό συμπέρασμα της έρευνας της Κάπα Research είναι ότι η μεγάλη πλειονότητα των νέων με πτυχίο στην Ελλάδα δηλώνει πρόθυμη να εγκαταλείψει τη χώρα για να βρει μια σταθερή και καλά αμειβόμενη εργασία.
(via)
Κι εκεί ακριβώς είναι το θέμα. Η έννοια “σταθερή” εργασία στη Βρετανία δε σημαίνει τίποτα και πολλοί εργοδότες – τουλάχιστον αυτοί που αξίζουν – δε θέλουν υποψήφιους που θα πουν ότι θέλουν κάτι “σταθερό” γιατί από τη σταθερότητα μέχρι το βάλτωμα η απόσταση είναι μικρή.
Μετά από τόσα χρόνια εργασίας εδώ και εμπειρίες φίλων και γνωστών έχω παρατηρήσει κάποια πράγματα. Επίσης επειδή σε οποιοδήποτε google search σχετικό με δουλειά και σπουδές στην Αγγλία μάλλον εμφανίζομαι μου στέλνει αρκετός κόσμος e-mail με ερωτήσεις τόσα χρόνια οπότε ωραίο θα ήταν να υπάρχει μια σχετική εισαγωγή κάπου να μη γράφω κι εγώ τα ίδια και τα ίδια. Όπως και να το κάνεις τα παρακάτω είναι σύμφωνα με το προσωπικό μου bias οπότε περιμένω και σχόλια με διαφορετικές εμπειρίες.
ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΕ ‘Η ΧΩΡΙΣ ΠΤΥΧΙΟ
Αν έχεις πτυχίο θα κινηθείς πολύ πιο γρήγορα και πολύ πιο εύκολα. Δεν έχει σημασία τί πτυχίο έχεις. Επαναλαμβάνω: ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΙ ΠΤΥΧΙΟ ΕΧΕΙΣ. (Εκτός κι αν είσαι γιατρός ή κάτι συγκεκριμένο, π.χ. δεν μπορείς να μπεις στο πρόγραμμα αποφοίτων της Accenture για προγραμματιστής αν δεν έχεις σπουδάσει κάτι σχετικό). Σε πάρα πολλές περιπτώσεις όμως δεν τους ενδιαφέρει. Μπορείς να έχεις σπουδάσει Φιλολογία και να σε πάρουν ως Management Consultant.
Γιατί γίνεται αυτό; Διότι υποθέτουν ότι ο πτυχιούχος δεν έχει ιδέα από δουλειά. Έχοντας όμως το πτυχίο σημαίνει ότι είχε πειθαρχία, έκατσε στον κώλο του και διάβασε 3 χρόνια (3 είναι οι Πανεπιστημιακές σπουδές εδώ), ενημερώθηκε λίγο παραπάνω κλπ κλπ. Ήξερα κάποτε μία κοπέλα που ήταν σε καλή θέση σε νομικό τμήμα ως Paralegal και είχε σπουδάσει Γεωλογία. Κι αυτό ΔΕΝ είναι κακό. Πολύς κόσμος στη Βρετανία σπουδάζει αυτό που τον ευχαριστεί και πάει και δουλεύει σε κάτι άλλο μετά από επιλογή.
Χωρίς πτυχίο οι δουλειές που θα βρείτε είναι λιγότερες και κατά κανόνα πιο κακοπληρωμένες – τουλάχιστον στην αρχή. Επίσης υπάρχουν δουλειές που από το βιογραφικό θα σας απορρίψουν αν δε δουν πτυχίο (χιλιάδες τα βιογραφικά που λαμβάνουν, κάπως πρέπει να τα μειώνουν). Δεν είναι όμως ακατόρθωτο. Εγώ όταν ήρθα δεν είχα πτυχίο και δούλευα αλλά μετρούσε θετικά το ότι σπούδαζα για να πάρω το πτυχίο.
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΠΟΦΟΙΤΩΝ
Συνήθως είναι εξαιρετικά. Μεγάλες εταιρείες παίρνουν κάθε χρόνο έναν αριθμό αποφοίτων Πανεπιστημίων. Για να μπεις περνάς τεστ, συνεντεύξεις, κόντρα τεστ και τέτοια. Είναι φοβερά ανταγωνιστικό. Αν μπεις σε εκπαιδεύουν και σε γυρίζουν γύρω γύρω στα τμήματα. Η εταιρεία σε αναλαμβάνει και κάποιο μίνιμουμ χρονικό διάστημα (συνήθως γύρω στα 3 χρόνια) και θα σε οδηγήσει σε καλές θέσεις. Θα έχεις κάποιο μέντορα και συχνές συναντήσεις για να ελέγχεις την πρόοδο σου (το κλειδί είναι ότι ΕΣΥ θα ελέγχεις την πρόοδο σου).
Το σύστημα αυτό υπάρχει γιατί οι μεγάλες εταιρείες θέλουν να μπορούν να ανεβάζουν εκ των έσω ανθρώπους που έχουν εκπαιδευτεί από την ίδια την εταιρεία. Έτσι δουλεύουν ας πούμε οι μεγάλες εταιρείες συμβούλων και λογιστών (Accenture, Price Waterhouse Coopers κλπ). Το ίδιο σύστημα υπάρχει και σε πολλές διαφημιστικές - εκεί όμως τα λεφτά είναι πάντα πολύ λιγότερα (προσφορά και ζήτηση). Το ίδιο και στις επενδυτικές τράπεζες. Εκεί τα λεφτά είναι πολλά και οι ώρες ΑΠΕΙΡΕΣ (δε στα δίνουν τσάμπα).
ΑΝΩ ΤΩΝ 25 ΜΕ ΜΗΔΕΝ ΕΜΠΕΙΡΙΑ – ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑ
Στη Βρετανία τους είναι πολύ δύσκολο να καταλάβουν πώς είναι δυνατόν ένας άνθρωπος να είναι άνω των 25 και να έχει μηδέν εργασιακή εμπειρία. Εφόσον εδώ το Πανεπιστήμιο είναι 3 χρόνια απορούν τί κάνεις τόσο καιρό. Ακόμα κι αν πήρες 100 πτυχία δεν καταλαβαίνουν πώς δεν τα κατάφερες να δουλέψεις έστω μια εποχιακή δουλειά στις διακοπές σου.
Σε συζήτηση που έχω κάνει με διάφορους ανθρώπους από Human Resources μου έχουν πει ότι όταν ένα βιογραφικό έρχεται με μηδέν εμπειρία υποθέτουν ότι ο υποψήφιος έχει βασικά μειονεκτήματα γιατί δεν ξέρει απλά πράγματα όπως: πώς συμπεριφερόμαστε σε ένα γραφείο, πώς μιλάμε στους συναδέλφους, τί σημαίνει έρχομαι στην ώρα μου, τί σημαίνει ξέρω να δουλεύω σε ομάδα, πώς δέχομαι management από άλλους ανθρώπους κλπ.
Συμπέρασμα: ό,τι μικρή εμπειρία έχεις βάλτην.
Αν πήγες ταξίδι το γύρω του κόσμου για ένα χρόνο βάλτο επίσης ΤΟ ΘΕΩΡΟΥΝ ΘΕΤΙΚΟ. Υποθέτουν ότι έχεις αντιμετωπίσει δύσκολες συνθήκες, ότι έμαθες να προσαρμόζεσαι σε άλλα ήθη και έθιμα κλπ κλπ. Είναι μέρος της εμπειρίας σου.
Ο ΕΝΙΚΟΣ ΚΑΙ Ο ΣΕΒΑΣΜΟΣ
Είναι από τα πιο σημαντικά πράγματα που λέω στους ανθρώπους που θέλουν να δουλέψουν στη Βρετανία και ο μέσος Έλληνας παθαίνει κοκομπλόκο όταν το συνειδητοποιεί. Στη Βρετανία μιλάμε σε ΟΛΟΥΣ στον ενικό με το μικρό τους όνομα στη δουλειά μας. Εκτός κι αν μιλάμε με μέλη της Βουλής των Λόρδων (έχει συμβεί κι αυτό) και πρέπει να απευθυνθούμε στον άλλον ως My Lord ή με Υπουργούς οπότε και λέμε Minister. Σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση τον Tom τον λέμε Tom ακόμα κι αν του ανήκει η μισή Αγγλία. Επίσης δεν λέμε κανέναν Sir (ούτε τους καθηγητές στο Πανεπιστήμιο) εκτός αν έχουν όντως τίτλο ευγενείας. Τους καθηγητές μπορούμε να τους λέμε Professor αν θέλουμε αλλά τόσα χρόνια στα Πανεπιστήμια δεν έχω γνωρίσει κανέναν που να το θέλει.
Κι εδώ έρχεται το κοκομπλόκο. Αυτό δε σημαίνει ότι είμαστε ασεβείς. ΤΟ ΑΚΡΙΒΩΣ ΑΝΤΙΘΕΤΟ μάλιστα. Αν έχουμε ένα πρόβλημα με τον μάνατζερ μας δεν πάμε στον Γενικό Διευθυντή να του το πούμε χωρίς να έχουμε μιλήσει πρώτα στον μάνατζερ. Δεν παρακάμπτουμε ανθρώπους δηλαδή στην ιεραρχία κατά κανόνα. Αν έχουμε ένα πρόβλημα με ένα συνάδελφο δεν του λέμε “ξύπνα ρε μαλάκα” σε ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ. Τότε το λέμε στον μάνατζερ μας και κατά κανόνα τα κανονίζει αυτός. Αυτό δεν είναι πισώπλατο μαχαίρωμα. Είναι θέμα ιεραρχίας. Δεν πας να πεις “αυτός ο μαλάκας δε δουλεύει”. Πας και λες ότι έχεις θέμα γιατί θέλεις να τελειώσεις τη δουλειά σου και δε σ’αφήνουν. Και ταχτοποιείται γιατί προτεραιότητα όλων είναι να γίνει η δουλειά κι όχι να τσακώνεστε μεταξύ σας οι υπάλληλοι.
Δεν χώνεις τη μύτη σου εκεί που δε σε σπέρνουν σε δημόσιο forum ούτε κάνεις άλλους ανθρώπους ρεζίλι. Ο μέσος Βρετανός δε σε θεωρεί ούτε κυνηγό, ούτε φιλόδοξο, ούτε τίποτα από όλα αυτά. Σε θεωρεί επικίνδυνο μαλάκα και στην πρώτη ευκαιρία θα φύγεις. Εξαιρέσεις υπάρχουν και συνήθως γίνονται για ανθρώπους που είναι ιδιοφυίες. Εξαίρεση επίσης είναι κάποιοι τομείς που είναι πολύ ανταγωνιστικοί (π.χ. χρηματοοικονομικά). Και πάλι όμως προσέχουμε. Δεν πάμε εκεί ως κλασσικοί Ελληνάρες.
Η ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ
Το να είσαι στην ίδια δουλειά πάνω από 5 χρόνια – ειδικά στο Λονδίνο – θεωρείται civil service mentality και δεν είναι καλό εκτός κι αν έχεις πάρει τις προαγωγές μέσα στην ίδια εταιρεία ή αν είσαι σε πρόγραμμα αποφοίτων. Εξαιρέσεις είναι μόνο συγκεκριμένες δουλειές π.χ. καθηγητής σε πανεπιστήμιο, δάσκαλος, δικηγόρος (ειδικά αν φεύγεις και παίρνεις και πελάτες υπάρχει πρόβλημα) κλπ.
Περιμένουν ότι πας κάπου, μαθαίνεις, προσφέρεις, εκπαιδεύεσαι, φτάνεις μέχρι ένα σημείο και μετά προχωράς. Μετά τα δύο χρόνια είναι καλή εποχή ή να ψάξεις προαγωγή ή να προχωρήσεις στην επόμενη εταιρεία. Κάτω από τα δύο χρόνια είναι ολίγον ύποπτο όμως γι’αυτό προσοχή. Θεωρείται ρίσκο γιατί υποθέτουν ότι ένας υπάλληλος θέλει περίπου ένα χρόνο για να αποδώσει στο φουλ των δυνατοτήτων του οπότε αν φύγει στον ενάμιση η εταιρεία χάνει.
REDUNDANCY
Σε χαλαιπούς καιρούς η θέση σου δεν υπάρχει πια και παίρνεις το πακετάκι σου (συνήθως ανάλογο με τα χρόνια υπηρεσίας) και πας σπίτι σου. Το redundancy δεν είναι απόλυση. Απόλυση είναι όταν η θέση σου υπάρχει και παύουν εσένα. Redundancy είναι όταν η θέση σου δεν υπάρχει πια. Θεωρείται απολύτως φυσιολογικό ότι στην καριέρα σου στη Βρετανία θα γίνεις redundant (κυριολεκτικά περιττός) τουλάχιστον δυο φορές. Αυτό ΔΕΝ χαλάει το βιογραφικό σου και όλοι οι εργοδότες γνωρίζουν ότι συμβαίνει.
APPRAISAL / ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ
Τουλάχιστον μία φορά το χρόνο θα κάνεις το appraisal σου. Συνήθως είναι ένα ερωτηματολόγιο όπου γράφεις τί έμαθες, πού τα πήγες καλά, που δεν τα πήγες, τί χρειάζεται να μάθεις και τί στόχους έχεις για τον επόμενο χρόνο. Θα το συμπληρώσεις, θα το στείλεις στο μάνατζερ σου, θα το κουβεντιάσετε, θα συμπληρώσει τα δικά του και θα τα ξανακουβεντιάσετε. Το τελικό θα το κρατήσει το τμήμα προσωπικού.
Είναι μια διαδικασία που μπορεί να γίνει εξαιρετικά βαρετή, αν όμως χρησιμοποιείται σωστά είναι απίστευτα χρήσιμη. Όσο πιο καλό μάνατζερ έχεις (καλό ως μάνατζερ όχι απλά ευγενικό παιδί) τόσο πιο πολλά θα πάρεις από τη διαδικασία. Είναι ένα από τα βασικά εργαλεία για την εξέλιξη σου.
ΜΙΣΘΟΣ
Το πόσα λεφτά θα παίρνεις εξαρτάται καθαρά από τη δουλειά, την τοποθεσία, την εταιρεία κλπ. Προτείνω να ρίξετε μια ματιά στο Guardian Jobs από το οποίο περνάνε όλες οι καλές δουλειές.
Ο μισθός στις αγγελίες αναγράφεται ΕΤΗΣΙΩΣ ΠΡΙΝ ΤΟΥΣ ΦΟΡΟΥΣ. π.χ. αν γράφει £30.000 σημαίνει ότι θα πάρεις £30.000 λίρες δια δώδεκα μήνες μείον τους φόρους και την ασφάλεια (συνήθως υπολόγιζε γύρω στο 25% για να ‘σαι μέσα). Φορολογία και ασφάλεια φεύγουν αυτόματα από το μισθό σου κι αν είσαι μισθωτός χωρίς περιουσιακά στοιχεία (το αυτοκίνητο δεν μετράει) ΔΕΝ ΚΑΝΕΙΣ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗ ΔΗΛΩΣΗ. Όλα είναι αυτόματα.
Οι αυξήσεις γίνονται ετήσια. Κάποιες εταιρείες τις έχουν συνδεδεμένες με το appraisal. Κάποιες κάνουν salary review ξεχωριστά. Μπορείς να ζητήσεις αύξηση αλλά να είσαι έτοιμος να δείξεις το γιατί με χειροπιαστά παραδείγματα. Κατά κανόνα για να πηδήξεις μισθολογική κλίμακα σημαντικά πρέπει να αλλάξεις δουλειά και εταιρεία – π.χ. για να πας από τα £28.000 στα £35.000.
ΑΞΙΟΚΡΑΤΙΑ
Υπάρχει. Τα πράγματα στη Βρετανία είναι οργανωμένα και παίρνουν το δρόμο τους. Αν κάνεις τη δουλειά σου και ξέρεις να την προωθείς (όχι με τον συνηθισμένο γλοιώδη Ελληνικό τρόπο) θα προχωρήσεις από μόνος σου. Το σύστημα είναι τέτοιο δηλαδή που θα πας μπροστά. Οι γνωστοί ΣΑΦΩΣ και μετράνε, όχι όμως με την έννοια που το έχουμε στην Ελλάδα.
Αν δουλεύεις σε μία αγορά σίγουρα μέσα από τη δουλειά σου θα γνωρίσεις κόσμο, θα δουν τί κάνεις. Όταν έρθει η ώρα να μετακινηθείς you put the word out και οι άνθρωποι που σε ξέρουν και σε εκτιμούν θα το αναφέρουν στο αντίστοιχο τμήμα. Με άλλα λόγια – ο γνωστός είναι απλά κάποιος που σε συστήνει, ΔΕΝ θα σε συστήσει όμως αν είσαι άσχετος. Η έννοια δεν υπάρχει εδώ κατά κανόνα και το βρίσκουν εντελώς κακόγουστο.
ΩΡΕΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
Εδώ πλέον εξαρτάται ΕΝΤΕΛΩΣ από τον τομέα και την εταιρεία σου. Κατά κανόνα η πλειοψηφία δουλεύει εννιά με πέντε. Στα χρηματοοικονομικά όμως δουλεύουν εφτά (το πρωί) με εννιά (το βράδυ).
Καλός κανόνας είναι ότι τα λεφτά δε στα δίνουν τσάμπα. Όσο πιο καλοπληρωμένη είναι μια θέση (και ειδικά αν δεν είναι θέση μάνατζερ) τόσο πιο πολύ θα δουλεύεις.
UPDATE – EQUALITY & DIVERSITY
Στη Βρετανία στο βιογραφικό μας ΔΕΝ γράφουμε την ηλικία μας, τη θρησκεία μας, την οικογενειακή μας κατάσταση και τις σεξουαλικές μας προτιμήσεις. Είναι ΝΟΜΟΣ (κανονικός) ότι δεν μπορούν να συζητήσουν μαζί σου τέτοια πράγματα ούτε επιτρέπεται να μη σου δώσουν τη δουλειά βασισμένοι σε κάτι τέτοιο. Ούτε φυσικά συμφωνα με το αν είσαι άντρας ή γυναίκα.
Ποτέ και σε καμία αγγελία για δουλειά δε θα δείτε να ζητάνε συγκεκριμένα άντρες ή γυναίκες και ποτέ δεν βάζουν ηλικίες. Όχι απλά είναι παράνομο αλλά στις περισσότερες εταιρείες θεωρούν ότι αν το προσωπικό έχει πλούτο εμπειριών και διαφορές τότε η δουλειά θα είναι καλύτερη. Σαφώς και υπάρχουν εξαιρέσεις αλλά γενικά το σύστημα θα σας προστατεύσει.
Οι διαφορές μισθών αντρών γυναικών και οι ευκαιρίες παραμένουν πρόβλημα και ειδικά σε απαιτητικές αγορές όπως ας πούμε σε δικηγόρους και χρηματοοικονομικά. Προσπάθειες όμως γίνονται και υπάρχει πολύ αυστηρό σύστημα. Πάντα υπάρχουν αρμόδιες αρχές για να σας βοηθήσουν σε περίπτωση που έχετε πρόβλημα.
(Ευχαριστώ τον Τιτάνα που μου θύμησε αυτό το χαρακτηριστικό στο σχόλιο του)
ΓΕΝΙΚΗ ΣΗΜΕΙΩΣΗ
Όποιος έχει έρθει στη Βρετανία με το mentality ότι “τα Αγγλάκια δεν ξέρουν τί τους γίνεται και θα τους πάρω και τα σώβρακα” δεν έχει περάσει καθόλου μα καθόλου καλά κι έχει πάει σούμπιτος πίσω στη μάνα του λίαν συντόμως.
Το Βρετανικό σύστημα έχει και τα (πολλά) καλά του και τα (πολλά) κακά του. Αν καταλάβεις το σύστημα και το παίξεις γνωρίζοντας που μπορείς να βγεις από τα όρια και πού όχι θα περάσεις πολύ καλά και θα προχωρήσεις.
Η Βρετανία είναι μεγάλη αγορά και δίνει πολλές ευκαιρίες για εξέλιξη. Σίγουρα πάντα τη συστήνω αλλά καλό θα ήταν όποιος το σκέφτεται να έρθει ότι το εξωτερικό ΔΕΝ ειναι εύκολο και δεν ταιριάζει σε όλους τους ανθρώπους. Οι δυσκολίες είναι πολλές και σοβαρές και δεν έχουν να κάνουν μόνο με τη δουλειά. Σκεφτείτε το λοιπόν από όλες τις πλευρές πριν το αποφασίσετε αλλά μη μείνετε και αναποφάσιστοι μια ζωή. Στο κάτω κάτω δοκιμάστε για ένα δυο χρόνια κι αν δεν σας αρέσει όπου γης και πατρίς.
ΧΡΗΣΙΜΟΙ ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ
Directgov employment - Κρατικό website με ΟΛΕΣ τις πληροφορίες για την εργασία στη Βρετανία και τη σχετική νομοθεσία. Ρίξτε μια ματιά σε ΟΛΟ το site έχει ΠΛΟΥΤΟ χρήσιμων πληροφοριών – π.χ. Money, Tax and Benefits
BusinessLink – Κρατικό website με άπειρες πληροφορίες για ανθρώπους που θέλουν να ξεκινήσουν επιχείρηση. Θα βρείτε επίσης πάρα πολλές πληροφορίες για τα δικαιώματα σας ως υπάλληλος, τη φορολογία σας, την άδεια κλπ.
——————————————
Δείτε στα γουέμπια:
- Σύγκριση Τιμών στο blog Δύο Έλληνες Στο Λονδίνο με λεπτομερείς συγκρίσεις τιμών μεταξύ Ελλάδας και Βρετανίας.
- Δουλειά μετά τις σπουδές στο blog Είμαστε Ακόμα Εδώ, με πληροφορίες για τα Graduate Schemes στη Βρετανία
- Αγγλία – Ελλάδα με οικογένεια στο blog γαϊτανάκι
- Μετανάστευση στις ΗΠΑ στο blog λ:ηρ (μέρος πρώτο, δεύτερο, τρίτο)
- Λίγα Λόγια Περί Μετοίκισης Στη Φιλανδία στο blog Ovi Greek Stories (μέρος πρώτο, δεύτερο, τρίτο)
Παλαιότερες αναρτήσεις εδώ:
- Λίγα λόγια για τη δουλειά στην Αγγλία
- Λίγα λόγια για τα έξοδα στην Αγγλία
- Λίγα λόγια για τα άσχημα στην Αγγλία
- Λίγα λόγια για την καινούρια αρχή στην Αγγλία
- Ενοικιάζεται: Πληροφορίες Εντός
- Guest Post: Κύμα μετανάστευσης – Ψάχνοντας για δουλειά στη Βρετανία – Μέρος Α και Μέρος Β
Τα επιβεβαιώνω όλα με προσωπική εμπειρία από FORTUNE 500 εταιρεία. Χωρίς πτυχίο τότε, μόνο με ένα Microsoft Certification που είχα πάρει για τις δικές ου ορέξεις.
Να συμπληρώσω επίσης ότι 1. δεν ενδιαφέρονται και δεν νοιάζονται αν είσαι μαύρος, άσπρος, κόκκινος, μπλε, με 3 πόδια κλπ αρκεί να κάνεις την δουλειά. Φυσικά αν ο περίγυρος νιώθει άβολα το αντιμετωπίζουν. Εμπειρία στην ίδια εταιρεία με transexuals, lesbians και άντρες στην φάση του transformation
2. το σύστημα είναι δομημένο έτσι ώστε ακόμα και αν έχεις τελειώνει το χειρότερο σχολείο του χειρότερο χωριού αν δουλεύεις και προωθείς την δουλειά σου (με τον τρόπο που περιγράφεις) τότε θα ανέβεις. Θα χρειαστεί περισσότερος χρόνος αλλά θα ανέβεις επαγγελματικά και κοινωνικά. Οι γνωριμίες βοηθάνε με την έννοια του networking και όχι του βύσματος.
έχεις δίκιο για το equality and diversity – κάτσε να το συμπληρώσω, ευχαριστώ.
Πολύ ακριβές και χρηστικό άρθρο και τα σχόλια του Τιτάνα πολύ χρήσιμα επίσης. Θα βοηθήσει πολύ κόσμο.
Παρακαλώ το παρών κείμενο να τυπωθει και να τριφτει στα μούτρα του Πρωθυπουργού, Υπουργού Εργασίας, όλων των Ελλήνων εργοδοτών μα ΚΥΡΙΩΣ στα μούτρα όλων μας.
Σαν προσθήκη στο σημείο περί μισθών και φορολογίας, στο site http://listentotaxman.com υπάρχει ένας πολύ καλός tax calculator για την Αγγλία ο οποίος ανανεώνεται συνεχώς με τα νέα φορολογικά μέτρα.
Πολύ σε ευχαριστώ για αυτό το άρθρο. Δίνει συμβουλές και ταυτόχρονα κουράγιο για όσους σκέφτονται να …μετοικήσουν σε άλλη χώρα με αυτά που γίνονται στο Ελλάντα.
πάρα πάρα πολύ καλό. ευχαριστώ!
Eksairetiko keimeno. Tha eixe endiaferon na anaptyxeis kai tous proswpikous sou logous gia tous opoious apofasises na meineis ekei, thn optikh sou dhladh gia tis epiloges sou.
Μπορείς να δεις σχετικά: το Αγγλία και Ελλάδα http://www.digital-era.org/blog/?p=47 όπως επίσης και το Αγγλία και Ελλάδα ΙΙ http://www.digital-era.org/blog/?p=1654
polu kales plhrofories se euxaristw! :)
Μπράβο ρε Σοφώ. Την είχαμε την κουβέντα αυτή στο αυτοκίνητο όταν γυρνούσαμε από Μοίρες, θυμάσαι; Πολύ καλά έκανες που την έκανες ποστ. Να υπάρχουν αυτά κάπου γραμμένα.
Σαν σχόλιο να προσθέσω ένα σχετικό παράπονό μου. Έχω κουραστεί με μια νέα, ανερχόμενη γενιά Ελλήνων που αφού έχει φύγει “για δουλειά” στα εξωτερικά, έχει ξεσκιστεί να βρίζει από μακριά και να το παίζει “εσείς εκεί κάτω στην Ελλάδα”.
Με κουράζει αυτό. Επειδή άλλαξες σπίτι για 6 μήνες δεν άλλαξες και νοοτροπία. Έλληνας είσαι. Σώπα. Άσε μας εμάς να βράζουμε στο ζουμί μας δουλεύοντας και κάνε τη δουλειά που διάλεξες με τον διπλάσιο μισθό. Δεν μας πειράζει, αλήθεια, μπράβο σου. Όμως αν εσύ διάλεξες την φυγή, σεβάσου αυτούς που έμειναν πίσω να το παλέψουν.
Αυτά.
Τη θυμάμαι την κουβέντα ναι.
Για το δεύτερο όχι δε διαφωνώ, προσθέτοντας όμως ότι πολύς κόσμος δε φεύγει για τα λεφτά και θα ήθελε να μπορεί να είναι στην Ελλάδα. Τη γκρίνια τη δικαιολογώ κάπως εκεί.
Δεν είναι ότι με επηρεάζει κάπως αυτή η συμπεριφορά, απλά από ένστικτο με εκνευρίζει. Τεσπά.
Ο καθένας κάνει τις επιλογές του. Τα ζυγίζεις τα πράγματα και πράττεις ανάλογα.
Πολύ χρήσιμο κείμενο
Να συμπληρώσω από εμπειρία κοντινού μου φίλου που έψαχνε 6 μήνες δουλειά ως προγραμματιστής στην Αγγλία, πως προϋπηρεσία από Ελλάδα, σχεδόν δε μετράει. Κάτι θα ξέρουν επάνω για το πόσο χάλια είναι οι περισσότερες εταιρείες εδώ.
Είναι αλήθεια αυτό που λες σε πολύ μεγάλο βαθμό εκτός κι αν έχεις projects να δείξεις.
Πω πω… τώρα χτύπησες φλέβα χρυσού!! Χρειάζομαι ολόκληρο blog post για να βγάλω την αγανάκτησή μου για τα Ελληνικά project. Ελπίζω να βρω το κουράγιο κάποια στιγμή και να τα γράψω.
ε γράψε ντε!
I second that. Ένα blog post σχετικά με το θέμα είναι ό,τι πρέπει.
Σοφάκι πολύ ενημερωτικό το ποστ σου,
μου θύμισες τη μαυρούλα consultant του μπράντον στο UCLA (ή στο Beverly High School ήταν αυτή;)
Πολύ ωραία και σωστά όλα αυτά που λέγονται, όμως έχω μια σοβαρή ένσταση ηθικής φύσεως σε αυτό το σημείο:
“Αν έχουμε ένα πρόβλημα με τον μάνατζερ μας δεν πάμε στον Γενικό Διευθυντή να του το πούμε χωρίς να έχουμε μιλήσει πρώτα στον μάνατζερ. Δεν παρακάμπτουμε ανθρώπους δηλαδή στην ιεραρχία κατά κανόνα. Αν έχουμε ένα πρόβλημα με ένα συνάδελφο δεν του λέμε “ξύπνα ρε μαλάκα” σε ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ. Τότε το λέμε στον μάνατζερ μας και κατά κανόνα τα κανονίζει αυτός. Αυτό δεν είναι πισώπλατο μαχαίρωμα. Είναι θέμα ιεραρχίας. ”
Από τη μία λες:
Δεν πάμε στο Γ. Διευθυντή όταν έχουμε πρόβλημα με το μάνατζερ.
Από την άλλη λες:
Αν έχουμε πρόβλημα με τον υπάλληλο πάμε στο μάνατζερ.
Γιατί στη μία περίπτωση είναι ηθικό να παρακάμπτουμε την ιεραρχία;; Επειδή είναι ένας απλώς υπάλληλος όπως εμείς;; Δε θα ήταν σωστό με την ίδια λογική με παραπάνω , ΠΡΩΤΑ να το συζητήσουμε μαζί του και ΜΕΤΑ να πάμε στο μάνατζερ;; Εμένα μου φαίνεται εξαιρετικά ανήθικο να πας στον μάνατζερ, χωρίς πρώτα να ξεκαθαρίσεις την κατάσταση με τον συνάδελφό σου. ΕΙΝΑΙ πισώπλατο μαχαίρωμα. Μπορεί ο άνθρωπος απλώς να είχε παρεξηγήσει κάτι ή να περνάει δυσκολίες.
Ξέρω ότι φαίνεται περίεργο όμως η λογική τους είναι εξής: Έχετε και οι δύο μάνατζερ. Ευθύνη του κάθε μάνατζερ είναι το προσωπικό του. Άρα αν εγώ έχω οποιαδήποτε δυσκολία μιλάω στον δικό μου μάνατζερ κι εκείνος τα κανονίζει με τον μάνατζερ του ανθρώπου που μου δημιουργεί πρόβλημα. Αυτό είναι το τυπικό σε καταστάσεις που δεν μπορείς να συζητήσεις – είναι ένα σύστημα προστασίας της καλής διάθεσης στο γραφείο. Δουλειά του μάνατζερ είναι να βλέπει πότε το προσωπικό του δημιουργεί προβλήματα και να τα λύνει.
Σαφώς υπάρχουν και περιπτώσεις που είσαι πολύ καλά με το συνάδελφο και μπορείς να λύσεις τα θέματα μόνος σου.
Ωραιοτατο θειτσα! Τόσο που σκεφτομαι σοβαρα να μετακομισω :))
το τέκνο σου εσένα δεν είναι κάπου εδώ;
Ναι, εδω και 6 χρονια μου το αρπαξαν οι εγγλεζοι απο τη μητρικη μου αγκαλια!:Ρ
(θα ειμαι στα μερη σου 9-15 Σεπτ, κανονισε)
Εύγε. Εγώ θα είμαι διακοπές :-(
εναδερτάιμ… δεν π’ραζ’.. Να περασεις υπεροχα! :)
Κάτι άλλο που ίσως θα πρέπει να προστεθεί στο άρθρο για όσους το ψήνουν για δουλειά στην Αγγλία, είναι φυσικά το κόστος ζωής, και κυρίως το νοίκι και οι μετακινήσεις.
Γιατί μπορεί τα 20-25.000 λίρες(= πάνω από 25.000ευρώ) το χρόνο να μοιάζουν δελεαστικά στους Έλληνες που βγάζουν δε βγάζουν 13.000 το χρόνο ΑΛΛΑ υπάρχουν μερικά λεπτά σημεία..
Όπως για παράδειγμα ότι τυπικός Έλληνας έχει το σπιτάκι του (ή της οικογένειας) – δεν έχει νοίκι κάθε μήνα. Ακόμα και αυτός που έχει, είναι περίπου 500 ευρώ το μήνα.
Στο Λονδίνο απλά **ΔΕΝ ΜΕΝΕΙΣ ΜΟΝΟΣ ΣΟΥ**, στην αρχή τουλάχιστον.
Δε γίνεται να δίνεις μόνος σου 1000+ λίρες το μήνα για μια τρύπα. Αν το κάνεις, και βάλεις και το κόστος του μετρό πχ και το κόστος ζωής, βγάζεις δε βγάζει το μήνα με τον αρχικό μισθό.
Γενικότερα, κάποιος που πρωτοπιάνει δουλεία στο Λονδίνο (άν βρεί), θα περνάει ΑΡΚΕΤΑ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ από κάποιον που πρωτοπιάνει δουλεία στην Ελλάδα (άν βρεί – αλλά είναι βολεμένος με το σπιτάκι του και το μηχανάκι του).
Μπορεί ο ‘πρώτος μισθός’ να είναι μεγαλύτερος ας πούμε 50%, αλλά τα έξοδα είναι μεγαλύτερα πάνω από 100% – εκτός άν συγκατοικεί.
Αυτά για όσους το σκέφτονται μόνο για το οικονομικό.
Διορθώστε με αν έχω λάθος στους υπολογισμούς…
john Μια χαρά τα λες – έλεγα να κάνω μία ξεχωριστή ανάρτηση για τα έξοδα. Θα ήταν χρήσιμο;
Σίγουρα, καθώς βλέπω ότι πολλοί θέλουν να ‘φύγουν’ από Ελλάδα προς αναζήτηση καλύτερων μισθών κυρίως, αλλά δε ξέρουν το κόστος.. Και κυρίως, δεν εκτιμάνε αυτό που έχουν ήδη στην Ελλάδα, όπως τον προσωπικό τους χώρο χωρίς υπερβολικά μεγάλο κόστος, το προσωπικό τους μεταφορικό μέσο, την ‘άνεσή’ τους κ.α.
Πολλοί θέλουν να πάνε προς αναζήτηση καλύτερης τύχης, αλλά δεν έχουν καταλάβει ότι το βιοτικό τους επίπεδο (ακόμη και με μισθό των 800 ευρώ), είναι καλύτερο στην Ελλάδα από ότι στην Αγγλία με μια δουλεία αντίστοιχης μισθολογικής κλίμακας.
Το θέμα βέβαια είναι πως στην Αγγλία αν είσαι καλός μπορείς σε 2-3 χρόνια να διπλασιάσεις αυτό το μισθό, στην Ελλάδα δύσκολα..
Ναι, Σοφια, θα ηταν χρησιμο. Τα ακριβοτερα νοικια ισοφαριζονται με τη πολυ φτηνοτερη διατροφη, ενδυση, παροχες (νερο, ηλ/κο, τηλ, ιντερνετ, κλπ) ασε που τα σπιτια ειναι επιπλωμενα -κατα κανονα.
Στο θεμα του μισθου Τζον, βαλε και τριπλασιασμο και παραπανω, αμα παιρνεις την εργασια στα σοβαρα.
Χρηστικές πληροφορίες από κάποια που έχει περάσει από όσα αναφέρει σε “ελαφρό” τόνο για πολύ σοβαρό θέμα.
O John πιάνει το λεπτό σημείο: επιβίωση με 25.000λίρες=συγκατοίκηση. Η συγκατοίκηση σημαίνει να βρείς κάποιο φθηνό διαμέρισμα (μπορεί και δημοτικό, σε πολλές πόλεις οι δήμοι διαθέτουν διαμερίσματα/κατοικίες με φθηνό ενοίκιο) και συνεργάσιμο συγκάτοικο, π.χ. γκαρσονιέρα με ένα δωμάτιο κλειστό σε μεγάλη πολυκατοικία σε μεγάλη πόλη εκτός Λονδίνου, 200λίρες.
Αληθεύει ότι σε περνάνε απο χίλια κόσκινα (συνεντεύξεις επι συνεντεύξεων);
nick – συνήθως έχει βιογραφικό και δύο συνεντεύξεις. λογικό δεν είναι; κάποιες εταιρείες έχουν και τεστ
ΚΑΜΜΙΑ ΑΜΦΙΒΟΛΙΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ ΣΠΟΥΔΩΝ.
ΒΡΕΘΗΚΕ ΟΜΩΣ ΚΑΝΕΝΑΣ ΝΑ ΓΡΑΨΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΥΞΗΜΕΝΗ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ; (πχ ΣΤΟ ΜΑΝΤΣΕΣΤΕΡ ΤΑ ΕΛΙΚΟΠΤΕΡΑ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ ΠΟΥ ΠΕΡΙΠΟΛΟΥΝ ΔΕΝ ΣΕ ΑΦΗΝΟΥΝ ΝΑ ΚΟΙΜΗΘΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ… ΑΜΦΙΒΟΛΟ)
ΒΡΕΘΗΚΕ ΟΜΩΣ ΚΑΝΕΝΑΣ ΝΑ ΓΡΑΨΕΙ ΓΙΑ ΤΑ ΜΕΤΑΛΑΓΜΕΝΑ ΠΟΥ ΚΑΤΑΝΑΛΩΝΟΥΝ ΑΣΥΣΤΟΛΑ ΟΙ ΑΓΓΛΟΙ;
ΒΡΕΘΗΚΕ ΟΜΩΣ ΚΑΝΕΝΑΣ ΝΑ ΓΡΑΨΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΓΡΑΣΙΑ ΠΟΥ ΣΕ ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΘΥΜΙΖΕΙ ΤΟ ΥΠΕΡΟΧΟ ΜΕΣΟΓΕΙΑΚΟ ΚΛΙΜΑ;
ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΖΩΗΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΑΧΑ ΤΟ ΧΡΗΜΑ ΚΑΙ Ο ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΙΣΜΟΣ!
Νομιζω οτι μιλαμε για ευκαιριες εργασιας…
Εγκληματικοτητα.. δεν ξερω και πολλα.. δεν εχω συναντησει.. Ισως πρεπει να προσεξει κανεις τις γειτονιες. Παντως το περιβαλλον ειναι πολυπολιτισμικα ενδιαφερον.
Για μεταλλαγμενα, ξερεις καποια μελετη; Εμενα μου φανηκαν έως υστερικοι στη σωστη διατροφη -βιολογικα, κλπ.
Υγρασια.. ΑΧΧΧΧ!!! αλλα δεν μπορει κανεις να τα εχει ολα! Το εργασιακο περιβαλλον παντως ειναι γενικα αψογο!
Ποιος λεει για καταναλωτισμο; Απλως, η ζωη κυλαει ευκολοτερα.
Έζησα σε εστία στο κέντρο του Μάντσεστερ, και πολλά βράδια γυρνούσα μόνος από την άκρη του πουθενά με τα πόδια (Opal Gardens για τους γνωρίζοντες) και μόνο κάτι ζητιάνους (βασικά ζητιάνες …) συναντούσα. Η παρουσία της αστυνομίας ήταν διακριτική. Δεν ξέρω αν από τότε τα πράγματα χειροτέρεψαν.
Εξαιρετικό άρθρο, με ακριβείς πληροφορίες, καλά γραμμένο – μπράβο. Χάρηκα ιδιαίτερα το τμήμα για την χρήση του ενικού, και τη σύγχισή του με το ήθος και την ευπρέπεια στην εκφορά. Αυτό είναι από τα πιο δύσκολα να εξηγήσουμε κάθε φορά που έρχονται νέοι φοιτητές από την Ελλάδα… Έχει μια σοφία ο εξισωτικός ενικός: θυμίζει στον εργαζόμενο ότι το άτομο καταλαμβάνει τη θέση, που προηγείται αυτού, αλλά και ότι η ιεραρχία δεν κρύβεται πίσω από τυπικά φράγματα στην προσέγγιση; με το σωστό τρόπο όλα λέγονται σε όλους. Και μέσα στην τάξη θυμίζει στο φοιτητή ότι ο καθηγητής δεν είναι αυθεντία, αλλά είναι ανοιχτός στην ευπρεπή αμφιβήτηση και το διάλογο – έτσι κερδίζει το σεβασμό, όχι από την τήβεννο.
Πολύ καλά τα λες Σοφία.
Να προσθέσω ότι είναι απολύτως θεμιτό να έρχονται οι εταιρίες μέσα στα campus για recruiting, κυρίως για τα graduate programs (εδώ μάλλον θα τους έσπαγε στο ξύλο η ΚΝΕ).
Επίσης μια αρχή είναι και τα unpaid internships που μπορούν να εξελιχτούν σε κάτι καλύτερο. Αυτά δεν είναι επίσημα και συνήθως δεν ανακοινώνονται. Εγώ προσωπικά ξεκίνησα με internship στην M&C Saatchi όπου απλά είχα στείλει ένα βιογραφικό για να συστηθώ.
Στο θέμα του σεβασμού, αν έστειλα 50 βιογραφικά στο Λονδίνο, πήρα 45 απαντήσεις, είτε θετικές είτε αρνητικές. Εδώ το είχα καημό όταν έστελνα βιογραφικά ότι σχεδόν ποτέ δεν απαντούσαν, ούτε ένα confirmation of delivery βρε αδερφέ!
Alexandros σωστά τα όσα αναφέρεις. Unpaid internships – να ένα μεγάλο θέμα. Δε τα συμπαθώ καθόλου αλλά ξέρω ότι κάποιοι έχουνε βρει δουλειά έτσι (ορίστε, εσύ είσαι ένας από αυτούς και μπράβο). Αλλά με ενοχλεί να δουλεύω τσάμπα και δεν έχουν όλοι οι άνθρωποι αυτή τη δυνατότητα.
Σοφία εσύ που είσαι και τόσα χρόνια εκεί…
ποια είναι η θέση των Άγγλων εργοδοτών στο θέμα της γλώσσας?
Όπως και να το κάνουμε ακόμα και engineering να είσαι,πρέπει να συντάξεις κάποιες αναφορές/εκθέσεις.
Το θεωρούν σοβαρό μειονέκτημα να μην έχεις άριστη γνώση της αγγλικής?Υπάρχει κάποια ελαστικότητα σε αυτόν τον τομέα?
electronic396 ανάλογα τη θέση. συνήθως δε χρειάζεται να είσαι και της Οξφόρδης που λέμε αλλά καλή γνώση των Αγγλικών είναι απαραίτητη.
One other thing you can add is that England is entrepreneur friendly. You can set up your own company (a Limited Company for example) in a couple of days. There is very little bureaucracy and all you need is an accountant to be on the safe side. It is a far cry compared to Greece’s convoluted legal and employment system.
Apotheosis it’s true. It’s so much easier here to get started in terms of your own business. Freelancers as well have it very easy.
Καλημέρα,
Πρόσφατα διάβασα το ακόλουθο άρθρο, το οποίο με έβαλε σε κάποιες σκέψεις σε συνδυασμό με την παρούσα δημοσίευση.
http://portal.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathextra_1_23/08/2010_351610
Με αφορμή το άρθρο, λοιπόν, νομίζω
Στην Αγγλία υποθέτω πως μπορείς να βρεις απασχόληση με πτυχίο (κοινωνικής) ανθρωπολογίας: α)επειδή εκτίμησαν ότι αφιέρωσες χρόνο, κόπο, πειθαρχία κλπ να σπουδάσεις και άρα μπορείς να προσφέρεις και β) ακόμα και ως (κοινωνικός) ανθρωπολογος καθ’ εαυτό, π.χ σε μια εταιρία (ή σε μια διαφημιστική), που θέλει να μάθει τα κοινωνικά, ανθρωπολογικά χαρακτηριστικά μιας ομάδας πριν προωθήσει, κατασκευάσει κάποιο προϊόν. Αντίθετα εδώ έχω την εντύπωση, ότι θεωρούν πως δεν ξέρεις τίποτα, ειδικότερα αφού έχεις σπουδάσει κάτι “άχρηστο” (αφού δεν είναι μηχανικός, γιατρός, δικηγόρος, κομπιουτεράς οικονομολόγος- τα μόνα “χρήσιμα”, που θεωρούν εδώ)και πως που σε προσλαμβάνουν χάρη σού κάνουν και πως πρέπει σχεδόν να τούς πληρώνεις και από πανω.
Από την άλλη, υποθέτω πως στην Αγγλία, αυτοί που αναζητούν εργασία στον συγκεκριμένο τομέα, πέρα από την πιθανότητα ετεροαπασχόλησης σκέφτονται, πώς μπορούν να χρησιμοποιήσουν τις ίδιες τις σπουδές τους σε περισσότερους χώρους πέρα από την κλασσική διαδρομή ΑΣΕΠ και μετά εκπαίδευση. Διότι εδώ είναι κλασικό αίτημα να ζητάται να εντάσσονται ποικίλλα γνωστικά αντικείμενα στην Ββάθμια εκπαίδευση για να υπάρχουν ευκαιρίες επαγγελματικής αποκατάστασης.
Οι σκέψεις αυτές αφορούν γενικότερα την σχέση σπουδών εργασίας και όχι μόνο τον συγκεκριμένο κλάδο.
Γενικότερα, πάντως, νομίζω ότι εδώ υπάρχει πρόβλημα και από τις δύο πλευρές και από τους πιθανούς εργοδότες και από τους μελλοντικούς εργαζόμενους.
Ντροπαλός > δόκιμα όλα όσα λες.
Να σημειώσω ότι και οι Έλληνες απόφοιτοι έχουν το συνήθειο να υποθέτουν ότι αφού τελείωσαν κάτι πρέπει οπωσδήποτε να δουλέψουν σε αυτό – που δεν είναι και υποχρεωτικό.
U.K is already mainstream. Want to be one in the mass ?
Come to the New World, Australia is waiting for you.
http://www.ausfis.org/
P.S Guarranteed survival in case of worldwide nuclear disaster included free of charge.
Εξαιρετικό άρθρο, και κατατοπιστικότατο. Συμφωνώ σε όλα απολύτως, αν και η δική μου εργασιακή εμπειρία στο Ην. Βασίλειο ήταν κάπως περιορισμένη (1 χρόνος), τα όσα έζησα γενικά ταιριάζουν απόλυτα.
Να προσθέσω και κάτι ακόμα: εκτιμάται πάρα πολύ η ανάληψη πρωτοβουλιών (σε κάποια λογικά πλαίσια, βέβαια).
υπεροχο κειμενο. Ενας κανονικος οδηγος επαγγελματικης επιβιωσης στο Λονδινο.
Εχω κανει λιγο, πολυ λιγο εκει. Δεν ημουν για διακοπες, δεν ημουν για σπουδες, ουτε για δουλεια.
Ειχα παει να παιξω ποδοσφαιρο & μια γενικη ιδεα πιστεψε με την πηρα :[
Μπορεί ο Έλληνας να αναζητά εργασία αλλού αλλά το Mindset δυστυχώς το κουβαλάει μαζί του, όπερ και οι προτεραιότητες (μονιμότητα, κλπ)….
Ποιά είναι η καλύτερη λύση για κάποιον που αναζητά εργασία στην Αγγλία? Να ψάχνει απο Ελλάδα ή να εγκατασταθεί Αγγλία πρώτα και μετα να ξεκινήσει αναζήτηση?
Απο όσο γνωρίζω η συνέντευξη μπορεί να γίνει και μέσω skype. Έτσι δεν είναι?
καλησπερα, σκοπευω απο σεπτεμβρη να ερθω αγγλια για μεταπτυχιακο πανω στη φυσικοθεραπεια. αν καποιοα εχει καποιεσ πληροφοριεσ να μου στειλει εδω nikdimaanna@hotmail.com
….sas eyxaristo,.,.!
Ποιά είναι η καλύτερη λύση για κάποιον που αναζητά εργασία στην Αγγλία? Να ψάχνει απο Ελλάδα ή να εγκατασταθεί Αγγλία πρώτα και μετα να ξεκινήσει αναζήτηση?
Γεια σου καλη μας Θεια!
Ειμαι σε κατασταση πανικου οσον αφορα τη συλλογη πληροφοριων! Τελειωσα τωρα δευτερη σχολη στο Παν/μιο Αθηνων και ετοιμαζομαι για μαστερ Αγγλια.Συγκεκριμενα Cambridge. Το κακο ειναι οτι δεν εχω εμπειρια απο Αγγλια (με εξαιρεση ενα ταξιδι το 2003 ως τουριστας…φεξε μου δηλ…) και απο οικονομικα πιο χαλια δε γινεται..Ψαχνω σαν παλαβος κατατοπιση για δουλεια και στεγη στο Cambridge αφου δεν υπαρχει εκει καποιος οικειος να με κατατοπισει…αυτα…..τι κανουμε οεο? οποιος αλλος ,μπορει να βοηθησει με συμβουλες και πληροφοριες παρακαλω στο falakros_praktor@hotmail.com
o Falakros ανηψιος
Γεια σου φαλακρό ανίψι. Λόγω φαλάκρας – κι ο μπαμπάς μου γαρ – σε συμπάθησα. Κακώς άφησες έτσι αέρα πατέρα το mail σου – θα σε σκίσουν στα σπαμ. Πες μου αν θέλεις να σβήσω (όχι το σχόλιο – μόνο τη διεύθυνση).
Γενικά τί χρειάζεσαι για στέγη και δουλειά; Για στέγη να ρωτήσεις το κολλέγιο σου – υποθέτω μιλάμε για το Cambridge University; Αν ναι, το κολλέγιο σου είναι πλήρως κατατοπισμένο και έχει εστίες για τους μεταπτυχιακούς φοιτητές. Για δουλειά επίσης να μιλήσεις με το κολλέγιο αλλά σε κόβω αισιόδοξο. Full time master στο Cambridge είναι πολύ απαιτητικό, δε θα προλαβαίνεις τη δουλειά. Μίλα με τον Thesis Advisor σου αν υπάρχουν θέσεις teaching assistant ή seminar leader ή οτιδήποτε.
Τα Πανεπιστήμια επίσης δίνουν grants και υποτροφίες. Και πάλι μίλα με το κολλέγιο σου και ψάξτο μέχρι αηδίας. Δεν υπάρχουν πολλά λεφτά αλλά υπάρχουν.
Καλή δύναμη.
ΑΦού έβαλες το λινκ στο νέο άρθρο, πάρε και την νεκρανάσταση :-)
Έχω να καταγγείλω, μύδρους θα εξαπολύσω… γιατί δεν είναι όλα ρόδινα δω χάμω πια. Μετά από 10 χρόνια (άντε, καλά, 9,5) συνεχούς εργασιακής εμπειρίας σε ΠΟΛΥ (κι όταν λέμε πολύ, εννοούμε καντάρια) εξειδικευμένο κομμάτι της διαφημιστικής πίτας, εμπειρία που δεν την βρίσκεις και τόσο συχνά ακόμα και με γνωστό πλέον (μου χα χα) όνομα στην πιάτσα, και σε αντικείμενο που δεν μπορείς ακόμα να το σπουδάσεις εξ’ολοκλήρου σε πανεπιστήμιο – μου ζήτησαν πτυχίο πανεπιστημίου και με κόλλησαν στον τοίχο γιατί δεν έχω κάνει σχετικές σπουδές. Κι αυτό από άτομο που επίσης βρίσκεται στον χώρο χρόνια. Και δεν ήταν καν Ελληνίδα.
Εν ολίγοις – μαλάκες υπάρχουν παντού. Απλά εδώ δεν είναι τόσο συχνοί.
Κατά τ’άλλα, και προς γνώση και συμμόρφωση όσων έχουν την εντύπωση ότι ποιότητα ζωής έχεις μόνο σε μεντιτερανέ χώρες – μέσα σε 5 χρόνια εργασίας, άρχισα να αμοίβομαι με μισθό που ήταν στην κυριολεξία διπλάσιος από τη σούμα των μισθών της μάνας μου, του πατέρα μου και του αδερφού μου. Οι μελιτζάνες εδώ δεν είναι νόστιμες και το μπριάμ είναι άνοστο, αλλά θα κάνω την καρδιά μου πέτρα, ρε πατριώτες, προκειμένου να μην αισθάνομαι υποχρεωμένη στον οποιονδήποτε λιμοκοντόρο που θα μου κάνει την χάρη να με πάρει στη δούλεψή του με 700 ευρώ το μήνα, μπορεί να με απολύσει γιατί στραβοπήδηξε και χωρίς καμία κοινωνική προστασία.
εχω αρχησει να τρομαζω :P. δηλαδη θα χρειαστω τουλαχιστον δεκα χιλιαδες ευρο για τα πρωτα μου εξοδα στη αγγλια ( λεφτα δεν υπαρχουν ή υπαρχουν μονο στις offshore των πολιτικων). Εγω αυτο το οποιο εχω σκεφτει να κανω ως πρωτη μου δουλεια στην αγγλια ειναι η δουλεια του barman ( εμπειρια με το τσουβαλι) βεβαια υπαρχουν και πτυχια ηλεκτρολογιας και αγγλικων και ECDL. Οποτε αυτο που εχω αρχησει να ψαχνω ειναι μπαρμαν σε καποιο ξενοδοχειο το οποιο να δινουν διαμονη και διατροφη. Εαν γνωριζει καποιοσ καποιο site το οποιο θα με βοηθουσε please ας μου το στειλει.
υ.γ. Τα αγλλικα τα μηλαω καλα. Αλλα με την προφορα εχω ενα μικρο πλροβλημα οπως ολοι οι μη κατοικοι αγγλικιας. θα με κοιτανε σαν εξωγηινο?
Θα σου πω κατι που μπορει να σε απογοητεύσει ή να σε ενθαρρύνει, αναλόγως πώς θα το πάρεις. Γνωρίζω έναν άνθρωπο με σπουδες ηλεκτρονικού -νοτιαφρικανος με ινδικη καταγωγη- που έφτασε Λονδινο πριν μερικα χρονακια, εργαστηκε χαμαλης (φορτοεκφορτωτης, δλδ) στο μετρο και παραλληλα αναβαθμισε τις σπουδες του και σημερα βρισκεται σε ανωτερο κλιμακιο της ιδιας επιχειρησης. Απο τα χαμηλά στα ψηλά, που λένε. Κουράγιο, στόχος και απόφαση χρειαζονται σε καθε εργασια.
HeyHey από όσο ξέρω οι δουλειές στα μπαρ σε σύγκριση με την Ελλάδα είναι πολύ κακοπληρωμένες.
10.000 λίρες είναι πάρα πολλές εκτός κι αν σκοπεύεις να μείνεις άνεργος/η 10 μήνες.
Με την προφορά δε θα έχεις πρόβλημα. Πολλοί κάτοικοι του Λονδίνου ειδικά έχουν κακή προφορά.
Καλή επιτυχία ό,τι κι αν αποφασίσεις.
έχω πτυχίο νομικής, τα αγγλικά μου είναι μέτρια και τα βελτιώνω οσο πάει, έχω κάνει διάφορες δουλειες. τι παίζει γενικά. Μπορώ να βρω κάτι Αγγλία?Δε ψάχνω την σούπερ δουλειά για αρχη. ποιος μπορεί να μου δώσει μια γενική απάντηση (λόγω γενικής ερώτησης)? thanks!
Καλησπερα :)
Κανω το μεταπτυχιακο μου στο πανεπιστημιο του Μπραιτον. Τελειωνω τον Αυγουστο και ειμαι στην φαση που ψαχνομαι. Σκεψεις, προβληματισμος, φοβος. Ειναι η πρωτη φορα που θα δουλεψω και δεν μπορω να πω οτι ειμαι πολυ αισιοδοξη. Ως τωρα παντα ημουν πιο αισιοδοξη απο οσο επρεπε και στο τελος προσγειωνομουν ανωμαλα.
Αυτο που ηθελα να πω ειναι ενα μεγαλο μεγαλο μεγαλο ευχαριστω, γιατι πραγματικα το αρθρο σου με βοηθησε παρα πολυ. Ηταν πραγματικα οτι ακριβως ηθελα να ακουσω και την στιγμη που ηθελα.
Σε ευχαριστω πολυ :)
τεστ
Ας πω και φω τον πόνο μου… :)
εργάζομαι στην Αθήνα συτή τη στιγμή ως Application Consultant (IT) και σκοπεύω να φύγω Λονδίνο (σε 2-3 μήνες) να μαζέψουμε κανά φράγκο πρώτα ε? Η αλήθεια είναι ότι το έβλεπα για Αυστραλία, αλλά απογοητεύτηκα! έχω σε 2 εταιρείες πληροφορικής κόντα 3,5 χρόνια πληροφορικής και είμαι 27. Δημοσιεύσεις πάνω στο τομέα κτλ.. θέλω να πιστεύω ότι θα βρω κάτι αξιόλογο ε? τι λέτε? έχω ελπίδες?
Ακούω ότι τα πράματα όμως δεν είναι καλά πλέον εκεί, ισχύει?
kserei kaneis gia tis synthikes douleias ws nurse stin agglia?an exete plirofories kalodexoumenes..thanks
Μπορείς να δεις τις επίσημες πληροφορίες του NHS http://www.nhscareers.nhs.uk/details/Default.aspx?Id=1948 – για αρχή.
Kalispera se olh thn parea!!!sofaki ekanes eksairetikh douleia me to blog!
ithela na rwthsw ta ekshs:1on kapoios pou dn exei ptuxio,vriskei douleia???
2on:an einai diavhtikos me anagh insoulinhs,exei asfaleia?an pernei apo ellada kapoio epidoma,borei na to parei k sthn agglia???
Loipon,eimai 32 xronwn,doulevw ta teleutaia 4 xronia san katharistria,2 meres thn evdomada xwris asfaleia kai me insoulinoeksartwmeno neaniko diavhth…
thelw na fugw apo ellada xthes kiolas!!!! :P
P.S:Den tha paw monh m sthn agglia,an paw,tha eimai me thn kopela m!!! <3 <3
oses perissoteres plhrofories toso to kalutero!!!sas euxaristw polu
Καλησπέρα – Κάποιος που δεν έχει πτυχίο ναι βρίσκει δουλειά αλλά όχι τόσο καλοπληρωμένη. Σημείωσε ότι σε εποχές κρίσης όσο λιγότερα τυπικά προσόντα τόσο πιο δύσκολο είναι να βρεις δουλειά.
Για την ινσουλίνη δε θέλω να σε πάρω στο λαιμό μου, κοίταξε το πολύ προσεκτικά με το NHS. Τα επιδόματα είναι εθνικά, δε νομίζω ότι μεταφέρονται.
Ψάξε τα πάντα, οι ανειδίκευτη εργασία είναι ολίγον πιο δύσκολη στη Βρετανία αυτή τη στιγμή.
Καλή επιτυχία εύχομαι.
Καλησπέρα και απο εμένα με λένε Αλέξανδρο και πρόσφατα μετακόμισα στο εδιμβούργο…Έχω τελειώσει απο το τει οχημάτων και έχω προυπηρεσία αλλά σε όσους έχω στείλει βιογραφικό ούτε καν μου απαντάνε…Μήπως μπορεί να μου δώσει κάποιος τα φώτα του..
Η αναζήτηση εργασίας στη Βρετανία θέλει χρόνο και υπομονή. Δεν είναι απαραίτητο ότι απαντάνε στα βιογραφικά, συνέχισε να στέλνεις.
Καλησπέρα, πήρα λοιπόν κι εγώ την απόφαση να φύγω απο τα πάτρια εδάφη μια και παραμένω πτυχιούχος άνεργη όσες προσπάθειες και να έκανα…τέλος πάντων μεγάλη ιστορία…αχ…
Θα εκτιμήσω όποια πληροφορία σχετικά με παραιατρικά επαγγέλματα. Εγώ έχω πτυχίο Δημόσιας Υγείας (public health inspector) αλλά ακόμη δεν έχω βρεί κάτι σχετικό. Με ενδιαφέρει οποιαδήποτε δουλειά για αρχή εδω που τα λέμε γιατί η κατάσταση εδω Ελλαδίτσα πια…δεν αντεχεται. Μιλάω πολύ καλά αγγλικά και έχω πάει μια φορά αγγλία αλλά ως τουρίστρια οπότε καταλαβαίνεται..μέσα στη καλή χαρά ήμουν ως τουρίστρια..χα,χα.
Σας ευχαριστώ που αφιερώσατε λίγο χρόνο να διαβάσετε τον…”πόνο” μου!! χα,χα. οποιαδήποτε πληροφορία θα ήταν σημαντική!!
Στην Αλβιονα υπαρχει καθολου ευκαιριακη εργασια;
Πρωτη δουλεια Φεβ 2005 – Energy Advisor σε εταιρια Energy Consulting.
Δευτερη δουλεια – Ιουν. 2006 – Διευθυντης στην ιδια εταιρια.
Με πολυ απλα λογια και για να επιβεβαιωσω οσα διαβασα στο αρθρο, δουλεψε, μαθε, βοηθησε οσο μπορεις αυτους που δεν ξερουν, ποτε μην υπονομευεις, μαθε παλι (300 σεμιναρια τη μερα γινονται στο Λονδινο), ψαχνε καθημερινα για προσφορες στην αγορα εργασιας.
Λίγα λόγια για τη δουλειά στην Αγγλία « digital-era http://t.co/v8jxXsg via @sofiagk
This comment was originally posted onTwitter
Λίγα λόγια για τη δουλειά στην Αγγλία « digital-era http://t.co/LBfhWGf via @sofiagk
This comment was originally posted onTwitter
[...] [...]
[...] Λίγα λόγια για τη δουλειά στην Αγγλία: η Σοφία Γκιούσου γράφει ένα πολύ ενδιαφέρον κείμενο για τις συνθήκες που θα συναντήσει όποιος αποφασίσει να μεταναστεύσει για εργασία στην Αλβιόνα. Για όσους θέλουν να το κάνουν, είναι ένας χρήσιμος οδηγός. Για όλους εμάς τους υπόλοιπους είναι ένα ισχυρό τεκμήριο ότι ζούμε σε ένα άλλο πολιτισμό. [...]
[...] θα σας παρέπεμπα στο παρακάτω εξαιρετικό άρθρο “Λίγα λόγια για τη δουλειά στην Αγγλία” (digital-era.org). Επιπλέον, θα επιθυμούσα μετά και από όλα [...]
[...] έγραψα τα Λίγα λόγια για τη δουλειά στην Αγγλία δεν περίμενα ότι θα ήταν τόσο χρήσιμη ανάρτηση για [...]
[...] “θεία” Σοφία τα έχει γράψει όλα! Για τη δουλειά στην Αγγλία, και για τα οικονομικά στην Αγγλία. Μπορείτε να πάρετε [...]
[...] ένα τεράστιο κενό που άφησε η ανάρτηση για τη δουλειά στην Αγγλία και νομίζω ότι θα βρείτε τις πληροφορίες που δίνει [...]
[...] http://www.digital-era.org/blog/?p=3214 [...]
[...] με ερωτήσεις – γιατί ως καλή θεία έχω γράψει τα “Λίγα λόγια για τη δουλειά στην Αγγλία” και “Λίγα λόγια για τα έξοδα στην [...]
[...] Λίγα λόγια για τη δουλειά στην Αγγλία [...]
[...] [...]
[...] Λίγα λόγια για τη δουλειά στην Αγγλία [...]
[...] Λίγα λόγια για τη δουλειά στην Αγγλία [...]
[...] Λίγα λόγια για τη δουλειά στην Αγγλία [...]
[...] Λίγα λόγια για τη δουλειά στην Αγγλία [...]
[...] Λίγα λόγια για τη δουλειά στην Αγγλία [...]
[...] Λίγα λόγια για τη δουλειά στην Αγγλία [...]