Έτσι είπε η Sofia, August 5th, 2013 
Πού το ξέρετε ότι είμαι εντελώς καλά; Με εξετάσατε; Μου κοιτάξατε το λαιμό; Μου βάλατε το αυτί σας στην πλάτη μου, να σας πω “τριάντα-τρία, τριάντα-τρία, τριάντα-τρία“; Ορίστε λοιπόν, εξετάστε με! Όχι να λέμε ό,τι θέλουμε και να ‘μαστε δυο μέτρα καθηγητές! . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω…
Έτσι είπε η Sofia, July 25th, 2013 
Ξημερώματα Κυριακής έχει πέσει η τρελή καταστροφή.
Επίσης αυτό το καλοκαίρι έχει πέσει και η τρελή randomίλα στο Λονδίνο. Διάβασε παράδειγμα να έχεις να πορεύεσαι.
Πάμε στη στάση να πάρουμε το νυχτερινό λεωφορείο με ευγενικό νεανία ιπποτικής φύσεως (ντάξει βασικά πηγαίναμε προς την ίδια κατεύθυνση).
Συζητώντας . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω…
Έτσι είπε η Sofia, July 24th, 2013
Έτσι είπε η Sofia, July 23rd, 2013 Πριν από 9 έτη ακριβώς ξεκίνησε τούτο το blog.
Ήμουν 24 – είμαι 33. Στο λέω για να ξέρεις όταν διαβάζεις κάτι πολύ παλιό ότι εμείς και τα γραπτά μας μεγαλώνουμε (όμορφα συνήθως).
Σήμερα που λες γιορτάζουμε.
Τσάκω μερικά σουξέ τιμής ένεκεν και . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω…
Έτσι είπε η Sofia, July 23rd, 2013 
The whole of London is holding its breath – while the clouds gather.
We all move slowly through the thick mess of the night.
Sticky.
Fragrant.
Silent.
The heat sticks on the walls of your tiny room (all London rooms are tiny), gets under . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω…
Έτσι είπε η Sofia, July 21st, 2013 
Περνάει από πάνω μου η βραδιά.
Σα νερό.
Σαν μικρά τραγούδια στη σειρά – αυτά που έχεις πει με φίλους τα βράδια που ήσουν αθάνατος.
Δεν πειράζει που μας πέρασε η αθανασία (έτσι έχει νόημα η στιγμή που γελάς κι αυτή που κλαις).
Περνάει από . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω…
Έτσι είπε η Sofia, July 20th, 2013 
Σήμερα είδα δύο μικρά μυστικά.
Το πρώτο.
Δύο κορμιά να αιωρούνται παράλληλα μέσα σε ένα στάδιο, με τις ανάσες τις δικές μας κομμένες και τις δικές τους ρυθμικές. Τα κορμιά παράλληλα αλλά τα κεφάλια στραμμένα το ένα στο . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω…
Έτσι είπε η Sofia, July 18th, 2013 
Μη με ρωτάς τί συμβαίνει, αλλά κάθε χτύπημα της φλέβας στο λαιμό μου είναι ένα μικροσκοπικό αλλά σταθερό βήμα.
Ένα βήμα πίσω σε σένα.
Αθήνα.
Πες το αργά.
Α θ ή ν α
Βρώμικη πόλη – πόσα κομμάτια μου δε μου ‘χεις κλέψει.
Θα έρθω τώρα να . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω…
Έτσι είπε η Sofia, July 17th, 2013 
Το παρακάτω είναι γνωστό βουκολικό του 19ου αιώνα, βγαλμένο μέσα από τη ζωή. Είναι η ποιητική έκφραση της γνωστής παροιμίας “Ό,τι μαθαίνεις καλό είναι αλλά εξαιρείται το flight simulation” που λέγεται σε ανθρώπους που προσφέρονται να σου κάνουν μαθήματα με . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω…
Έτσι είπε η Sofia, July 15th, 2013 
Μάγκα μου η ζωή είναι ζάχαρη στο Λονδινάκι αυτό τον καιρό (περισσότερο από ότι συνήθως).
Έχουν πιάσει οι κατάρες, οι θυσίες αρουραίων στους . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω…
Έτσι είπε η Sofia, July 15th, 2013 
Είναι βράδυ, μεσοβδόμαδα, κάπου έχουμε πάει και περπατάμε για το σταθμό.
Με ρωτάει, του απαντάω.
Μου λέει, τον ακούω.
Με ξαναρωτάει και δε μπορώ να απαντήσω γιατί αν ανοίξω το στόμα μου θα κλάψω.
Του κάνω νόημα “μη μιλάς” και σηκώνω τα χέρια μου στο . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω…
Έτσι είπε η Sofia, July 13th, 2013 
Στάθηκα όλη μέρα κάτω από τον ήλιο.
Ολη.
Μέρα.
Έτρεξε ιδρώτας σε όλα τα σημεία του σώματος που δε θες να τα γράφεις στα ποιηματάκια. Στήθια, μπούτια, μασχάλες, κοιλιά.
(Σε όλα τα σημεία που αγγίζουν τρυφερά αυτοί που αγαπιούνται)
Μετακινούσα τη καρέκλα μου συνέχεια . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω…
Έτσι είπε η Sofia, July 11th, 2013 
Κάτσε φρόνιμα και μην τα τραγουδάς.
Τα τραγούδια που πρόδωσες.
Κάτσε φρόνιμα.
Είχες δικαίωμα να τα τραγουδάς όταν ξεκινούσες το ξημέρωμα χωρίς να ρωτάς κανέναν.
Όταν δεν έπαιρνες και δεν έδινες άδεια (γιατί η καρδιά είναι εισιτήριο από μόνη της).
Τώρα, κάτσε φρόνιμα και . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω…
Έτσι είπε η Sofia, July 8th, 2013 
Θέλω να γράψω το όνομα (σου) – όπως το γράφω στους τοίχους από τότε που ήμουν 15 χρονών.
Σε γνωρίζω ακόμα στα δημόσια κτίρια του Πειραιά.
Μου ανάβεις το τσιγάρο ακόμα στην πλατεία.
Με πετυχαίνεις ακόμα με το αγόρι μου στο Πασαλιμάνι.
Γνωρίζω ακόμα . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω…
Έτσι είπε η Sofia, July 8th, 2013 
Λένε πως στο ποτάμι – σε ένα σημείο κρυμμένο πίσω από τις ασημένιες φυλλωσιές – αν πας τις σωστές ώρες, θα δεις το νερό να βάφεται κόκκινο.
Οι φοιτητές παίρνουν τις βάρκες και ξεροσταλιάζουν με τις ώρες κάθε χρονιά, μέχρι να κουραστούν ή να αρχίσουν τα μαθήματα . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω…
|
|
Subscribe to Blog via Email
|