|
Με κοιτάς. Στα μονοπότια που περπάτησες πιο χέρι κρινένιο άπλωσε ροδοπέταλα στο διάβα σου; Το δικό μου χέρι τώρα, με τα σπασμένα νύχια, με τις πληγές από τα αγκάθια των ρόδων, χαϊδεύει το προσκέφαλο σου για να κοιμηθείς. Ζηλεύω τις νεράιδες των παιδικών σου ονείρων, τις μάγισσες των παραμυθιών σου. >> Θα το βρεις και στο δωρεάν e-book “Τα Μεταμεσονύχτια“. Κλικ για να το κατεβάσεις. Στο όνειρο μου καθόσουν σε ένα παγκάκι στην παραλία. Δεν ξέρω σε ποια. Τα μαλλιά σου ήταν όπως τα είχες παλιότερα… σχεδόν μέχρι τον ώμο. Φορούσες εκείνο το λευκό φανελάκι – το θυμάμαι γιατί μπορούσα να δω στους ώμους σου . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω… … είναι αυτές που περνάω μακριά σου.” Είπε το κορίτσι με τα μαύρα μάτια και κοίταξε τη θάλασσα. Κάπου εκεί έξω έφευγε το καράβι που έπρεπε να έχει πάρει. Κι όμως έμεινε. Έτσι τελειώνουν οι ιστορίες που πλάθει ο Γραφιάς. Ξεχνάει πάντα να αναφέρει ποιος πλένει τα πιάτα.
Σκάει το δέρμα σου τις μέρες του Ιουλίου… Μεγάλωσες. Τρίψε τους ώμους σου να νιώσεις ότι αλλάζεις. Σαν τα φίδια. Ιερός όφις ή επικύνδινος σατανάς, βγάλε την πλάτη σου σπονδή στον ήλιο και θυσίασε την στο καλοκαίρι. … γιατί είναι το κορμί αμμουδιά που θέλει . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω… * … δεν εμφανίζεται δεν επιστρέφει, κι ούτε ρωτά, μήπως την γύρεψαν δεν είναι εδώ… * Πως σου κολλάνε κάτι παλιά τραγούδια που έχεις χρόνια να τα ακούσεις. Και ξαφνικά, εκεί που δουλεύεις ή περπατάς ξεπηδάνε μπροστά σου και πιάνονται στα χείλη σου. Τα κολληματικά τραγούδια. >> Θα το βρεις και στο δωρεάν e-book “Τα Μεταμεσονύχτια“. Κλικ για να το κατεβάσεις. Στην άμμο που μένει στα μπαγκάζια και τα παπούτσια σου, έτσι για να θυμάσαι στην επιστροφή ότι ήσουν διακοπές… πραγματικά… δεν ήταν ιδέα σου. Στα ζεστά μεσημέρια με παγωμένο καφέ, τα πόδια πάνω στην καρέκλα. Να λιώνεις από τη ζέστη . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω… Στα Λονδίνο φυσάει σπάνια έτσι όπως φυσάει σήμερα. Λάμπει ο ήλιος κι όμως ο αέρας είναι δυνατός και κάπως άγνωστη η προέλευση του, μια από εδώ μια από εκεί. Καθώς καπνίζω κλείνω τα μάτια μου και περιμένω να μυρίσω θάλασσα, άμμο και φύκια.
Χτες κατά τις 8 το βράδυ βγαίνω από το σπίτι, τα μαλλιά μου ακόμα βρεγμένα, παντελόνι και μπλουζάκι και πολλές χάντρες στο λαιμό μου. Περπατάω το δρόμο μας βιαστικά. Από απουσίες μου έχουν σημειώσει πολλές. Είναι η εκδίκηση της μοίρας φαίνεται επειδή ήμουν απουσιολόγος στο σχολείο. Κι αν έκρυβα μερικές για τους συμμαθητές μου πού και πού γλιτώνω μερικές τωρινές έτσι για να έρχονται τα πράγματα σε μια ισορροπία. * Σε ρωτάω πότε έρχεσαι και πότε φεύγεις. Μονίμως, τί ερώτηση είναι αυτή! * Το πρώτο μου σπίτι στα Εξάρχεια ήταν στην Καλλιδρομίου… Το διαμέρισμα ήταν κλειστό χρόνια, μου το νοικιάσανε σαν χάρη. Είχε έπιπλα μέσα, μια ντουλάπα του παππού, ψυγείο, κουζίνα. ΄Ηταν φτηνό. Το πήρα. Από το παράθυρο της κρεβατοκάμαρας έβλεπα την Χαριλάου Τρικούπη και από το μπαλκόνι την Καλλιδρομίου. Και τον παππού που έπινε καφέ με το . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω… >> Θα το βρεις και στο δωρεάν e-book “Τα Μεταμεσονύχτια“. Κλικ για να το κατεβάσεις. Burnout μετά από 6 μέρες… Αργά τη νύχτα στα Εξάρχεια, χαζεύω στον υπολογιστή… Είναι καλοκαίρι, το παράθυρο είναι ανοιχτό και ακούω τη βουή της Καλλιδρομίου. Είναι από αυτές τις νύχτες που κολλάει ο αέρας πάνω σου, που ιδρώνεις όχι . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω… Soho, Σάββατο βράδυ, κοιτάζω τις μπότες στα πόδια ενός αγοριού όταν η ματιά μου πέφτει στο κοριτσίστικο στήθος του (της). Στο μπαρ που πίνουμε μπύρες και κουνιόμαστε στη μουσική ένα αγόρι περνάει από δίπλα μου και με αγγίζει αέρινα, “κοριτσίστικα”, για να περάσει. Την Παρασκευή το βράδυ στο Jewel κολλάω σε έναν ξανθό θεό, και . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω… Ποια είναι αυτή η κατάρα που κάνει τα πρόσωπα του παρελθόντος τόσο προσφιλή; Είναι που κάτι ειπώθηκε, έγινε, ή δεν έγινε και το άφησες να περάσει, να πέσει το πάτωμα και να γίνει χίλια κομμάτια. Την έχασες την ευκαιρία τότε και τώρα το μυαλό σου παίζει παιχνίδια στα σκοτάδια και σε ξεγελάει ότι το ίδιο . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω… |
||
 digital-era.org by Sofia Gkiousou is licensed under a Creative Commons Attribution-Non-Commercial-No Derivative Works 3.0 Greece License. SoMaFusion has been here Powered by WordPress & Atahualpa |
||
Sax Originally uploaded by randyg.