|
Μισή ώρα μετά τα μεσάνυχτα χτυπάει το κινητό. Ο Καβαλιώτης σηκώνει φρύδι, με κοιτάει με νόημα, κι εγώ σκοτώνομαι να απαντήσω. Βλέπω στην αναγνώριση “Ζάβαλος” (πλην όμως δε το λέω στον Καβαλιώτη, έτσι για να σκάσει λίγο… πουτάνες γυναίκες). – Άκου αυτό! μου λέει ο Καπετάνιος και ακούω από μέσα λύρα κρητική να παίζει το . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω… Με κοιτάς. Στα μονοπότια που περπάτησες πιο χέρι κρινένιο άπλωσε ροδοπέταλα στο διάβα σου; Το δικό μου χέρι τώρα, με τα σπασμένα νύχια, με τις πληγές από τα αγκάθια των ρόδων, χαϊδεύει το προσκέφαλο σου για να κοιμηθείς. Ζηλεύω τις νεράιδες των παιδικών σου ονείρων, τις μάγισσες των παραμυθιών σου. Αν με δείτε να ανεβάζω πολλά posts από Δευτέρα είναι επειδή έχω άδεια (για να διαβάσω υποτίθεται)… Ήθελα να γράψω κι άλλα αλλά δε μπορώ από τα γέλια Θυμάστε που είχα ένα σκούτερ κάποτε; Ζει το μαλακισμένο – ζει και βασιλεύει και έχει και νέο όνομα: Φράνκενσταϊν (βλέπε παρακάτω γιατί και πώς). Το καημένο είχε ξεμείνει ένα χρόνο στο πάρκινγκ της δουλειάς, χωρίς ασφάλεια, χωρίς MOT (το αντίστοιχο ΚΤΕΟ) και χωρίς καθρέφτη. Κάτι πλαστικά σπασμένα κλπ. Το λοιπόν. Έχω πρόταση πολιτική και σουρεάλ. Αν εφαρμοστεί θα σωθεί η χώρα. Διαβάστε, εφαρμόστε και θα με θυμηθήτε. Διάβαζα περί του Ατσαλάκωτου (Ένα, Δύο, Τρία – συγχωρέστε με αν ξεχνάω κάποιον) και η πρώτη μου σκέψη ήταν: Μα ποιός τον ψήφισε; Η δεύτερη μου σκέψη ήταν ότι τα καθίκια οι πολιτικοί την σήμερον άλλα . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω… Ρε να ρωτήσω κάτι που δεν κατάλαβα ποτέ; Πώς ξέρουνε ποιος βγήκε στις φοιτητικές εκλογές; Γιατί εγώ μια ζωή θυμάμαι ότι στα αποτελέσματα άλλα βγάζει ο ένας, άλλα ο άλλος και άλλα ο παράλλος. Οπότε πώς ξέρουμε ποιος βγήκε; Κι αν δε μάθουμε ποιός βγήκε πρέπει οι φοιτητές να τρέχουν σε όλα τα κομματόσκυλα ανεξαιρέτως . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω… Έχω ένα μάθημα εφιάλτη φέτος – Broadcast Journalism. Η καθηγήτρια είναι δημοσιογράφος στο BBC Radio και μας έχει σκίσει – λες και είμαστε μαθητευόμενοι δημοσιογράφοι και μας πληρώνει το ίδιο το BBC. Δεν παραπονιέμαι (γαμώ την καταδίκη μου) γιατί η τύπισα ξέρει πολλά και δεν τσιγγουνεύεται να μοιραστεί τη γνώση. Για τελευταία εργασία του έτους . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω… Εμένα λόγια μη μου λες και μη με περιπαίζεις μπορεί μια μέρα να με δεις διευθηντή τραπέζης Αβέρτα τα χιλιάρικα στους φίλους μου θα δίνω και με λουλά πολίτικο το ναργελέ θα πίνω Τί πράμα είναι ο άνθρωπος δε το χω καταλάβει εκεί που σβήνει πυρκαγιές άλλες φωτιές ανάβει Κι αν τους φερθεί μπαμπέσικα η . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω… Είναι η Μαρίκα του Ρεμπέτικου η Νίνου; Όχι, λέει ο Φέρρης. Πήρα τον Καβαλιώτη τηλέφωνο στη μία το ξημέρωμα να τον ρωτήσω. – Ρε είναι ιστορικό; Όντως; – Όχι. Θα μπορούσαν όμως να είχαν γίνει έτσι τα πράγματα. Έχουμε ακούσει ανέκδοτα για γιατρούς που ξεχάσαν τα κλειδιά τους στον ασθενή, νομίζω έχω δει κάποτε ένα σατιρικό σκετς για έναν γιατρό που ξέχασε το καινούριο δερμάτινο μπουφάν του στον ασθενή. Και ατάκες όπως “να είστε ευχαριστημένος που δεν ξεχάσαμε γάζα γιατί θα είχε σαπίσει και θα είχατε ήδη πεθάνει” Αλλά η καταδίκη του AIDS . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω… Ο Καπετάν Ζάβαλος παρεξηγήθηκε εδώ. Μην πάτε, θα το αντιγράψω και παρακάτω. Άκου. Ο Καπετάνιος πάντα τυχαίνει και μου τηλεφωνεί όταν έχω μάθημα. Χτες δεν είχα μάθημα αλλά του έκανα δυο τρεις απορρίψεις γιατί κουτσομπόλευα με τη μαμά Δέσποινα και δεν πρόφταινα η καψερή. Ο Καπετάνιος τώρα με ήθελε κάτι βιαστικό (και ζουμερό). Βρήκα ένα πολύ απλό παράδειγμα. Άκου λοιπόν. Στο σπίτι αφήνουμε τα παπούτσια μας σε διάφορα σημεία (βλέπε: ποιός σκατά παράτησε τα παπούτσια του εδώ γαμώτο;!) Εγώ συνηθίζω να τα αφήνω στο διάδρομο κοντά στην απλώστρα. Κάποιο άλλο σαίνι στο σπίτι άπλωσε τα πουλόβερ τις προάλλες με ένα μανίκι πάνω από τα παπούτσια μου. Αποτέλεσμα: Το . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω… Η Μαμά Δέσποινα αριβάρει στο Λονδίνο το Σάββατο που μας έρχεται και μας έχει πεθάνει. Τί θα φέρει, τί της παραγγείλαμε, τί θέλει να φέρει αυτεπάγγελτα κλπ κλπ. Τηλέφωνο 9 το πρωί (δική μου ώρα) – Έλα Σοφία – Έλα μαμά – Σοφία σπανάκι έχετε; – Ναι μαμά. Το παίρνουμε και φτηνά
|
||
 digital-era.org by Sofia Gkiousou is licensed under a Creative Commons Attribution-Non-Commercial-No Derivative Works 3.0 Greece License. SoMaFusion has been here Powered by WordPress & Atahualpa |
||
Play on the sun Originally uploaded by sofiagk.
Καμιά φορά δε μετράει το πού είσαι αλλά το τί θέα έχεις από εκεί…