Έχουμε ξαναμιλήσει για την Κερκυραία, αλλά πήγε και μου πήρε Μάστερ τώρα και πλέον ο θρύλος της πρέπει να εξηγηθεί και το όνομα της πρέπει να αλλάξει κατά την παράδοση της Μαστεράτης Φιλολόγου. Δώσε βάση γιατί τα πράγματα είναι περίπλοκα και η γυναίκα θεά.
|
… όταν νευριάζω, όταν στεναχωριέμαι, όταν απογοητεύομαι. Είμαι από τους τυχερούς. Έχω ανθρώπους που μου στέκονται, που με νοιάζονται, που μου μιλάνε. Όμως τις πιο απλές και σταράτες κουβέντες μου τις λέει πάντα η μαμά μου: “Ο καλός ο καπετάνιος στη φουρτούνα φαίνεται”. Σ’αγαπάω μαμά μου. Ευχαριστώ. Τη Μαστεράτη Φιλόλογο τη θυμάστε. Σήμερα μάζεψε όλα της τα πράγματα από την εστία. Πήγε και η Κερκυραία από εκεί να βοηθήσει. Και άκου τί γίνεται όταν η Μαστεράτη Φιλόλογος πατάει το τρυφερό της πόδι στην αυλή: Διάβασα ένα, δύο, τρία (με σειρά εμφάνισης) posts περί γάμου και έτσι όπως διάβαζα θυμήθηκα όταν ήμουν πιο μικρή και έλεγα πως δε θα παντρευτώ ποτέ. Η μαμά Δέσποινα ας πούμε ακόμα το πιστεύει: “Κορίτσι μου ποιος να σε πάρει εσένα; Α κλώσκουνε σε ωπίς”, που σημαίνει θα σε γυρίσουν πίσω. Στην κρίσιμη ηλικία των 9 βρέθηκα στο Κιλκίς και έκανα εκεί την Τετάρτη, Πέμπτη και Έκτη Δημοτικού. Λέω κρίσιμη και εννοώ το εξής: Μέχρι και την Τρίτη Δημοτικού δεν καταλάβαινα πραγματικά την έννοια του Φυτού. Η μαμά Δέσποινα μου έλεγε να είμαι καλή μαθήτρια και με βοηθούσε στα μαθήματα μου. ‘Ημουν ήδη από φυσικού μου . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω… Για να παίζεις Ταμπού και Trivial Pursuit. Προσωπικά λατρεύω τα επιτραπέζια. Από μικρή έπαιζα με παζλ (με μανία) και με επιτραπέζια. Έπαιζε μαζί μου ο μπαμπάς μου, η μαμά μου και η αδελφή μου μόλις μεγάλωσε λίγο. Για να πιάσετε αυτό το αστείο πρέπει οπωσδήποτε να διαβάσετε πρώτα την Ποδηλατάδα Νο. 2 αλλιώς το χάσατε τελείως το νόημα και είναι κρίμας γιατί γράφω με όρεξη μή μου το χαλάτε. (Προαιρετικά διαβάστε και την Ποδηλατάδα, αλλά δεν είναι υποχρεωτικό) Την έχω εμφανίσει κανα δυο φορές αλλά δεν έχω εξηγήσει το ΜΥΘΟ και το ΘΡΥΛΟ της Μαστεράτης Φιλολόγου. Πρώτα από όλα είναι “του σπιτιού”. Της έχουμε δώσει δηλαδή το ελεύθερο να μπαίνει και να βγαίνει γιατί πολύ την αγαπάμε (πλένει και τα πιάτα). Την γνώρισε η Κερκυραία στην εστία και πάθανε κολλητικό. Μετά την γνώρισα . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω… Το πόσο γκεστάπο της ποδηλατάδας είναι η αδελφή μου το αναφέραμε ήδη. Σήμερα το λοιπόν. Μετά από σερί δυο βδομάδες εξαντλητικής άσκησης πονάνε οι γοφοί μου και οι γάμπες μου (πολύ). Μου χαν μείνει τα οπίσθια (στρατηγική: μόλις πιάνουν και πονάνε πολύ οι γοφοί και τα μπουτάκια δώσε ώθηση με τα οπίσθια. Λειτουργεί. Όχι για . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω… Κατά καιρούς λαμβάνω διάφορα e-mail με απεγνωσμένες ερωτήσεις περί της πάλαι ποτέ κραταιάς ΕΕΕΑ. Επειδή βαριέμαι να τα γράψω όλα μαζί είπα να το πάω κομματιαστά το θέμα και να ξεκινήσουμε από διάφορες φάρσες και αρλούμπες της ΕΕΕΑ. Επιστρέφοντας προς το σπίτι με τη Θεοδώρα σταματήσαμε στη βιβλιοθήκη (Senate House για πάντα) για να δώσω μερικά βιβλία, να πληρώσω τα πρόστιμα (πάντα έχω πρόστιμα) και να πάρω κάποια άλλα. Αφήνω τη Θεοδώρα κάτω με τα ποδήλατα και ανεβαίνω. – Μην αργήσεις, μου λέει. Σε πέντε λεπτά έχω επιστρέψει. Η Θεοδώρα έχει ήδη παρατηρήσει . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω… Επιστρέφω από το σημείο που άφησα τη Θεοδώρα σήμερα το πρωί με το ποδήλατο, κουρασμένη, ιδρωμένη (οι περιπέτειες με τη διαδρομή έχουν συζητηθεί στην ποδηλατάδα). Βρέχει. Πολύ λέμε και τα γυαλιά μου είναι όχι μόνο τίγκα στην πιτσιλιά αλλά και θολωμένα (για κάποιον ανεξήγητο λόγο) Αγόρασα ποδήλατο γιατί μου είπε ο γιατρός ότι χρειάζομαι άσκηση. Αυτά πριν ένα χρόνο. Τότενες πήγαινα από το Stoke Newington στη δουλειά, περίπου 40 λεπτά. 40 λεπτά πήγαινε, 40 έλα λέμε. Φέτος που ήρθαμε στο Camden δόξα το Γιαραμπή είναι πολύ μικρότερη η απόσταση, 20 λεπτά με κανονικό ρυθμό, μισή ώρα άμα βαριέμαι (και βαριέμαι . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω… Η μαμά μου γιορτάζει της Παναγίας. Έτσι λέγεται: Της Παναγίας. Ποια είναι αυτή η Θεοτόκος, εγώ προσωπικά δεν την γνωρίζω. Στην εκκλησία δεν έχω πάει ποτέ της Παναγίας. Όχι πως πάω σε τίποτα άλλες γιορτές – άλλο θέμα αυτό. Περαστικά. Δε σου κράτησα το χέρι ούτε αυτή τη φορά. Συγγνώμη. |
||
 digital-era.org by Sofia Gkiousou is licensed under a Creative Commons Attribution-Non-Commercial-No Derivative Works 3.0 Greece License. SoMaFusion has been here Powered by WordPress & Atahualpa |
||
