|
Ο Καπετάν Ζάβαλος παρεξηγήθηκε εδώ. Μην πάτε, θα το αντιγράψω και παρακάτω. Άκου. Ο Καπετάνιος πάντα τυχαίνει και μου τηλεφωνεί όταν έχω μάθημα. Χτες δεν είχα μάθημα αλλά του έκανα δυο τρεις απορρίψεις γιατί κουτσομπόλευα με τη μαμά Δέσποινα και δεν πρόφταινα η καψερή. Ο Καπετάνιος τώρα με ήθελε κάτι βιαστικό (και ζουμερό). Βρήκα ένα πολύ απλό παράδειγμα. Άκου λοιπόν. Στο σπίτι αφήνουμε τα παπούτσια μας σε διάφορα σημεία (βλέπε: ποιός σκατά παράτησε τα παπούτσια του εδώ γαμώτο;!) Εγώ συνηθίζω να τα αφήνω στο διάδρομο κοντά στην απλώστρα. Κάποιο άλλο σαίνι στο σπίτι άπλωσε τα πουλόβερ τις προάλλες με ένα μανίκι πάνω από τα παπούτσια μου. Αποτέλεσμα: Το . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω… – Ότι αγαπώ πεθαίνει – Είναι που τους άλλους θανάτους δεν τους προσέχεις Π.Πρεβελάκης Ο ήλιος του θανάτου Μου το θύμισε ο πατριός μου σήμερα. Μιλούσα με τη μαμά Δέσποινα στο τηλέφωνο και της είπα “Δεν είναι να κανονίζω διακοπές, όλα μου πάνε σκατά” και της αράδιασα τις ατυχίες μου. Ξέχνα το Δημοτικό Θέατρο. Το Δημοτικό Θέατρο το ξέρουν μόνο όσοι δεν έχουν ζήσει στον Πειραιά. Αυτό και το λιμάνι – μόνο όταν παίρνουν πλοίο για κάποιο νησί. Οι παλιοί, όσοι κάναν σχολείο στον Πειραιά, όσοι πήραν 218 και 40 (το πράσινο), όσοι φάγανε κουλούρι έξω από τον Ηλεκτρικό, πάντα έδιναν και θα δίνουν ραντεβού . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω… Η L. είναι η προϊσταμένη μου εδώ και ενάμιση χρόνο. Την πρώτη μέρα ήρθε και με πήρε από το Τμήμα Προσωπικού και με πήγε στο δικό μας κτίριο, με κάθησε στο καινούριο μου γραφείο και μου μίλησε για τη δουλειά. Σκέφτηκα τότε ότι μοιάζει 30 (ήταν), μικροέδειχνε πολύ, ήταν αδύνατη, με γλυκό πρόσωπο και λίγες . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω… |
||
 digital-era.org by Sofia Gkiousou is licensed under a Creative Commons Attribution-Non-Commercial-No Derivative Works 3.0 Greece License. SoMaFusion has been here Powered by WordPress & Atahualpa |
||
