Όταν οι άλλοι λέγαν ότι θέλαν, εμείς κάναμε.
Μικρά μεθύσια στα γαλάζια νησιά.
Βόλτες στα πλακόστρωτα τα ξημερώματα ξυπόλυτοι.
Ξενύχτια πάνω από βιβλία και σημειώσεις.
Σπασίματα του γυαλιού και της μέσης.
Βήματα 3,000 μίλια (κι άλλα τόσα) at the drop of a hat.
Για έναν αναστεναγμό.
Για ένα πιστεύω.
Για ένα καλοκαίρι.
Για ένα άγγιγμα.
Για μια ζωή ολόκληρη.
Γιατί όταν οι άλλοι λέγαν ότι θέλαν, εμείς κάναμε.
Πες τώρα.
Εσύ, με ποιον είσαι;




Leave a Reply