Το Πικρό Τσάι της Ξενιτιάς

Ο Λονδρέζος εραστής

Άλλη μία κατηγορία μετά από εντατικό people watching και τρία χρόνια στις pub του Λονδίνου έρχεται κατά το μαχαλά σας από τη Θεία Σοφία. Δώστε βάση.
—————————————-
Ο Λονδρέζος εραστής είναι κυρίως μεγαλωμένος στη Βρετανία ή έχει λάβει Βρετανική παιδεία και κουλτούρα εντατικά. Δεν είναι αποκλειστικά Άγγλος (κοινό λάθος).

Δεν μας ενδιαφέρουν εδώ ασήμαντες μαλακίες όπως το πού δουλεύει ή το τί κάνει στη ζωή του. Θα σημειώσουμε όμως καλοπιστικές συνήθειες, προτιμήσεις στο πιοτό, μυρωδιές και άλλα σιχαμένα.

Φορεί κουστούμι ΠΑΝΤΑ. Αν είσαι εργαζόμενος στο Λονδίνο φορείς κουστούμι (φτηνό) μέρα μπαίνει μέρα βγαίνει. Κατά προτίμηση όσο ταξιδεύεις προς/από τον τόπο της εργασίας σου φορείς ελβιέλα και το σκαρπίνι το έχεις στην τσάντα. Πίνει pints μπύρας κάθε Παρασκευή με τους συναδέλφους σε Pub κοντινή στον τόπο εργασίας.

Σημείωση/background. Στη Βρετανία το ποτό είναι αυτοσκοπός. Ο κόσμος δεν πίνει για να περάσει καλά, πίνει για να γίνει λιώμα. Όχι μη γελάς εσύ εκεί πίσω – σε βλέπω. Όταν μου τα λέγανε εμένα αυτά όσο ζούσα στην Ελλάδα γέλαγα αλλά μέσα μου έλεγα “Μα τι υπερβολές – αποκλείεται”. Κι όμως – φιλώ σταυρό και κάνω το σήμα των ναυτοπροσκόπων – τα πράγματα είναι όπως ακριβώς τα ακούτε. Με ρωτάνε γιατί δεν πίνω περισσότερο. Όταν τους λέω ότι στην Ελλάδα δεν θεωρείται έξυπνο το να γίνεσαι λιώμα αλλά αντίθετα μάγκας είναι όποιος μπορεί να πιει και να μη μεθύσει δεν το καταγράφουν. Μέσα στον εγκέφαλο τους κάτι κάνει “ζμπόινγκ” και συνεχίζουν σα να μη μίλησα.

Πίσω στον Λονδρέζο Εραστή: Υπάρχουν γκόμενες στη δουλειά του που τις γουστάρει. Ρωτάει. Μαθαίνει. Όσες γυναίκες έχουν γκόμενο/εραστή/σύζυγο αποκλείονται αυτόματα. [Είναι από τους τύπους που άμα τους φλερτάρει δεσμευμένη γκόμενα ή άμα τους μιλήσει λίγο πιο φιλικά αμέσως ρωτάνε (με νόημα) “Και πού είναι ο γκόμενος σου απόψε;”] Γιατί ο Λονδρέζος Εραστής έχεις πάρει Αρχές από το Σπίτι του. Ξέρει τί είναι Ηθικό και τί είναι Ανήθικο. Αυτό δε θα ήταν πρόβλημα αν δεν υπήρχε ο παράγοντας αλκοόλ. Τις Παρασκευές λοιπόν πίνει. Πίνει πολύ. Όταν ξυπνάει το πρωί του Σαββάτου η μόνη εγγύηση ότι πέρασε καλά είναι το ότι από ένα σημείο κι έπειτα δεν θυμάται τίποτα, το κεφάλι του είναι σαν πεπόνι και έχει μια τρελή όρεξη για εμετό. Το πρόβλημα είναι ότι μόλις πίνει όλες οι καταπιεσμένες επιθυμίες του βγαίνουν στη φόρα. Συνειδητοποιεί ότι κάτι έχει εκεί ανάμεσα στα άτριχα πόδια του που κάπως το ξεσηκώνει μία συνάδελφος/φίλη συναδέλφου/υφισταμένη/προϊσταμένη κλπ. Αλλά έχει πιει. Όλη η Καλή του Ανατροφή έχει κουρνιάσει σε μια σκοτεινή γωνιά του εγκεφάλου του και κοιμάται τον ύπνο του δικαίου ενώ οι Καταπιεσμένες Κακές Συνήθειες στήνουν το χορό του ζαλόγγου και ετοιμάζονται να τον κάνουν τ’αλατιού.

Και έτσι μετά από μερικά pints ανοίγεται ο Λονδρέζος Εραστής. Απλώνει τα χέρια του (άσπρα άσπρα και ροδαλά) και ακουμπεί. Αρχίζει το φλερτ. Και επειδή είναι λίγο λιάρδα βρωμάει και η ανάσα του και λέει και μαλακίες. Ξέχασε ότι υπάρχει Γκόμενος (άλλος). Το θολωμένο του μυαλό αντιλαμβάνεται μόνο την έννοια Βυζί. Και συνεχίζει να ακουμπάει όπου βρει ή όπου μπορεί. Τα σενάρια από δω και πέρα εναλάσσονται. Είτε έχει διαλέξει Λονδρέζα Γκόμενη (sic) που είναι παρόμοιο σενάριο αλλά θα αναλυθεί σε έτερο post είτε έχει διαλέξει άλλο είδος. Στην περίπτωση της Λονδρέζας Γκόμενης χουφτιάζονται, μπορεί και να το κάνουν αν βολεύει και έχει ακόμα συγκοινωνίες. Το άλλο πρωί δεν αναφέρουν τίποτα απολύτως και αποφεύγονται στους διαδρόμους. Στη περίπτωση του άλλου είδους ακολουθεί σιχαμάρα και απόρριψη οπόταν ο Λονδρέζος Γκόμενος κάθεται στη γωνιά του με τη μούρη μέχρι τα βρώμικα πατώματα πίνοντας ακόμα περισσότερο (διότι τόσο καλό του έκανε μέχρι τώρα σίγουρα έπονται τα καλύτερα).

Την επόμενη Παρασκευή φτου κι απ’ την αρχή.
—————————————-

Δεν χρειάζεται να αναφέρω ούτε τον Φρόυντ ούτε τον Γιούγκ για να αναλύσω ποιο είναι το πρόβλημα με τον Λονδρέζο Εραστή.

Μία είναι η αλήθεια και την έχει πει φίλος (ξέρεις εσύ) κάποια χρόνια πριν. Όταν την έπεσε σε κάποια τύπισσα κι εκείνη του είπε “Μα έχω γκόμενο” της είπε την αλήθεια: “Αυτό δεν είναι δικό μου πρόβλημα, είναι δικό σου”. Αυτό είναι κυρίες και κύριοι.

Ακούω και κάτι μαλακίες περί “α την αντροχωρίστρα” και άλλα κατινίστικα. Γιατί κυρά μου τί πρόβλημα υπάρχει; Αντί οι απατημένοι να κοιτάνε τους γκόμενους τους που έκαναν την κουτσουκέλα πάντε και ξεμαλλιάζονται. Λυπηρό (τουλάχιστον για να μην πω κάτι πιο βαρύ). Πιστός δεν είναι αυτός που δεν του προσφέρεται ποτέ τίποτα. Πιστός είναι αυτός που του προσφέρεται αλλά ξέρει πότε αξίζει να πει το όχι. Κι όλα τ’άλλα είναι παραμύθια για να κρύβουμε τις ανασφάλειες μας.

Υ.Γ. Πριν με ρωτήσετε, είμαι παθώς και μαθώς (έχω κάτι Λονδρέζους Εραστές συναδέλφους εννοώ) αλλά έχω εξακριβώσει τα παραπάνω με άλλες κοριτσούδες.

13 comments to Ο Λονδρέζος εραστής

  • god bless pou oi mamades den kseroun apo internetia – kai alla tetoia.
    Eidallws h kyria mama tis theias sofias kathe paraskeui tha itan apoiko, swsta?
    [ta greenglish den einai apo apopsi… den exoun akoma perastei ta ellinika se auton ton ypologisti]

  • Taflinel > :-)

    astrElia Η καλή μητέρα της Θείας Σοφίας χρησιμοποιεί με άνεση: Πασιέτζα, Internet Explorer, Blogs, MSN Messenger και διάφορα άλλα. Παρακολουθεί το παρόν blog με γερακίσια μάτια. (Και ανησυχεί συνεχώς όχι μόνο τις Παρασκευές)

  • Αυτά τα “Aunt Sofia’s Wisdom” posts είναι τ’αγαπημένα μου… :)

  • DiS

    Όταν πριν κάτι χρόνια πρωτοτρακάρησα “εγγλέζους” γκόμενους του είδους που περιγράφεις, είχα γυρίσει στο δωμάτιό μου (ζούσα τότε σε ξενοδοχείο) και είχα κυλιστεί στο πάτωμα απ’ τα γέλια. Μετά μ’ έπιασε η πονοψυχιά για τα έρμα τα ζωντανά. Και μετά ανακάλυψα τους Ολλανδούς. Μια απ’ τα ίδια αλλά με άλλου είδους άνεση (πηδάμε και την τρίτη γυναίκα του πατέρα μας και όλα καλά στην οικογένεια). Το πολιτισμικό σοκ, βέβαια, τόπαθα όταν οι Σουηδοί μου έλεγαν ότι το χειμώνα κάτι καλοί εθελοντές πολίτες τους μαζεύουν τα Παρασκευοσάββατα (πίνουν από μεσημέρι Παρασκευής ως μεσημέρι Κυριακής … μετά σεμνά γιατί τη Δευτέρα έχει δουλειά) τους μεθυσμένους από τους δρόμους για να μην ψοφήσουν απ’ το κρύο.

    Τάχα βάλει κάτω και είχα σκεφθεί πολύ περί “ευρωπαϊκών” πόπολων τότε. Κατέληξα ότι γουστάρω τους Γερμανούς και τους Βέλγους (Φλαμανδούς και ουχί Βαλώνους) μόνο. Και ακόμα εκεί βρίσκομαι στερεοτυπικώς.

    Βεβαίως, όσον αφορά το post σου, μια ερώτηση μόνο μου έρχεται στο μυαλό:
    Ρε, που ξέρεις εσύ από ναυτοπρόσκοπους; Και ερωτώ διότι στα νιάτα μου υπήρξα ναυτοδηγός …

  • Σοφία: Απιστεύτου! Αυτό είναι πρότυπο-πρωτότυπο μαμάς … ε ρε τι θα’χει τραβήξει η γυναίκα…
    ΝΤΙΣ: Να τρίβω τα χέρια μου δηλαδή που το επόμενο εξάμηνο πάω ΕΡΑΣΜΟΥΣ στη Στουτγκάρδη?? ;-)

  • Σοφία χαρά στο κουράγιο σου να δουλεύεις στο Λονδίνο και να έχεις Άγγλους συναδέλφους.
    Είτε το πιστεύεις είτε όχι, η συνύπαρξη στο χώρο της δουλειάς με Άγγλους αποτέλεσε έναν από τους βασικούς λόγους που δεν έμεινα Λονδίνο να δουλέψω πέρυσι (παρά το ότι για καθαρά καριεριστικά κριτήρια θα ήτανε το ιδανικό για μένα).

    Πώς να συνυπάρξεις και να επικοινωνήσεις με άνθρωπο που τον έχεις δει να πιάνει τέτοιο πάτο μέσα σε τόσο λίγη ώρα Παρασκευή στην παμπ? Πώς αυτός θα είναι Δευτέρα πρωί το αφεντικό σου? Πώς θα συζητήσεις μαζί του στα καθιερωμένα διαλείμματα στη δουλειά? Και όλα αυτά στα αγγλικά :-)

    Μπα άσε καλύτερα..Ελλάδα και πάλι Ελλάδα και ας έχουμε να παλέψουμε με τη νοοτροπία του δημοσίου που το 95% των ελλήνων δε λέει να εγκαταλείψει..

    P.S Σόρυ για το “σοβαρό” σχόλιο, απλά μου χτύπησες ευαίσθητη φλέβα:)

  • stelec > έχω πολλα να πω για τη θεωρία σου οπότε θα τα πω σε post.

  • xexe,
    well anakalupsa simera to blog sou kai exo pethanei sta gelia (indeed brits can be so… ;-)
    episis gelao giati i mitera mou, pou einai net freak kai pernaei 2 ores kathe mera online, einai pia sigouri oti i kuvernisi, to PASOK, kai to FBI tha me mantrosoun epeidi exo eponumo blog (pou vasika to vlepoun pente filoi) kai tha plirono tin athirostomia mou gia PANTA.
    Kalimera!

  • exeis apoluto dikio an ki h dikh moy (eutuxws apo makria) empeiria aforouse stous Souhdous pou ginontai toso pita (gaidouria) pou oute gia ftusimo den einai!

  • jolinar

    Ολο περα για περα αληθεια….το ιδιο ισχυει βεβαια και για τις αγγλιδες γκομενες, θεωρουν οτι περασαν ενα τρελλο σουπερ σαββατοκυριακο μονο οταν πιουν τοσο πολυ που δεν το θυμουνται. Μονο μια λεξη μου ερχεται στο μυαλο : pathetic.

    “And you’re singing the songs, thinking this is the life, and you wake up in the morning and your head feels twice the size…”

  • Mary

    ….μα να ανακαλύψω αυτά τα καταπληκτικά γραφόμενα μετά από τόσα χρόνια ύπαρξης των? φαντάζουν με ιστορικά ντοκουμέντα! “θεία Σοφία” πραγματικά σε θαυμάζω για την σπιρτάδα σου!

  • […] Δηλαδή: Όλες οι γυναίκες στο Λονδίνο ΟΛΕΣ ΧΩΡΙΣ ΕΞΑΙΡΕΣΗ αισθανόμαστε τα χάλια μας καθώς όχι δε μας μιλάει άντρας αλλά ούτε καν μας κοιτάνε (παρά μόνο αν είναι λιώμα, φαινόμενο Λονδρέζος Εραστής που έχει αναλυθεί παλιότερα). Το ίδιο συμβαίνει και με τους άντρες αλλά σε μικρότερο βαθμό καθώς η μέση αγγλίδα χτυπάει δύο μπύρες και έρχεται και σου λέει για τον καιρό. […]

Leave a Reply

You can use these HTML tags

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>