Λοιπόν είμαι σε mode ΕΕΕΑ απόψε (μην εξηγώ φτου κι απ’την αρχή, τα ξανάπαμε) και θα δηλώσω τί θα έκανα αν είχα λεφτά. Και δεν εννοώ δυο τρία εκατομμύρια. Εννοώ λεφτά – τόσα που να ζήσω εγώ και μία μικρή χώρα για δυο γενιές. Μιλάμε για ΛΕΦΤΑ. Μιλάμε για τόσα λεφτά που θα έχω άνθρωπο για να κάνει μασάζ στο σεφ μου. Τέτοια λεφτά.
ΤΟ ΒΑΣΙΚΟ
1. Δε θα δουλεύω. Καθόλου. Τίποτα. Εντελώς μηδέν. Δε θέλω εταιρείες, δε θέλω επιχειρήσεις. Δε θέλω ΤΙΠΟΤΑ για το οποίο να πρέπει να σηκώνομαι το πρωί. Ποτέ.
ΤΑ ΠΡΑΚΤΙΚΑ
2. Θα πάρω από δυο τρία σπίτια σε κάθε μέλος της οικογένειας μου, έτσι να μας βρίσκονται.
3. Θα οδηγώ μια Ducati Monstro έτσι επειδή μ’αρέσει. Δε θέλω μια πιο ακριβή. Αυτή θέλω. Σε μαύρο ματ.
4. Θα έχω οπωσδήποτε σπίτι στις Μηλιές του Πηλίου, στο Παλαιό Γυναικόκαστρο, ένα που θα ανακαινίσω στη Γουμένισσα, ένα στα Εξάρχεια, ένα άλλο που θα ανακαινίσω στη Μυτιλήνη κι ένα μικρό μικρό μικρό στο Μεγανήσι. Το μόνιμο θα είναι των Εξαρχείων. Τελεία και παύλα. Από τα εξωτερικά ένα μόνο σπίτι θέλω στην παλιά πόλη της Βαλένθια. Για όλα τα άλλα μου κάνουν και τα ξενοδοχεία
5. Δε θέλω ανθρώπους μέσα στα σπίτια μου. Θα υπάρχει ένα team το οποίο θα καθαρίζει τα σπίτια μόνο όταν εγώ δεν είμαι εκεί.
6. Θα έχω τρεις υπολογιστές. Ένα PC, ένα Mac κι ένα αρχαίο που θα κάνει όλη τη δουλειά και θα τρέχει linux.
7. Δεν θα ξαναπάω ΠΟΤΕ ΜΑ ΠΟΤΕ για ψώνια. Εννοώ βέβαια ρούχα και τα τοιάυτα και καλά “γυναικεία”. Θα υπάρχει άνθρωπος που θα μου φέρνει σπίτι αυτά που χρειάζομαι. Μη σου πω δε θα τα δοκιμάζω κι όλας.
ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΣΧΕΔΙΑ
8. Τον πρώτο χρόνο θα ταξιδέψω. Στην Αφρική. Και θα μάθω μία γλώσσα. Όποια να’ναι, φτάνει να τη μιλάνε ή στη Μποτσουάνα ή το Ζαίρ.
9. Τον δεύτερο χρόνο θα ταξιδέψω. Στη Λατινική Αμερική. Θα χρηματοδοτήσω τους Ζαπατίστας.
10. Τον τρίτο χρόνο θα πάω στην Οξφόρδη για Μεταπτυχιακό.
11. Τα επόμενα τρία χρόνια θα πάω στο Μπέρκλεϊ για Διδακτορικό.
12. Μετά από αυτά θα αρχίσω να συλλέγω βιβλία. Σπάνια. Παλιά. Ειδίκευσις μου οι εν Λειψία εκδόσεις.
13. Ένα μήνα ΚΑΘΕ ΧΡΟΝΟ θα εξαφανίζομαι. Κανείς και ποτέ δε θα μάθει πού και γιατί.
ΟΤΑΝ ΠΕΘΑΝΩ
14. Τα λεφτά μου θα εξαφανιστούν μυστηριωδώς. Ο Παύλος Τσίμας θα κάνει εκπομπή 20 χρόνια μετά με τίτλο “Ποιος έφαγε τα λεφτά της Σοφίας”.
ΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΚΑΝΩ
1. Δε θα σώσω τον κόσμο, τη φώκια, τη φάλαινα, την αγουρίδα κλπ. Με τίποτα.
2. Δε θα γίνω διάσημη. Στόχος μου να γίνω άσημη.
3. Δε θα έχω γυμναστή, διαιτολόγο, σεφ. Θα παραμείνω προς το στρουμπουλό. Προς. Μονίμως.
4. Δε θα γίνω πολιτικός (και κάνω το σήμα των ναυτοπροσκόπων)
5. Δε θα έχω σκάφος (δεν έχω κότερο, πάμε μια βόλτα;)
6. Δε θα πάω ποτέ (αλλά ποτέ) στη Νέα Υόρκη
7. Δε θα χρηματοδοτήσω μεγάλους σκοπούς.
8. Δε θα κάνω επενδύσεις. Όσα θα έχουν θα φτάνουν. Στόχος μου δεν θα είναι να τα αυγατίσω αλλά να τα φάω
9. Δε θα έχω διάσημο σύζυγο
10. Δε θα στείλω τα παιδιά μου στο Κολλέγιο Αθηνών. Ούτε στην Ελβετία. Ούτε πουθενά. Όπου θέλουν να πάνε μόνα τους.
ΤΙ ΜΑΛΛΟΝ ΘΑ ΚΑΝΩ
1. Θα στηρίξω δυο τρεις φιλανθρωπικές οργανώσεις – αφού πρώτα μου αποδείξουν ότι δεν τρώνε περισσότερα από όσα δίνουν (καρατσεκαρισμένα πράγματα)
2. Θα αναστηλώσω διάφορα κτίρια στην Αθήνα επειδή έτσι γουστάρω και θα τα κάνω δωρεά σε διάφορα, όπως ας πούμε την Ιθάκη ή τίποτα άσυλα κακοποιημένων γυναικών. ΟΧΙ στο κράτος. ΠΟΤΕ στο κράτος.
3. Θα αγοράσω το LSE. Και θα το κλείσω. Όποιο ίδρυμα διαδεχθεί το LSE και συνεχίσει να χρεώνει τα ίδια δίδακτρα θα ακολουθήσει την ίδια μοίρα.
4. Θα αγοράσω πάρα πολλά κτίρια στο West London (βλέπε κυρίως Knightsbridge, Sloane Square, Bayswater κλπ) και θα τα δίνω δωρεάν σε διάφορους περιθωριακούς τύπους.
Aν έχεις φράγκα δε χρειάζεσαι “αρχαίο” υπολογιστή για το λίνουξ!
Mια μικρoύλα λεπτομέρεια. Το διδακτορικό στο Μπέρκλει και γενικά εδώ στο αμέρικα δυστυχώς είναι 5 χρόνια.
Ελπίζω να μη χαλάει το χρονοπλάνο.
:)
Εγώ πάντως εάν είχα τέτοια τερατώδη ποσά χρημάτων στη διάθεση μου,θα αγόραζα τις πιο άθλιες πολυκατοικίες στο κέντρο της αθήνας,θα τις κατεδάφιζα και μετά θα ξαναέχτιζα τα νεοκλασσικά κτίρια που αντικατέστησαν (εάν τα σχεδιά τους έχουν διασωθεί).
Αχ αυτό το χρήμαααα
Phantasmak: Έτσι ρε θα το έχω για την τιμή των όπλων.
Ένας έλληνας στην αμερική: όχι δε με χαλάει. Και δέκα χρόνια καλά είναι.
Αρετή: Εννοείται ότι θυμάμαι.
newmanifesto: Δε μου τα λες συχνά… Αλλά με κάνεις λιώμα όταν τα λες.
blackperl: Όσα λεφτά και να έχω δεν θα είναι ποτέ αρκετά για να αγοράσω την ΕΕΕΑ και να την εκδόσω.
Αμα είχα κερδίσει τόσο χρήμα, στο Λόττο ας πούμε, θάγραφα ένα βιβλίο “πώς να κερδίσετε στο Λόττο”. Θα γινόταν best seller κι εγώ θα χεζόμουν στο τάληρο!
Θεία, θα πάρουμε εκείνο το νεοκλασσικό στα Εξάρχεια που λέγαμε να το κάνουμε ωραίο και να μείνουμε? Θα του φτιάξουμε το μπάρμπεκιου στην ταράτσα με την πέργκολα να τρώμε τα μπριζολάκια μας?
Θυμάσαι??
κούκλα μου τα μάτια σου είναι ΟΛΑ τα λεφτά … τι να τα κάνεις τα περισότερα?
Περίμενε 9 ακόμα εβδομάδες και παίξε Euromillions για να πάρεις το Jackpot (http://www.breakingnews.ie/2005/07/30/story214095.html)
θεια, δωσε και μενα κατι…
Μα καλά, δε ντρέπεσαι; Θα έχεις λεφτά και δε θα βγάλεις τα άπαντα της EEEA και του Websloth σε Hardcopy, καλογραμμένα με Open γραμματοσειρές και τον τίτλο του εξωφύλλου χαραγμένο με φύλλα χρυσού. Φτού σου!
Θεια Σοφια,
Καλά τα ειπες. Το αυτο επιθυμω και δι’ εμε.
“10. Τον τρίτο χρόνο θα πάω στην Οξφόρδη για Μεταπτυχιακό.
11. Τα επόμενα τρία χρόνια θα πάω στο Μπέρκλεϊ για Διδακτορικό.”
Τι λες τώρα; Κι άλλες σπουδές;
Πιστεύω ακράδαντα ότι από τη στιγμή που κάποιος, ας πούμε, δε χρειάζεται το δίπλωμα για οικονομικούς λόγους, οι σπουδές είναι το πιο άχρηστο πράγμα.
Εχω χάσει κάθε πίστη σε καθηγητές και δασκάλους κάθε είδους.
Δεν πρόκειται να ξοδέψω άλλον από τον χρόνο μου σε πανεπιστήμια και μεταπτυχιακά. Μακριά και αγαπημένοι.
Και αν επιθυμούσα να μάθω κάτι, υπάρχουν και άλλοι τρόποι, έξω από τα πανεπιστήμια.
Για εξηγήσου τώρα! Τι είναι αυτό που θα ήθελες να σπουδάσεις, παρ’όλο που θα ήσουν δισεκατομμυριούχος; :-)
avel δεν έχει σημασία τί. Θα εξηγήσω σε post γιατί με ενέπνευσες