Ακόμα ένα post για να με μισήσει η blogόσφαιρα.
Βρήκα shared στο Google Reader μου σήμερα δύο κείμενα από την magica (ένα και δύο) στα οποία απαντά σε άρθρο περί blogs στην Καθημερινή (ιδού) από την κα. Κουναλάκη.
Δεν μπορώ να διαφωνήσω με την magica γενικώς – είναι υπερβολή να γράφεται ότι
Για να κατακτήσουν λοιπόν τη δόξα στον κυβερνοχώρο, οι μπλόγκερ δοκιμάζουν τα πάντα, σκορπούν φήμες, διαδίδουν ψεύδη, δημιουργούν τεχνητές αντιπαραθέσεις, κατασκευάζουν ανύπαρκτα πρόσωπα και μεταδίδουν τα πλέον εξωφρενικά βίντεο, διεκδικώντας επάξια τον τίτλο των ιερόδουλων του κυβερνοχώρου.
Προσωπικά όμως το θεωρώ μόνο υπερβολή (γιατί βάζει τους πάντες σε ένα τσουκάλι). Αυτό δεν σημαίνει ότι το θεωρώ ψέμμα.
Δεν ψεύδεται η κυρία Κουναλάκη (αλλά είναι υπερβολική) και ορισμένοι bloggers (παγκοσμίως και στην Ελλάδα) όντως κάνουν τα όσα περιγράφει. Το να το αρνούμαστε για μένα δείχνει ότι εθελοτυφλούμε και δεν μπορούμε να δεχτούμε ότι σε ένα πεδίο τόσο ευρύ όσο το blogging πάντα θα υπάρχουν άνθρωποι που δεν έχουν “καλούς τρόπους” και δεν παίζουν με τους κανόνες που οι υπόλοιποι μπορεί να θεωρούν αυτονόητους.
Όλοι μας ξέρουμε πολλά παραδείγματα blogs στα οποία παίζει κλεμμένη μουσική, κλεμμένες φωτογραφίες, βίντεο κλπ. Πόσοι bloggers εκεί έξω χρησιμοποιούν podsafe και creative commons υλικό; Όλοι μας ξέρουμε πολλά παραδείγματα blogs στα οποία παίζουν βρισιές, κλοτσιές, μαλλιοτραβήγματα΄- για να μην αναφέρω αόριστες φήμες (πολιτικές ή μη) και bloggers που απειλούν να ‘ξεσκεπάσουν’ όλη τη βρωμιά και τη δυσοδία. Σα να λέμε μια νέα γενιά Μάκηδων για το Web 2.0
Δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει να αρνηθούμε ότι υπάρχουν και καλά και κακά δείγματα στα blogs σήμερα όπως υπάρχουν και καλά και κακά δείγματα παντού.
Το θέμα δεν είναι να πέσουμε να φάμε αυτούς που συζητάνε τα άσχημα. Το θέμα είναι να συζητήσουμε πώς μπορούμε να τα βελτιώσουμε.
Το να μη το δεχόμαστε για μένα δείχνει μια κάποια ανασφάλεια – λες και τα αρνητικά στοιχεία θα επηρεάσουν κι εμάς. Το ότι υπάρχουν άνθρωποι εκεί έξω που κάνουν γενικεύσεις (αν ένας είναι κακός άρα όλοι είναι κακοί) είναι μια πραγματικότητα.
Είναι λοιπόν προτιμότερο να μη δεχόμαστε ότι υπάρχουν κακώς κείμενα και να τα κουκουλώνουμε; Μα αυτό δεν κάνει η πολιτική τόσα χρόνια; Αυτό δεν κάνουν τα ΜΜΕ;
Καλό θα ήταν λοιπόν να μην γίνουμε σαν αυτούς που φτύνουμε.
—-
Γράφουν επίσης:
Πολιτικό Blog – Πρέζα TV – Λύσιππος Εποίησεν – Greca’s Home – ΩΡΑ ΕΛΛΑΔΑΣ – neolaia.gr –
Συμφωνώ!
Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου.
Παντού και πάντα θα υπάρχουν εξαιρέσεις.
Μήπως όμως και η συγκεκριμένη κυρία κάνει το ίδιο? Με υπερβολές και συκοφαντίες προσπαθεί να κερδίσει αναγνώστες. Τουλάχιστον αυτή πληρώνεται..
karpidis :-)
evicius θα μπορούσε να θεωρηθεί κακή δημοσιογραφία. Γενικεύει ενώ καλό θα ήταν να παρουσιάσει τα πράγματα ισορροπημένα. Όμως η κακή δημοσιογραφία δεν δικαιολογεί και το κακό blogging
Σύμφωνοι!
Απλά πιστεύω πως το να κατηγορούν τους bloggers είναι το πλέον εύκολο. :-) Πρόκειται για ανθρώπους που μονοπωλούν το ενδιαφέρον στο χώρο του διαδικτύου τα τελευταία χρόνια, οπότε η οποιαδήποτε αναφορά σε αυτούς γίνεται αμέσως θέμα συζήτησης.
Σίγουρα η κακή δημοσιογραφία δε δικαιολογεί και το κακό blogging, δε σημαίνει όμως πως θα πρέπει και να την ανεχτούμε :-)
evicius Συμφωνώ μαζί σου σε γενικές γραμμές αλλά ας σκεφτούμε ότι όσο ένοχοι μπορεί να είναι οι δημοσιογράφοι για κακή δημοσιογραφία άλλο τόσο ένοχοι μπορεί να είμαστε κι εμείς για κακό blogging. Λέω δηλαδή ότι ο γάιδαρος δεν μπορεί να λέει τον πετεινό κεφάλα αλλά ο ένας γάιδαρος μπορεί να λέει ότι θέλει για τον άλλον γάιδαρο. Με πιανς;
Σοφία μου,
να σου πω την αλήθεια βρήκα το άρθρο της κας Κουναλάκη πολύ κακό και εμπαθές. Μου θύμισε κάτι άλλες λάσπες που έριχνε κάποτε η Αμάντα Μιχαλοπούλου από την ίδια εφημερίδα.
Ναι, και οι μπλόγκερς υπερβάλλουν όπως και οι εφημερίδες. Αλλά ποιός να συγκρίνει την ελευθερία της αυτοδημοσίευσης με την δέσμευση του εκδότη;
Κι εγώ καμιά φορά ταράζομαι με τις σάχλες του μέσου, αλλά από την άλλη γουστάρω με την ελευθερία του, φτιάχνομαι.
Παράδειγμα: τα ΜΜΕ στην Ελλάδα δεν μεταδίδουν το όνομα του βασανιστή αστυνομικού που αθωώθηκε μάλιστα μετά τα αίσχη του στο τμήμα Ομονοίας. Στο press.gr έίδαμε τη φατσούλα του την χαριτωμένη μάθαμε και το ονοματάκι του. Προσωπικά αυτό το εγκρίνω.
Δεν νομίζω ότι επί της ουσίας διαφωνείτε με τη Μάτζικα. αλλά και είναι πολύ σούπερ που μπορείτε να συνομιλείτε επι του θέματος γράφοντας ό,τι γουστάρετε.
(Κοινοτοπίες φουλ στο σχόλιό μου, αλλά δεν το σβήνω…)
Ιφιμέδεια μα κι εγώ το βρήκα εμπαθές το κείμενο. Άσχετο αυτό. Επαναλαμβάνω λοιπόν ότι θεωρώ ότι υπάρχουν και καλά δείγματα και κακά. Αυτό δεν είναι λόγος επανάστασης.
@Sofia
Yep yep! Σε πιάνω! :Ρ
Πάντως όπως είπα κ στο πρώτο μου σχόλιο, πολύ καλή η προσέγγισή σου. Το βλέπεις κι από τις δύο πλευρές κι αυτό είναι θετικό! Congrats!
Σοφία, δεν υπάρχει “κακό μπλογκινγκ”. Επίσης δεν υπάρχει “καλό μπλογκινγκ”. Ελπίζω να καταλαβαίνεις το ποιντ μου.
Nikos το καταλαβαίνω. Υποθέτω όμως ότι καταλαβαίνεις κι εσύ το δικό μου.
Μ’αρέσει που το βλέπεις από τη μεταμοντέρνα του πλευρά το θέμα.
Μια αρθρογράφος σε μια σοβαροφανή συντηρητική φυλλάδα έγραψε μια «πορδή στο άνεμο» κατά το opinions is… και τα λοιπά και τα ρέστα.
Και…??????
Το δια ταύτα του άρθρου ποιο είναι;
Πρέπει ν’ αγχωθώ για κάτι;
b.b. chris δεν χρειάζεται να αγχωθείς για το άρθρο. Δεν είναι αυτό το θέμα του post.
To τελευταίο χρόνο χρόνο παρατηρήθηκε μιά μεγάλη αύξηση στα “δημοσιαγραφικα blogs”.
Tα περισσότερα από αυτά γράφουν ανακριβείς – αδιασταύρωτες πληροφορίες, νομιζουν ότι δημοσιογραφία είναι τα λινκσ και τα ποστσ των άλλων . δεν γράφουν τις θέσεις των “θιγομένων” πολλες φορές κλπ. Δεν είναι μια “ερευνητική” δημοσιογραφία.
Αν γραφεί ως σχόλιο στο press ότι ο κεντρικός τους υπολογιστής βρίσκεται στις ΗΠΑ το σχόλιο δεν θα εμφανιστεί ποτέ.
Στις παρακάτω περιπτώσεις ανήκουν πολλοί bloggers . Νομιζω ότι εσύ κάνεις προσπάθεια να μη συμπεριλαμβάνεσαι.
– “… αισθάνονται τον παραλογισμό της αντίθεσης μεταξύ αυτών που λέει κάποιος, αυτών που γράφει και της ζωής που κάνει, μεταξύ αυτού που πιστεύει ότι είναι κάποιος και αυτού που πράγματι είναι” .
– ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ ΤΗ ΖΩΗ ΟΧΙ ΜΟΝΑΧΑ ΛΑΘΕΜΕΝΑ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΨΕΥΤΙΚΑ ΚΑΙ ΠΟΝΗΡΑ
– ΕΧΟΥΝ ΔΙΨΑ ΓΙΑ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ, ΠΑΘΟΣ ΓΙΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ, ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ, ΑΚΡΑΤΗΤΗ ΙΔΙΟΤΕΛΕΙΑ
– ΕΙΝΑΙ ΛΑΙΚΙΣΤΕΣ, ΦΑΝΑΤΙΚΟΙ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ, ΤΟΥ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟΥ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ.
– EINAI (H ΛΕΝΕ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ) ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ ΚΑΙ ΠΟΥ ΝΟΜΙΖΟΥΝ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΤΙΛΗΠΤΟ ΟΤΙ ΤΑ ΑΡΘΡΑ ΤΟΥΣ ΚΙΝΟΥΝΤΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΟΡΙΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΘΕΣΕΙ Ο ΕΡΓΟΔΟΤΗΣ ΤΟΥΣ (εκτός εξαιρέσεων). ΚΑΙ ΑΝ ΑΛΛΑΞΟΥΝ ΕΡΓΟΔΟΤΗ ΣΤΑ ΟΡΙΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΟΡΙΣΕΙ Ο ΝΕΟΣ ΕΡΓΟΔΟΤΗΣ.
– ΦΕΡΟΥΝ ΤΗ ΜΑΣΚΑ «ΤΟΥ ΒΑΘΕΙΟΥ ΚΑΙ ΑΚΑΤΑΝΟΗΤΟΥ ΣΤΟΧΑΣΜΟΥ»
περισσότερα εδώ
http://olonos.blogspot.com/2007/12/blog-post_31.html
Η γιαγιά μου κι ο πατέρας μου μιλούσαν για χρόνια για την “τσίπα”. Δε μιλάει κανείς πλέον διότι – όπως και το φιλότιμο – είναι λέξεις άγνωστες στην Ελληνική κοινωνία.
Η κυρία Κουναλάκη σε άλλο άρθρο της αναφέρεται στο “μαύρο υποψήφιο των Δημοκρατικών” δηλαδή τον Βάρακ Ομπάμα.
Όταν κάποιος φέρει τον τίτλο του δημοσιογράφου, πρέπει να προσέχει αυτά που γράφει και πως χρησιμοποιεί τις λέξεις – με μελάνι ή χωρίς, παραμένουν.
Το άρθρο της κυρίας Κουναλάκη ειρωνεύεται, υποβιβάζει και κακοχαρακτηρίζει – βάζοντας σε έναν τορβά – όλους εκείνους που ως γνωστοί ή άγνωστοι παρέχουν ένα κομμάτι του εαυτού τους και της προσωπικότητάς τους, μοιραζόμενοι την αυτοδίκαια κριτική τους με χιλιάδες κι εκατομμύρια άλλων.
Να μιλήσουμε για την αύξηση της τιμής των εφημερίδων από 1 ευρώ σε 1 και 30 λεπτά; Αυτό δεν είναι “εκπόρνευση του πιεστηρίου;”
Η μόνη θετική αναφορά της κυρίας Κουναλάκη στους bloggers είναι όταν μιλάει για τους επίσημους συγγραφείς blogs μεγάλων ειδησεογραφικών πρακτορείων και της …Καθημερινής. Δηλαδή υπαγορεύει η κυρία Κουναλάκη για το ποιός αυτομάτως μπορεί να αποτελεί αξιόπιστη πηγή γραπτών κειμένων και ποιός ανήκει σε κατώτερη κατηγορία.
Αν η κυρία Κουναλάκη επιθυμεί να παραστήσει τη φιλόσοφο της αμπέλου και να συμπεριφερθεί ως αρχαϊζουσα την τάξη και ανήκουσα εις την κάστα των προυχόντων, ας της υπενθυμίσουμε ότι δε ζούμε στην επαρχία της δεκαετίας του ’50.
Είναι σημαντικό να υπάρχει λόγος και αντίλογος χωρίς να αποχαρακτηρίζεται ένα ολόκληρο μέσο όπως τα blog ως πεδίο “ιεροδούλων” που εκπορνεύονται για την ύπαρξή τους. Ειδάλλως, με αυτό το σκεπτικό οι εφημερίδες και η τηλεόραση αποτελούν χαμαιτυπείο με δηλωμένες πόρνες και ταρίφα 1 και 30.
Μετά τιμής,
Λύσιππος – εκπορνευόμενος εν τω κυβερνοχώρω
http://lysippos.blogspot.com
Γενικότερα πιστεύω πως συμφωνούμε
Έχω αναφερθεί αρκετές φορές, με διάφορα κείμενα μου, για πράγματα που βλέπω και με ενοχλούν στο χώρο των blogs.
Όμως προσπάθησε να σκεφτείς πόσο μεγάλο είναι το ποσοστό αυτών των blogs…
Πόσοι είναι οι bloggers που “σκορπούν φήμες, διαδίδουν ψεύδη, δημιουργούν τεχνητές αντιπαραθέσεις, κατασκευάζουν ανύπαρκτα πρόσωπα και μεταδίδουν τα πλέον εξωφρενικά βίντεο”;
Ούτε μια μούτζα δε μπορώ να σχηματίσω αν τους μετρήσω στα δάχτυλα.
Κι όχι τίποτε άλλο, αλλά θέλω να μουτζώσω και δε μπορώ.
:P
ΤΑΣΟΣ πολλά από όσα γράφεις τα έχω συναντήσει κι εγώ.
Λύσιππος Δε με ενδιαφέρουν τα άλλα της κείμενα – βλέπεις το θέμα προσωπικά, σαν προσβολή προς το άτομο σου ή την blog περσόνα σου ή την “κοινότητα” σου. Εγώ το βλέπω λίγο πιο γενικά κι από αυτή την άποψη μιλάω.
magica Συμφωνούμε. Όπως είπα και παραπάνω όμως το να λέει ο γάιδαρος κεφάλα έναν άλλο γάιδαρο δε το βλέπω και πάρα πολύ μεμπτό. Όσο για το “πόσοι είναι” σκέψου ότι είναι πάρα πολλοί για ένα μέσο που είναι τόσο νέο. Πότε προφτάσανε να δημιουργηθούν; Σκέψου και το άλλο. Τα ΜΜΕ έχουν καταλλήξει να είναι επιχειρήσεις που πρέπει να κάνουν διάφορα για να επιβιώσουν. Εμείς για πιο λόγο κάνουμε διάφορα; Και αν το σκεφτείς έτσι – ίσως για κάποια μερίδα των blogs έχει κάποιο δίκιο η αρθρογράφος.
στο μέσο αυτό όμως, δε γράφουν μόνο bloggers, έτσι δεν είναι;
magica υπονοείς ότι για τα δεινά των blogs φταίνε όσοι γράφουν blogs και δεν είναι bloggers; Και τί είναι ο blogger; Εγώ δουλεύω. Το ότι είμαι ας πούμε χασάπης αποκλείει το να είμαι και blogger; Και ποιός αποφασίζει πια ιδιότητα μου είναι η πιο ισχυρή;
Διαβασα τωρα το αρθρο.Στο μεγαλυτερο μερος του ειναι μεταφραση ξενων κειμενων.Και νομιζω οτι ειναι σωστα αυτα που γραφει αν και τα εχουμε χιλιακουσει.Στην τελευταια αραδα γραφει την αποψη της,αλλα αρκετα αποτυχημενα,γιατι δειχνει να μην γνωριζει καθολου την μπλογκοσφαιρα.Συμβαινουν και αυτα που γραφει (δεν αναφερομαι μονο στην χωρα μας).Απλα ειναι μια αλλη ασχετη με το θεμα δημοσιογραφος,που τις ειπαν να γραψει κατι με 500 λεξεις.
Δε λέω ακριβώς ότι φταίνε μόνο αυτοί…
Και φυσικά τον καθένα τον κρίνουν οι αναγνώστες του, αλλά όσο περνάει ο καιρός και γίνεται περισσότερο πιασάρικο το μέσο, θα δούμε διάφορα περίεργα φαινόμενα που θα λειτουργούν ως τσιράκια άλλων
μέσα στο παιχνίδι είναι κι αυτό