Το Πικρό Τσάι της Ξενιτιάς

We are drifting through life…

Η πρώτη μου μετασχολική εκπαίδευση ήταν στη μετάφραση.

Κι όμως δεν μπορώ να βρω καλύτερη λέξη από το drifting για να εξηγήσω αυτή την ιδέα που με έχει χτυπήσει στο δόξα πατρί αυτές τις μέρες. Δεν εννοώ το να παρασύρεσαι.

Εννοώ το να ταξιδεύεις προς το άγνωστο με βάρκα την ελπίδα.

Κοιτάζω πίσω – τότε που ήμουν μικρότερη – και θυμάμαι πολύ ξεκάθαρα τί είχα στο μυαλό μου: ΤΑ ΠΑΝΤΑ. Μπορούσα να κάνω ό,τι κι αν ήθελα, όποτε ήθελα.

Δέκα χρόνια μετά υποπτεύομαι ότι έκανα εξαιρετικά λίγες συνειδητές επιλογές. Τα περισσότερα πράγματα απλά συναίβησαν γύρω μου. I was drifting through life και ό,τι μου έκατσε το έκανα. Το έκανα καλά, το έκανα κακά – έκανα ότι μπορούσα.

Είναι κάρμα; Είναι τύχη; Είναι μοίρα;

Κάποτε νόμιζα ότι την έπιανα την πουτάνα τη ζωή από τα μαλλιά. Αλλά αυτή – εξυπνότερη – μου είχε δώσει μια μαριονέτα να χαίρομαι και κουνούσε αυτή τα δικά μου τα σκοινιά.

Ο χρόνος δεν μπήκε καθόλου καλά. Πολλά άσχημα νέα, άσχημος καιρός, άσχημη διάθεση. Things will get worse before they get better λένε στο Λονδίνο – τουλάχιστον όσον αφορά τον καιρό.

Σήμερα όμως έχει glorious sunshine. Και σήμερα είναι μια άλλη μέρα. Σήμερα. Όχι αύριο.

12 comments to We are drifting through life…

Leave a Reply

You can use these HTML tags

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>