Το τραγουδάει ο Γιώργος Γ. – aka Όλα από ΡΕ – από τους niavent και μου σηκώνεται η τρίχα. Κάθε φορά. Ανεξαιρέτως.
Είναι ο ρυθμός νομίζω.
Ή η μελαγχολία.
Κάτι τέτοιο τέλος πάντων.
Τούτο το μήνα τον από-πάνω
τον από-πάνω, τον παραπάνω
Αϊτός εβγήκε να κυνηγήσει
να κυνηγήσει και να γυρίσει
Δεν εκυνήγαε λαγούς και ελάφια
μόνο εκυνήγαε δυο μαύρα μάτια
Μαύρα μου μάτια κι αγαπημένα
και πώς περνάτε χωρίς εμένα;
Μαύρα μου μάτια, κόκκινα χείλη
έβγα μικρή μου στο παραθύρι
Να ιδείς τον ήλιο και το φεγγάρι
να ιδείς το νέο που θα σε πάρει
Γαϊτάνι πλέκω και δεν αδειάζω
δεν μου βολεί να κουβεντιάζω
Ανάθεμά το και το γαϊτάνι
κι απού το πλέκει κι απού το φάνει
Μαύρα μου μάτια κι αγαπημένα
και πώς περνάτε χωρίς εμένα;
———
Δημοτικό Κρήτης



>>Είναι ο ρυθμός νομίζω.
>>Ή η μελαγχολία.
μπα…. τα μπασα μου ειναι
Το θέτεις σωστά το θέμα