Χέσιμο από ειδικό

Γιατί οι ειδικοί χέζουν καλύτερα.

Μας είχαν χαλάσει δυο τρία καλοριφέρ μέσα στο σπίτι. Όλα μαζί. Ο υδραυλικός ήρθε ένα πρωί και μας έχεσε. Όχι μεταφορικά. Στην κυριολεξία. Το θέμα είναι σοβαρό.

Στην αρχή ένα καλοριφέρ δε δούλευε. Μετά ένα δεύτερο άρχισε να στάζει. Μετά ένα τρίτο τα ‘φτυσε τελείως. Ο ιδιοκτήτης συστήνει πάντα κάποιον τεχνίτη, εμείς τον πληρώνουμε, κατόπιν μας επιστρέφονται τα φράγκα. Με τα πολλά πετυχαίνω τον ιδιοκτήτη ο οποίος μου συστήνει έναν υδραυλικό “πρώτης τάξεως”. Είναι, μου λέει, πολύ καλός, τον εμπιστεύομαι, επικοινώνησε μαζί του. Μάστα.

Πήρα τηλέφωνο τον υδραυλικό μετά φόβου και τρόμου. Δεν είχα ξαναφέρει τεχνίτη στο σπίτι και στην Ελλάδα άφηνα το μπαμπά μου να αναλάβει.

Στο τηλέφωνο μου ακούστηκε Ιρλανδός (είναι). Τον πήρα Πέμπτη, το Σάββατο ήρθε. Του έδειξα το πρόβλημα (όλοι οι συγκάτοικοι κοιμόντουσαν. Με κατατρέχει μια κατάρα, αν χρειάζεται πρωινό ξύπνημα να το κάνω εγώ).
– Μήπως μπορώ να χρησιμοποιήσω την τουαλέτα σας; με ρωτάει. Τί να του πω; Όχι; Ντροπή.
– Βεβαίως.

Έκανε ότι έκανε, δεν ξέρω, δεν τον ρώτησα κι όλας κι όσο κοίταγε τα καλοριφέρ και τους σωλήνες σιγά σιγά ξυπνήσαν και οι υπόλοιποι.

Αποκάλυψη ξαφνικά από τον επόμενο άνθρωπο που μπήκε στο μπάνιο: Ο υδραυλικός μας είχε καταχέσει το μπάνιο ΧΩΡΙΣ (κι εδώ είναι το σημαντικό) να τραβήξει καζανάκι. Νομίζω οι λεπτομέρειες περιττεύουν (no pun intended – περιττό/ περιττώματα get it?)

Να μη τα πολυλογώ υποτίθεται θα ξαναρχόταν. Εξαφανίστηκε όμως. Ε μετά είχαμε Πάσχα, είχε σταματήσει να στάζει και το δεύτερο καλοριφέρ, δεν ασχολήθηκα. Βαριόμουν κι όλας. Άλλωστε δεν έκανε και πολύ κρύο, τα δωμάτια ήταν ζεστά.

Το θέμα βέβαια άρχισε να επείγει όταν το δεύτερο καλοριφέρ αυτεπάγγελτα ξανάρχισε να στάζει (και μάλιστα με πολύ περισσότερο πάθος από πριν).

Ξαναπαίρνω τον υδραυλικό.
– Μα δεν είχα έρθει σε εσάς;
– Ε ναι, αλλά δεν ξαναήρθατε για να τα φτιάξετε.
Το είχε ξεχάσει. Μάλλον από τις πολλές Guinness. Τεσπα τον πείθω ότι το δεύτερο καλοριφέρ στάζει με απίστευτους ρυθμούς (δεν προλάβαινε η Θεοδώρα να αδειάζει τα τάπερ. και λέω η Θεοδώρα γιατί ήταν η μόνη που το θυμόταν. άλλωστε όλοι οι άλλοι είμαστε πολύ σημαντικοί και χαϊ και δε μπορούμε να αδειάζουμε τάπερ. εγώ συγκεκριμένα θα έσπαγα και τα νύχια μου οπότε ζήτημα να άδειασα το τάπερ δυο φορές στις σαράντα δυο της Θεοδώρας). Πίσω στον υδραυλικό τον πείθω να εμφανιστεί το Σάββατο. Οι υπόλοιποι συγκάτοικοι δηλώνουν ότι δεν μπορούν να σηκώνονται το αχάραγο για τους υδραυλικούς – πλην ενός που ούτως ή άλλως θα πήγαινε για καθιερωμένο σαββατιάτικο τρέξιμο – οπότε η θεία Σοφία πρωί πρωί άνοιξε με την τσίμπλα στο μάτι και την ανάσα του νεκρού στον υδραυλικό και στον μαθητευόμενο του την πόρτα. Δεν ενοχλούμαι βέβαια γιατί είμαι και control freak. Γεγονός.

Παιδιά τί να πω. Μπορεί να μας κατάχεσε την πρώτη φορά αλλά τη δεύτερη ήταν ένας κύριος. Και δη ο μικρός μαθητευόμενος. Με το τάπερ από πίσω και όπου έπεφταν νερά στην μοκέτα έπεφτε στα τέσσερα ο μικρός να τα καθαρίσει. Μιλάμε τρελάθηκα. Έβγαλε τις βάνες, άλλαξε βαλβίδες, βγάλανε το σώμα, αδειάσανε τα χίλια δυο σκατά που είχε μέσα, το ξαναβάλανε άστα πού να στα λέω είχα μείνει σέκος. Τί ήταν αυτή η κατάσταση. Όλα τακ τουκ, γρήγορα. Και το πιτσιρίκι το καημένο το λυπήθηκα, δε το άφησα να συνεχίσει με την πατσαβούρα γιατί θα μας έπλενε όλο το χαλί στο τέλος.

Το χετε ξανασυναντήσει αυτό το πράμα; Τεχνίτης μπαίνει, κάνει τη δουλειά του, όλα γρήγορα, με μικρό να καθαρίζει από πίσω.

Το ότι είχε ξεχάσει ότι έπρεπε να ξαναέρθει πριν το Πάσχα του το συγχώρεσα. Που μας έχεσε όμως δεν ξέρω ρε γαμώτο, δεν ξεχνιέται εύκολα. Εδώ μιλάμε για σκατά ε;

Βέβαια ας μην είμαστε και πλεονέκτες. Έχουμε θέρμανση και δεν τρέχει και η Θεοδώρα με τα τάπερ. Κάτι είναι και αυτό.

…………………..

Α και να μη το ξεχάσω. Όλα αυτά εντελώς ξεκούραστα έτσι; Δεν έκανα απολύτως τίποτα. Ούτε τηλέφωνα πήρα, ούτε τιμές συνεννοήθηκα, ούτε πόρτες άνοιξα πρωί πρωί ούτε τίποτα. Άλλος τα έκανε όλα και κουράστηκε πολύ. Αυτό το έμαθα την Κυριακή και πολύ παραξενεύτηκα, γιατί ακόμα έχω τις κλήσεις προς τον υδραυλικό στο κινητό μου αλλά τελικά μάλλον χάνω επαφή με την πραγματικότητα και έχω παραισθήσεις γιατί όπως είπα άλλος τα κανόνισε όλα. Να πάω να κοιταχτώ. Δε μπορεί, ξεχνάω πράγματα.