Στα βιβλία μου μένουν σημειώσεις και χαρτάκια που βρίσκω μετά από χρόνια. Στο σημειωματάριο μου βρίσκω πού και πού boarding passes από τα ταξίδια μου. Χαρτοπετσέτες με σημειώσεις. Κάρτες από μαγαζιά που μου άρεσαν. Υπογραμμίσεις σε προτάσεις που αγαπάω. Στίχοι από τραγούδια που αντηχούσαν στο κεφάλι μου μέχρι να τους γράψω κάπου. Και να τους ξεχάσω.
Μικρή άκουγα τις μουσικές μου στο δώμα, διάβαζα τα βιβλία που με μεγάλωσαν και κάνοντας τσιγάρο έλεγα για τα πράγματα που θα κάνω και θα γίνω.
Πότε μεγάλωσα και πότε ανακάλυψα την πρώτη ρυτίδα στο πλάι των ματιών μου;
Χρόνια μετά, επειδή το δώμα είναι σημείο αναφοράς, οι αγαπημένες μου στιγμές είναι όταν κουρνιάζω στον καναπέ ή στα μεγάλα μαξιλάρια στο πάτωμα και εσύ, έτσι τρυφερά και ήσυχα χαϊδεύεις το μάγουλο μου.
Leave a Reply