England Regains the Ashes

Κάπως έτσι καταλαβαίνεις ότι σιγά σιγά you’ve gone native. Όταν έχεις όλη μέρα ανοιχτή στον υπολογιστή σου τη σελίδα του BBC και κάνεις refresh συνέχεια, για να δεις πώς τα πάει η Αγγλία στο Ashes. Τώρα θα μου πεις “τί; πώς το είπατε αυτό;” Δώσε βάση, θα σου πω λίγα για να καταλάβεις πολλά.

Όπως έχω ξαναπεί (ή αν δε το έχω ξαναπεί το τονίζω τώρα) σιχαίνομαι το ποδόσφαιρο με πάθος. Το πολύ πολύ να δω κάτι σημαντικό, ας πούμε είδα το Euro. Με ενοχλεί αυτή η καφρίλα, τα πολλά λεφτά και το ότι διάφορες ομάδες, τουλάχιστον στη Βρετανία απειλούνται με χρεωκοπία γιατί βασίζονται τόσο πολύ στα λεφτά που έρχονται από τα συμβόλαια τηλεοπτικών δικαιωμάτων.

Το Cricket από την άλλη μεριά είναι a gentleman’s game. Αυτά που παίρνει ένα παίκτης cricket ωχριούν μπροστά σε αυτά που παίρνει ένας παίκτης ποδοσφαίρου. Για να καταλάβεις, να παίξεις και να πεις ότι ξέρεις το cricket περνάνε χρόνια. Έχουν κάτι κανόνες, κάτι διαιτητές, κάτι παίκτες και κάτι ιστορίες που παθαίνεις ένα σοκ ένα πράγμα.

Πρωτοείδα cricket το πρώτο μου καλοκαίρι στο Λονδίνο, όταν έψαχνα δουλειά και πέρναγα ώρες επί ωρών μπροστά στον υπολογιστή με ανοιχτή την τηλεόραση. Δεν κατάλαβα τίποτα. Καταρχήν εκείνο το καλοκαίρι έπαιζε κάτι που λεγόταν England vs India Test Match Series. Κάθε φορά παίζανε για πέντε μέρες. Μα τί σκατά κάναν πέντε μέρες δε μπορούσα να το καταλάβω. Έμεινα με την απορία για τα επόμενα δυο χρόνια μέχρι φέτος.

Ο προϊστάμενος μου, που κάθεται ακριβώς δίπλα μου, παίζει cricket χρόνια και χρόνια. Όλο το γραφείο, όποτε παίζει αγώνας περνάει τουλάχιστον δέκα φορές την ημέρα από εκεί που καθόμαστε για να ρωτήσει προγνωστικά, φήμες και να αναλύσει αποτελέσματα. Ε, έσκασα κι εγώ κάποια στιγμή και του ζήτησα να μου εξηγήσει τί και πώς. Οι υπόλοιποι εξυπνάκιδες του γραφείου (πάντα άντρες, το cricket δεν είναι δημοφιλές με τις γυναίκες) του λέγανε ότι πρέπει να έχει και πολύ υπομονή. Χα χα χα. Γελάσαμε μαλάκες. Σε δυο βδομάδες μέσα είχα πιάσει τα βασικά και παρακολουθούσα τους αγώνες αν όχι με άνεση τουλάχιστον με κατανόηση. Κάθε πρωί ρωτούσα απορίες. Τί είναι το innings, τί είναι το over, τί είναι ο batsman κλπ κλπ. Δεν έχω γίνει ειδική αλλά είμαι τόσο μορφωμένη πλέον που μπορώ να χαρώ γιατί επιτέλους η Αγγλία ξαναπήρε το Ashes.

Τί είναι αυτό το Ashes είναι μία από τις καλύτερες ιστορίες του cricket. Πρώτα από όλα είναι Test cricket (το οποίο σημαίνει ότι είναι σειρά τεσσάρων αγώνων, από πέντε μέρες ο κάθε αγώνας). Παίζεται μόνο ανάμεσα στην Αγγλία και την Αυστραλία. Το 1882 ένας σατιρικός επικήδιος δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα The Sporting Times μετά από έναν αγώνα στο Oval, κατά τον οποίο η Αυστραλία νίκησε την Αγγλία σε αγγλικό έδαφος για πρώτη φορά. Το κείμενο έλεγε:

“In affectionate remembrance of English cricket which died at The Oval, 29th August, 1882. Deeply lamented by a large circle of sorrowing friends and acquaintances, RIP. NB The body will be cremated and the Ashes taken to Australia.”
[Σε μνήμη του Αγγλικού cricket το οποίο απεβίωσε στο Oval, στις 29 Αυγούστου, 1882. Πενθεί μεγάλος κύκλος φίλων και γνωστών, ας αναπαυθεί εν ειρήνη. Το σώμα θα καεί και οι Στάχτες (Ashes) θα μεταφερθούν στην Αυστραλία]

Και από τότε οι Στάχτες πάνε από την Αγγλία στην Αυστραλία και πάλι πίσω. Σήμερα, στο τέλος του Test Match Series η Αγγλία πήρε το Ashes από την Αυστραλία μετά από 18 χρόνια. Καταλαβαίνεις για τί περηφάνεια μιλάμε έτσι;

Εν τω μεταξύ γίνονται και διάφορα ευτράπελα με τους αγώνες cricket. Ένας αγώνας ας πούμε μπορεί να διακοπεί λόγω bad light, δηλαδή το φως δεν επαρκεί για να παίξουν σωστά. Ή να βρέχει πολύ. Το Σάββατο ας πούμε προσευχόμασταν ομαδικώς για βροχή, γιατί αν έβρεχε πολύ δε θα παίζανε άρα θα έδινε ο διαιτητής ισοπαλία αγώνα άρα με βάση τους περασμένους αγώνες του Test Match Series θα νικούσε η Αγγλία. Παρακολουθούσα τον αγώνα και οι Άγγλοι στις κερκίδες ανοίγαν τις ομπρέλες τους και τις κουνάγαν πάνω κάτω (λέγεται the rain dance, προσπαθούν να φέρουν βροχή σαν τον σαμάνο) ενώ οι Αυστραλοί στις κερκίδες φορούσαν γυαλιά ηλίου και έβγαζαν τις μπλούζες τους για να καλέσουν τον ήλιο.

Δε θα το πιστέψεις αλλά κόλλησα κι εγώ. Το συζητούσα με τους συναδέλφους, είχαμε πάει και στην πάμπ στο διάλλειμα για να δούμε αγώνα, δηλαδή εγώ ο άγγλουρας ο ίδιος. Τώρα που το γράφω κάθομαι στον καναπέ με τσιγάρο και φραπέ (!) και βλέπω την τελετή απονομής. Θα κάτσω μετά να δω και τα highlights. Ε ρε είμαι διχασμένη προσωπικότητα.

Είναι ωραίο το cricket. Αν τώρα κάπως ενδιαφέρεσαι εδώ θα βρεις τους βασικούς κανόνες και εδώ την ιστορία του Ashes.