|
Αυτός ο Ρουμελιώτης βρε παιδί μου – παλιά καραβάνα για να μην πω παλιά πουτάνα (πάντα με την καλή έννοια το πουτάνα). Για ιστορική ΤΡΙΤΗ φορά λοιπόν ο Ανδρέας Ρουμελιώτης συστήνεται ανεπιφύλακτα για Βραβείο Θείας Σοφίας με το σημερινό “Ο ανάρπαστος” Αφού το διαβάσετε επιστρέψτε εδώ: Με έχει πιάσει μια τάση παρακολούθησης της blogόσφαιρας αυτές τις μέρες και μου βγαίνουν διάφορες κριτικές διαθέσεις – θα μου περάσει, δώστε μου χρόνο. Μέχρι να μου περάσει όμως με έχει λυπήσει πολύ το γεγονός ότι δε μπορούμε να χαρούμε λίγο με τη χαρά των άλλων. Ομολογώ ότι τη lili δεν την διαβάζω φανατικά. Τη . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω… Με αυτό εδώ είμαι πολύ σύμφωνη. Δε βλέπω το λόγο να περνάνε από το Monitor 3.000 ειδήσεις την ημέρα και μάλιστα χωρίς κανέναν απολύτως σχολιασμό – έτσι απλά για να περνάνε. Και να πεις ότι έγινε μία και δύο; Κάθε μέρα 40 posts όλα με links προς ειδήσεις. Και μάλιστα μόνο τίτλος. Ούτε καν μια . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω… Η αδελφή μου είχε την ψυχραιμία να ανεβάσει ένα post που όλο το σκέφτομαι αλλά όλο το αναβάλω. Εδώ. Ο Ανδρέας Ρουμελιώτης έχει λάβει και στο παρελθόν ειδική μνεία από τη Θεία Σοφία (ναι, έτσι, να κάνει και ρίμα) αλλά σήμερα θα ξαναπάρει: Ελευθεροτυπία – Εδώ Ράδιο “Ε” – Πρώτο τραπέζι πίστα… Έτσι γιατί άλλο η μαγκιά – η βαριά- η σωστή – η πρόστυχη. Μας έβγαλε η Καθημερινή συντρόφια (δεύτερη φορά, διότι η πρώτη είναι εδώ) δια χειρός Νίκου Ξυδάκη, που ο άνθρωπος γράφει και με το παλιό καλό στυλ της εφημερίδος. [Αυτή η Μαστεράτη Φιλόλογος μας έχει γαμήσει. Κάθε φορά σκέφτομαι αν το λέω σωστά αυτό που λέω κι αν υπάρχει καλύτερος τρόπος να το πω. Συμπαιγνία!] …θα πέσει να σε πλακώσει. Κι επειδή σε αυτή την περίπτωση αυτό που θα με πλακώσει είναι η αδελφή μου (στις σφαλιάρες και έχει και βαρύ χέρι) κάντε ένα κλικ εδώ. Κατά καιρούς λαμβάνω διάφορα e-mail με απεγνωσμένες ερωτήσεις περί της πάλαι ποτέ κραταιάς ΕΕΕΑ. Επειδή βαριέμαι να τα γράψω όλα μαζί είπα να το πάω κομματιαστά το θέμα και να ξεκινήσουμε από διάφορες φάρσες και αρλούμπες της ΕΕΕΑ. Πολύ γουστάρω αυτόν τον πιτσιρικά (χαϊδευτικά το λέω, μη σε δω να σημειώνεις ότι είσαι τόσο, πού τον είδες τον πιτσιρικά κλπ τελειωμένα) που κυνηγάει αυτές τις μέρες σπίτι στην Πάτρα (αν ξέρει κάποιος κάτι ειδοποιήστε τον). Αλήθεια, να πάτε να τον διαβάσετε από την αρχή (ειδικά τα ποστάκια που έχουν να κάνουν με “εκείνη” . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω… Ο Κωστής στο Σπιτάκι τα λέει καλύτερα από εμένα. Καλή σου νύχτα Λονδίνο. Γράφει με διαύγεια (όχι, κάνε κλικ να δεις γιατί) Κυρίες και κύριοι η Μέλπω φτύνει, κλοτσάει, βρίζει, τη λέει, πετάει ασύλληπτες ατάκες. Και όλοι (μα όλοι) τη γουστάρουν. Κι όπως ξέρει ο Γιατρός (ένας είναι ο Γιατρός) “όσο τους φτύνεις τόσο κολλάνε”. UPDATE: Η Μέλπω μας απαράτησε (μας βαρέθηκε η ψυχή της, μας βαρέθηκε) και . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω… “Είμαι εκείνη που θα ενδιαφέρεται κάθε μέρα και λιγότερο, θα παίζει το μάτι της δεξιά-αριστερά, θα δένει το γάιδαρό της (εντελώς-εντελώς μεταφορικά: δε με νοιάζει να ’χω δεμένο το γάιδαρό μου, απλώς μπορώ να το κάνω), θα παλιμπαιδίζει και θα νιαουρίζει, θα είναι εκεί για να ακούει μόνο επαίνους και μπράβο και για να δέχεται . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω… Παιδιά τζέρτζελο, flames και trolls στο κονάκι της Κουρούνας. Σπεύσατε πριν κουραστεί και κόψει τα σχόλια. Νέα μούρη (κάνει και ρίμα αυτό – ξέρεις εσύ), το blog του NickTheCreek (και ουχί Greek) εδώ. Το αγαπημένο μου post παραμένει το Μάθημα Τανγκό. |
||
 digital-era.org by Sofia Gkiousou is licensed under a Creative Commons Attribution-Non-Commercial-No Derivative Works 3.0 Greece License. SoMaFusion has been here Powered by WordPress & Atahualpa |
||
