Τα μάθατε; Πάει το monitor – το φάγαμε λάχανο. Ναι. Το φάγαμε. Εμείς. Εγώ, εσύ, ο παρακάτω. Δεν έχει σημασία ποιός.
Η άποψη του vrypan ως προς το γιατί έκλεισε το monitor είναι εδώ – αλλά κάντε ένα κόπο να διαβάσετε και λοιπές απόψεις, έτσι για να πούμε ότι είχατε μια ολοκληρωμένη ενημέρωση.
Αυτά για να είμαι εντάξει και να μη με λένε άδικη.
Προσωπικά όπως (και ναι το έπιασες, εδώ είναι το ζουμί της υπόθεσης) συμφωνώ με τη φιλοσοφία του Παναγιώτη γενικά. Και δεν γνωρίζω την mirandolina ούτε ξέρω αν φταίει ή δε φταίει.
Τον vrypan που τον γνωρίζω μούρη με μούρη τουλάχιστον 6-7 χρόνια (πώς περνάει ο καιρός γαμώ το μπελά μου mein herr) όμως δεν μπορώ να μην τον αναφέρω. Ο vrypan είναι άνθρωπος που δεν τον έχω δει να φωνάζει ποτέ – ότι εξοργιστικό και να έχει συμβεί. Τέτοιο χιούμορ, τέτοια ηρεμία, τόση διάθεση να βοηθήσει και να προσφέρει ιδέες δεν τα έχω δει ποτέ ξανά σε έναν άνθρωπο. Και αν αποφάσισε να κλείσει το monitor μου φαίνεται ότι το κάνει επειδή – για τον ένα ή τον άλλο λόγο – προσβλήθηκε πολύ βαθιά και βαρέθηκε σε σημείο αυτοκτονίας να εξηγεί αυτά που για αυτόν είναι αυτονόητα. (Για αυτόν λέμε. Άμα δεν είναι αυτονόητα για σένα στα παπάρια μου επί του παρόντος, δε μιλάμε για σένα). Και δεν την γράφω την παράγραφο γιατί οι μισοί τον κάναν άγιο και οι άλλοι μισοί σατανά. Την γράφω γιατί είμαστε φίλοι και μ’έχει βοηθήσει ειλικρινά και απλόχερα και θέλω να σου φωνάξω ρε γαμώτο ξανάνοιξε το και βάζω 5 ώρες την εβδομάδα minimum να βοηθάω. Αλήθεια. Αλλά υποπτεύομαι ότι πλέον έχει γίνει θέμα αρχής οπότε άστο στην άκρη. Βοήθεια μας, καλά περάσαμε όσο κράτησε.
Οπότε θα πιάσω την παραφιλολογία επί του αν έκανε καλά ή όχι αύριο (αν δεν βαρεθώ κι εγώ μέχρι αυτοκτονίας δηλαδή).
Αλλά σήμερα – έτσι στο φιλικό ρε συ – ήθελα να το δηλώσω.
Bye-Bye, Mein Lieber Herr.
Farewell, Mein Lieber Herr.
It was a fine affair,
But now it’s over.
And though I used to care,
I need the open air.
You’re better off without me,
Mein Herr.
ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ
Τα νεύρα μου έχουν γίνει πουρές… Δεν φτάνει που εδώ και τρείς εβδομάδες ζω στην χώρα των θαυμάτων και έχουν γίνει τα νεύρα μου ως σαν το haggis διαβάζω και το εξής: “Έχω μια public σελίδα που μπορούν να με διαβάζουν όλοι ελεύθερα αλλά δεν γουστάρω να ξέρουν κάποιοι το τι γράφω”
ΤΟΤΕ ΒΛΑΜΕΝΟ ΜΗΝ ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΣ ΑΝ ΔΕΝ ΓΟΥΣΤΑΡΕΙΣ ΝΑ ΣΕ ΔΙΑΒΑΖΟΥΝΕ.
Έχω ένα feed αλλά δεν γουστάρω να παίρνεις το feed που εγώ δίνω ελεύθερα. ΤΟΤΕ ΒΛΑΜΕΝΟ ΜΗΝ ΤΟ ΔΙΝΕΙΣ.
Ας στα διάλα… με συγχίσατε μεσημεριάτικα… παω να ακούσω το μεγάλο σουξέ “Παίξτο και λιγάκι αδιάφορος… να της έρθει έρωτας παράφορος” και το “Κρίση… με πιάνει κρίση…”, να ανέβω στα τραπέζια και να πνίξω τον πόνο στο ουϊσκι ΜΠΟΜΠΑ που μου σερβίρουν οι σέξυ γκαρσόνες με την φάτσα της ξυνησμένης κότας.
Φιλάκια στα μπουτάκια. Ο διανοητικά νεκρός… Επιστήμων.
Υ.Γ. Σόρυ Σοφάκι που τα τσιρίζω στο δικό σου μπλόκ αλλά εκτός του ότι δεν έβρισκα το λινκ για να κάνω comment στο ποστ του vrypan δεν μπορώ να μπω στο μπλόκ μου εδώ και τρεις εβδομάδες…. Α ρε αθάνατο 48 kbps.
“i told you so” comment
Εγω παντως του ειχα εξηγησει τον τροπο που συμπεριφερομαστε στους θαμωνες μας οταν εχουμε φτιαξει ενα χωρο που συχναζουν. Του τον εχω δειξει εμπρακτα. Του τον ζωγραφισα. Τιποτα! Ειναι ολο θεωρια και αποψη και δεν ακουει Σοφια μου, ΔΕΝ ΑΚΟΥΕΙ. ΕΜΕΝΑ! Και να τα τωρα
Εμ δε τα ξέρω Vripida μου! Εμένα τα λες; Τους καλύτερους του είχαμε για να μάθει το τσογλάνι αλλά αυτός αμετανόητος.
Φαινοτανε τουτος απο μικρος. Στουρνος παντα ητανε. Και καπνιζε κιολας.
[…] « Bye Bye mein lieber herr… […]
[…] blogόσφαιρα: Πάπαλα το monitor (ένα και δύο) Πανικός linkblogs (ένα και […]
[…] θεωρία συνωμοσίας 68. NYLON – Το ξέσπασμα του blogger 69. digital-era – Bye Bye mein lieber herr… 70. My fantasy (fake) world – Φτού μου, φτού σου, φτού του, φτού […]