Φτύσ’τον κόρφο σου άμα θες (γιατί είναι και μια ώρα δύσκολη) και άκου: Η Μπαμπούλας Α.Ε. (Οίκος Τελετών) είναι χρόνια – μη σου πω δεκαετίες – μπροστά.
Τί χρυσοί οδηγοί και μαλακίες – οι άνθρωποι έχουν πιάσει την ψηφιακή εποχή από τα κέρατα.
Δείτε το site τους ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ (μιλάμε ο γραφίστας τους ή είναι πολύ ψαγμένο άτομο ή παίρνει πολύ κόκα) και περιμένετε να φορτώσει το Intro (παίρνει ώρα).
Προσκυνάω την Μπαμπούλας Α.Ε. είχα χρόνια (μη σου πω και ποτέ) να δω website ελληνικής εταιρείας που πραγματικά να μου κάνει τόσο καλή εντύπωση.
ΑΠΑΙΧΤΟ! Περιμένω πως και πως τον Ιούνιο που θα βγάλουν πληροφοριακό υλικό. Άσε που είδα τα φερετράκια και ζήλεψα λιγάκι. Σκεύτομαι ότι το πρώτο (αυτό με τις στρογγυλεμένες άκρες καλέ) θα ήταν ότι πρέπει. Βρε Σοφία αν έχεις κανα καλό κονέ εκεί μπορείς να τους πεις να μου το κρατήσουν και να μου κάνουν καμια καλή τιμή; Και όταν έρθει η ώρα μου δώς τους τη διεύθυνση του φάδερ μου στο Κιλκίς!
Δεν πάμε καθόλου καλά!!!!!
ο φάδερ σου ας πούμε απές σο Κιλκίς ή κάπου απ’έξω; και να μας πεις πού να μάθουμε αν το δικό μας το χωριό τα πάει καλά με το δικό σου το χωριό
Και ποίον εν τεσον το χωρίον ντιαρ?
Δεν πατάω, δεν πατάω, δεν πατάω. Φοβάμαι! Παλιά φοβόμουν οτι ο μπαμπούλας είναι κάτω από το κρεβάτι μου, τώρα πια θα φοβάμαι οτι είναι κάτω απο το πληκτρολόγιό μου…
Μπρρρ.
Το είχα δει το 2003 περίπου, όταν έψαχνα να δείξω σε κάτι φίλους στο πανεπιστήμιο πως όντως υπάρχει οίκος τελετών Αφοί Μπαμπούλα στην Θεσσαλονίκη. Όταν είδα το site έμεινα… Με όλες τις έννοιες…
Πολυ καλο ειδικα το ιντρο!
το λοιπόν μια φορά κι ένα καιρό στη σαλονίκη λίγο πριν το 2000, έμενα κοντά σε ένα παράρτημα του μπαμπούλα στη άνω πόλη (ναι, έχει και υποκαταστήματα) και όταν βγήκε το site (που ήταν instant hit σε όλη την πόλη και πανεπιστημιακή κοινότητα) ένιωσα μια ξεχωριστή περηφάνια γιατί κάποιος από τη γειτονιά διακρίθηκε έτσι :ρ
χώρια που άξια τον προτιμούν οι πελάτες (ή μάλλον οι συγγενείς τους!) τόσα χρόνια. με τέτοιο design, είναι λογικό. τρελαίνομαι ιδιαίτερα με το concept (κάνει το θάνατο να μοιάζει με χαρά, για όνομα!, χώρια που δε μπορώ να φανταστώ κάποιον που θρηνεί συγγενή του να ψάχνει online για φέρετρα…), το theme (η κοπέλα με τα φτερά πρέπει να είναι κλεμμένη από φωτογράφηση γάμου!) και φυσικά τα ονόματα από τα φέρετρα, τα οποία υπήρχαν στο παλιό site, αλλά για την ώρα έχουν αποσυρθεί…
το λοιπόν, μια φορά κι ένα καιρό στη σαλονίκη λίγο πριν το 2000, έμενα κοντά σε ένα παράρτημα του μπαμπούλα στη άνω πόλη (ναι, έχει και υποκαταστήματα) και όταν βγήκε το site (που ήταν instant hit σε όλη την πόλη και πανεπιστημιακή κοινότητα) ένιωσα μια ξεχωριστή περηφάνια γιατί κάποιος από τη γειτονιά διακρίθηκε έτσι :ρ
χώρια που άξια τον προτιμούν οι πελάτες (ή μάλλον οι συγγενείς τους!) τόσα χρόνια. με τέτοιο design, είναι λογικό. τρελαίνομαι ιδιαίτερα με το concept (κάνει το θάνατο να μοιάζει με χαρά, για όνομα!, χώρια που δε μπορώ να φανταστώ κάποιον που θρηνεί συγγενή του να ψάχνει online για φέρετρα…), το theme (η κοπέλα με τα φτερά πρέπει να είναι κλεμμένη από φωτογράφηση γάμου!) και φυσικά τα ονόματα από τα φέρετρα, τα οποία υπήρχαν στο παλιό site, αλλά για την ώρα έχουν αποσυρθεί…
ΑΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΚΛΕΙΣΩ ΑΠΟ ΤΩΡΑ,ΝΑ ΟΡΓΑΝΟΣΩ ΤΗΝ ΚΗΔΕΙΑ ΜΟΥ ΤΙ ΚΑΝΩ?
[…] [via] […]