Σα να μην έγινε τίποτα. Ούτε κίνηση, ούτε πανικός από τους δρόμους που έπρεπε να ταξιδέψω. Οι Λονδρέζοι το έχουν δεχτεί και κάθε πρωί φοράνε αθλητικό παπούτσι κάτω από το κουστούμι τους, έτοιμοι για τον μεγάλο ποδαρόδρομο προς το γραφείο.
Το θέμα δεν είναι αν θα σκάσει κι άλλη βόμβα. Το θέμα είναι πότε. Γιατί την έχουμε γλιτώσει σχετικά φτηνά μέχρι τώρα.
Θόρυβος…
Πολυκοσμία…
Βρωμιά…
Σαρδελοποίηση στο Tube…
Φόβος τρομοκρατικών ενεργειών…
Μήπως είναι καιρός να μετακομίσετε στην εξοχή;!
Αν βρίσκαμε και δουλειά στην εξοχή θα το σκεφτόμασταν. Αρνούμαι να ταξιδεύω 200 ώρες κάθε μέρα για να μένω στην εξοχή.
Θυμάμαι εκείνη την 7η Ιουλίου που ήμουν σε άλλη πόλη. Τα τηλέφωνα από τους συγγενείς εδώ χτυπούσαν από νωρίς ωστόσο όταν περπάτησα στο κέντρο της πόλης που έμενα ήταν σα να μην είχε συμβεί τίποτα απολύτως. Και μου έκανε εντύπωση φοβερή.