(Αθυρόστομη παιδάκι μου, τί να πεις)
Τις τελευταίες μέρες είναι πολύ μεγάλο θέμα στην οικογένεια μας (και με αυτό εννοώ και την οικογένεια και τους συγκατοίκους) οι ηρωικές παπάρες.
Γνωστές και ως ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΠΟΥ ΕΧΩ ΠΕΙ
Είναι οι κουβέντες που σε ανύποπτες στιγμές έχουμε πει, παρουσία άλλων, ή ακόμα χειρότερα τις θυμόμαστε πολύ ξεκάθαρα και αργότερα (μπορεί και την επόμενη μέρα) βγαίνουμε τόσο ψεύτες που είναι απίστευτο.
Είναι οι απόλυτες (και καλά) απόψεις μας, αυτές που λέμε δυνατά και με ύφος δραματικό. Αυτές που δηλώνουμε χτυπώντας το χέρι στο τραπέζι ή κάνοντας την χαρακτηριστική κίνηση του χεριού που σημαίνει “τελείωσε”.
Επίσης είναι τα κουτάκια μας, οι καταστάσεις μας, τα σχέδια μας. Οτιδήποτε δηλαδή βάζουμε σε μια σειρά και λέμε ότι εντάξει, τελείωσε, τώρα έτσι θα ζήσω τη ζωή μου.
Και έρχεται
ένα βλέμμα…
ένα άγγιγμα…
μια κουβέντα…
μια ανάσα…
και στα ανατρέπει όλα θ ε α μ α τ ι κ ά.
Κι εκεί που διηγείσαι ότι έτσι έγινε, αυτό σου είπε, έτσι γίνονται τα πράγματα σταματάς – κάνεις παύση – και θυμάσαι. Θυμάσαι τις ηρωικές παπάρες, κρύβεις το πρόσωπο σου και γελάς υστερικά (τουλάχιστον εγώ, βλέπε φωτό)
Είναι η καλύτερη στιγμή όταν τα ανατρέπεις όλα, όταν διαψεύδεις τον εαυτό σου, όταν το φωνάζεις και το χαίρεσαι το γαμημένο ότι ΕΚΑΝΑ ΛΑΘΟΣ ΚΑΙ Μ’ΑΡΕΣΕΙ ΠΟΥ ΤΟ ΞΕΡΩ.
Παραδείγματα που θυμηθήκαμε μεταξύ μας αυτές τις μέρες:
– Εγώ με Άγγλο/Γάλλο/Πορτογάλλο/Τούρκο/Άραβα ποτέ.
– Εγώ δε θα επιστρέψω ποτέ.
– Εγώ δε δέχομαι τη ζήλια.
και το καλύτερο
– Εγώ δε θα έκανα ποτέ σχέση εξ’αποστάσεως.
Εσείς;
This post has been removed by the author.
Τα ΜΕΓΑΛΑ ΛΟΓΙΑ, κρύβουν μεγάλους ανθρώπους και μένουν στην ιστορία
Η ανατροπή των ΜΕΓΑΛΩΝ ΛΟΓΩΝ μας, κρύβει ανθρώπους και είναι ζωή και όπως είναι φυσικό κι αυτές μια μέρα θα ….είναι ιστορία για εσένα.
Θα το έχεις ευχαριστηθεί όμως.:-)
Ήμουν ο άνρωπος της μεγάλης κουβέντας. Και κατέληξα ο άνθρωπος παράδειγμα της “ηρωικής παπάρας”. Είπα πως δεν θέλω να ξαναπατήσω σε αυτή την πόλη και όμως δεν έχω φύγει απο αυτή. Είπα θα φύγω απο την Ελλάδα για ένα χρόνο και είμαι στον πέμπτο. Είπα πως δεν θα κάνω τα ίδια λάθη και όμως τα ίδια λάθη κάνω. Ένα μόνο πράγμα μένει στο τέλος… η θέληση να μην ξαναπείς μεγάλη κουβέντα.
Ειναι ειδικο το template στη σελιδα σου; Εχεις βαλει ενα if statement αν δει την IP μου ωστε το “Σχολιαστε” στο τελος του κειμενου να αναβοσβηνει;
omnia insightful as ever
Γιώργο Ξ. Απέθαντοι Κατσιμιχαίοι έτσι; “…και λέω μαλακίες στους διπλανούς μου!” Να το συμπεριλάβουμε στο πρόγραμμα.
Καπετάνιο Σκέψου μόνο ποιος με έμαθε κώδικα και θα καταλάβεις.
Τελικά η ικανότητα του καθενός είναι να τηρεί τουλάχιστον το 50% από αυτά που λέει και άμα το καταφέρεις, για εμένα, θεωρείσαι ΩΡΙΜΟΣ!
Μπήκα για τα καλά στην τέταρτη δεκαετία της ζωής μου και ακόμα αναρωτιέμαι αν έχω ωριμάσει πραγματικά. Πάντως έχει πλάκα να πιάνω τον εαυτό μου, μερικές φορές, να κάνει ακριβός το αντίθετο από αυτό που είχα υποστηρίξει!
Πολλά πράγματα τα λέμε με έμφαση, τα λέμε δυνατά, με ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ, μόνο και μόνο για να το πιστέψουμε πραγματικά, δηλαδή να φέρουμε τον εαυτό μας σε μια αδιέξοδο: ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΤΟ ΕΙΠΕΣ “ΔΗΜΟΣΙΑ”…ΤΕΛΕΙΩΣΕ! ΑΥΤΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ! Έλα όμως που τελικά δεν το τηρείς και γίνεσαι “ρεζίλη”! Κατεβαίνεις χαμηλά, από πού βρισκόσουνα, σκύβεις το κεφάλι και λες: “εντάξει ρε παιδιά είπα και εγώ μια μαλακία!”.