Το Πικρό Τσάι της Ξενιτιάς

Ποιήματα της λησμονιάς

Καταλαβαίνεις. Δεν είμαι μελαγχολική. Είμαι καινούρια.

Ανακάλυψα τις προάλλες ότι δεν είμαι η Σοφία που σκεφτόμουν. Είμαι μια άλλη. “Μα εγώ είμαι έτσι και έτσι και έτσι” είπα, στην συνήθη δήλωση των ελαττωμάτων μου. Και φώναξε η άλλη άκρη της γραμμής την απόλυτη άρνηση της. “Νομίζεις. Εγώ ξέρω καλύτερα”

Όλοι ψάχνουμε κάποιον που θα μας σώσει από τον εαυτό μας.

1 comment to Ποιήματα της λησμονιάς

Leave a Reply to Μαρκησία του Ο. Cancel reply

You can use these HTML tags

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>