Άλκη, πες πάλι για το καπλάνι (και όχι για τον Αχιλλέα)

alkizeiΕίναι κάποιοι συγγραφείς που τους αισθάνομαι συντρόφους από τα παιδικά μου και εφηβικά μου χρόνια. Ο Καζαντζάκης ας πούμε (που με έχει αγγίξει πολύ) δεν ήταν ποτέ τέτοιος. Ήταν σαν τρομακτικός θείος που άνοιγε την πόρτα και κρυβόσουν κάτω από το τραπέζι.

Η Άλκη Ζέη όμως, η Ζωρζ . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω…