Δεξί κλικ πάνω στο "κατεβάστε το mp3" και στο μενού που θα σου βγάλει "Αποθήκευση" (ή αν έχεις αγγλικά "save target as"). Σώστο κάπου στο μηχάνημα σου και δοκίμαστε να το παίξεις από εκεί. Αν έχει πάλι πρόβλημα ειδοποίησε με
Sofia
Rocean τί λες τώρα μπορώ να πω και τον παπά τον παχύ που έφαγε παχιά φακή γιατί παπά παχύ έφαγες παχιά φακή; ε; γιατί ρε;
Λιάκος
Λοιπόν, ξέρεις ότι η φωνή σου ακούγεται τελείως διαφορετική από τα κείμενά σου; Άμα μεθαύριο έγραφες "ουχαχα, πλάκα σας έκανα, δεν ήμουνα εγώ στο πόντκαστ" δε θα μού 'κανε την παραμικρή εντύπωση. (Υποκειμενικό σχόλιο. Άκρως. Così è se vi pare.)
Μεταξύ μας, μου δίνεις την αίσθηση ότι το γράψιμο σου βγαίνει φυσικά και με την πρώτη. Το μιλητό, αν πραγματικά το γουστάρεις, δεν αμφιβάλλω ότι θα σου βγει. Μόνο μην παρατήσεις το γράψιμο. Και δεν το λέω με την κακή - don't quit your day job - έννοια. Λέω ότι εκεί θα άφηνες κενό.
Λιάκο λοιπόν για να καταλάβεις: Υπάρχουν φορές που με διαβάζω και δε με αναγνωρίζω. Και όταν με ακούω δεν με αναγνωρίζω ακόμα περισσότερο. Πάντως εγώ είμαι στο Podcast (ή κάποιο εγώ μου τέλος πάντων).
Το γράψιμο μου βγαίνει πιο φυσικά έχεις δίκιο. Χαίρομαι που το λες.
Τώρα εγώ γιατί δεν είδα καθόλου "μαύρη ξενιτειά" δύο χρόνια στο Λονδίνο; Το θέμα δεν είναι το incommensurability που με γύρισε πίσω, αλλά ότι δεν βρήκα κάτι ακαδημαϊκά αναλόγου επιπέδου, έστω και από την άποψη των υποστηρικτικών υπηρεσιών για το διδακτορικό. Εννοείται οι επόμενες ακαδημαϊκές αναζητήσεις, εάν δεν μπορώ να φύγω είτε στο open (της Βρετανίας, φυσικά) είτε έστω στης Κύπρου. Καλημέρα
Καλημέρα, νομίζω ότι εδώ τα πράγματα φαίνονται σαφέστερα. Εννοείται ότι το μαύρη ξενιτειά είναι χούμορ, όπως και το ότι η Ελλάδα είναι η τέλεια χώρα να ζεις. Χμμ χωρίς τους Έλληνες, ίσως.... :-?