Το Πικρό Τσάι της Ξενιτιάς

Τα κρυφά κιτάπια του γραφιά

Broken Glass at Work-6

 

Υπάρχουν.

Υπάρχουν ιστορίες που ξεκινάς και δεν τελειώνουν.

Υπάρχουν ιστορίες που μένουν σε draft στο blog γιατί φοβάσαι ότι παραβιάζεις τον πιο ιερό κανόνα σου και τελικά έβαλες περισσότερη αλήθεια παρά ψέμα μέσα. (Φαίνεσαι, πιο πολύ από ότι θέλεις).

Υπάρχουν και κρυφά κιτάπια, που τα κουβαλάς μέσα στην τσάντα σου ή σε φακέλους στον υπολογιστή.

Ιστορίες που γράφτηκαν γρήγορα ή αργά, μικρά ποιήματα, ημερολόγια, ψέματα κι αλήθειες. Αναμνήσεις ή όχι (φοβάσαι να γράψεις “δημιουργίες”, έ;) Και ένα σωρό μικρά και μεγάλα μεταμεσονύχτια και πιτσιρικάδες με δόντια (και χελώνες).

Πού και πού αφήνεις κάποιον που αγαπάς (αυτόν ή τη ματιά του ή την πένα του) να τις διαβάσει και τρέμεις μήπως και δεν τις νιώσει το ίδιο (μήπως και δε σε νιώσει το ίδιο).

Και μετά κλείνεις τα κιτάπια πάλι.

Κρατάς τις λέξεις αιχμάλωτες μέχρι να μην πονάνε πια.

 

Leave a Reply

You can use these HTML tags

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

  

  

  

Additional comments powered byBackType