Το Πικρό Τσάι της Ξενιτιάς

Μικρά παραμύθια χαμένα στην άσφαλτο

She still believes in fairytales

“Fairy tales. Oh, they are real, my darling” είπε κάτω από το φως των κεριών.

Είναι εύκολο να την πιστέψεις εδώ, σε αυτό το δωμάτιο, χαμένος μέσα στο δάσος και την ησυχία.

Αφήνει τις ξύλινες βελόνες στην άκρη και σε πάει μέχρι το μικρό δωμάτιο κάτω από τη σκάλα.

Κοιμάσαι με μυρωδιές από ευκάλυπτο και λεβάντα πλεγμένες στην κουβέρτα.

Πίσω στην πόλη – δεν θυμάσαι ακριβώς πώς βρέθηκες πάλι εδώ – μένει μέσα σου αυτή η μυρωδιά. Κι ό,τι ήξερες για τα παραμύθια το έχεις ξεχάσει.

Λες και σου έγραψε η γριά μια αλήθεια από φωτιά μέσα σου, που φέγγει ακόμα και στην πόλη.

Να το τέρας, να η μάγισσα, να η ορφανή, να ο κυνηγός, να τα μαγικά φασόλια, να ο λαγός, να το φιλί που σώζει από το θάνατο.

Μικρά παραμύθια χαμένα στην άσφαλτο.

Μην τους ακούς όσους δεν πιστεύουν πια.

Εσύ, ξέρεις καλύτερα.

 

 

Leave a Reply

You can use these HTML tags

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

  

  

  

Additional comments powered byBackType