Το Πικρό Τσάι της Ξενιτιάς

Σύνδρομο Κολωνακίου και Σύνδρομο Σοράγιας

Στις πρόσφατες διακοπές μου στην Ελλάδα είχα και την τιμή να διαπιστώσω ότι παρόλη την κρίση (ή ίσως ως αποτέλεσμα αυτής) η εξυπηρέτηση σε κάποια καταστήματα – ειδικά αν πιστεύουν ότι είναι all that – παραμένει θύμα του συνδρόμου Κολωνακίου.

Το σύνδρομο Κολωνακίου πιάνει μερικούς υπαλλήλους καταστημάτων λιανικής, ειδικά σε περιπτώσεις που έχουν φάει παραμύθι ότι κάποιοι είναι (ή ότι κάποια είναι η εταιρεία για την οποία δουλεύουν).

Ο πάσχων από σύνδρομο Κολωνακίου:

  • Κοιτάει τον πελάτη σαν βρωμερό μυρμήγκι που ήρθε να βρωμίσει τα προϊόντα
  • Τα προϊόντα του καταστήματος κάνουν μόνο για τη βασίλισσα Ελισσάβετ ή άντε την Γκρέις Κέλι και άρα οι φτωχομπινέδες όπως όλοι οι εν δυνάμει πελάτες πρέπει να γλύψουν τα πόδια του πάσχοντος πριν δοκιμάσουν κάτι
  • Ξέρει πως το κατάστημα έχει όλα τα ΣΩΣΤΑ νούμερα αλλά ο πελάτης είναι το ΛΑΘΟΣ μέγεθος

Ίσως είναι που ζω στο εξωτερικό, ίσως που μεγάλωσα σε σπίτι και όχι σε στάβλο, αλλά όταν μπαίνω σε ένα κατάστημα προσπαθώ να χαμογελάω και να ρωτάω ευγενικά. Ματηνμπαναγίαναουμ όταν βλέπω σύνδρομο Κολωνακίου μου σηκώνεται η τρίχα και θέλω να ρωτήσω την υπάλληλο αν ο μπαμπάς της είναι τίποτις πρίγκηψ και μας κάνει χάρη που μας μιλάει.

Ποτέ δεν αγοράζω. Πάω απέναντι που χαμογελάνε.

Δεν είμαι βέβαιη αν η κότα έκανε το αβγό ή το αβγό την κότα βέβαια γιατί στις ίδιες πρόσφατες διακοπές μου είδα και πελάτες με Σύνδρομο Σοράγιας.

Ο πάσχων από σύνδρομο Σοράγιας:

  • Μπαίνει μέσα στο κατάστημα λες και ο μπαμπάς του το χρηματοδοτεί και οι υπάλληλοι είναι τα σκλαβάκια του που πρέπει να τους κάνουν αέρα.
  • Μιλάει στους υπαλλήλους στον ΕΝΙΚΟ. Τον ξέρεις κι από χτες τον υπάλληλο κυρά μου; Μήπως να σου χώσει μία με την κρεμάστρα να πεις το δεσπότη Παναγιώτη;
  • Θέλει πληρώνοντας 3 ευρώ το μπλουζάκι να του το φέρουν στο δοκιμαστήριο μαζί με εξήντα εναλλακτικά χωρίς να κουνήσει τον κώλο του
Να φοράμε ταμπελάκια σας παρακαλώ. Γιατί εγώ που είμαι ευγενική πέφτω στους Κολωνακίου ενώ αυτοί θα έπρεπε να εξυπηρετούν τις Σοράγιες. Ας συντονιστούμε!

 

42 comments to Σύνδρομο Κολωνακίου και Σύνδρομο Σοράγιας

  • Areti

    Το σύνδρομο του Κολωνακίου έζησε μεγάλες στιγμές την οκταετία πριν κατάλάβουμε κρίση. Εκεί να δεις τουπέ και μύτη!! Τώρα όμως που οι περισσότεροι βλέπουν τον πελάτη με κυάλι, σα να μαζεύονται. Στις εξαιρέσεις νομίζω έπεσες, για να το ζήσεις κι αυτό!!

  • Γενικά συμφωνούμε σε όλα εκτός από τον ενικό. Γιατί κρατάμε αυτόν τον δήθεν πλυθηντικό ευγενείας;

  • Nope, δήθεν όσο δεν πάει άλλο. Εκτός αν απευθύνεσε σε ΟΛΟ τον κόσμο στον πλυθηντικό, οπότε πάω πάσο!

    • Sofia

      Αν πάω ποτέ στην εφορία και μου μιλήσουν στον ενικό με προσβάλουν. Simple as that.

      • Δεν νομίζω η προσβολή να είναι στον ενικό, αλλά στο πως τα λές. Για παράδειγμα: “Καλημέρα, πως μπορώ να σε βοηθήσω;” είναι ωραιότατο. Το “Τι θέλεις κοπελιά;” είναι απαράδεκτο

        Στην Σουηδία έκανα το λάθος και μίλησα στον πληθυντικό σε μια κυρία 65+. Το τι μπινελίκι άκουσα δεν λέγετε. ΟΛΟΙ μιλάνει σε ΟΛΟΥΣ στον ενικό και δεν νομίζω οι Σουηδοί να είναι αγενείς λαός

        Επίσης, πόσο fake είναι να λέει ο ένας ταμίας (στην τράπεζα) στον άλλο: “Κύριε Παπαδόπουλε, χρειάζομαι ψιλά”. Δεν είναι αυτό δήθεν;

        • Sofia

          Περιγράφεις κάτι εντελώς διαφορετικό στην τελευταία σου παράγραφο. Είναι γελοίο για συναδέλφους να μιλάνε στον πληθυντικό, ναι. Δεν είναι καθόλου ευγενικό όμως να μιλάει στον ενικό πελάτης με υπάλληλο ή υπάλληλος με πελάτη όταν δεν γνωρίζονται.

          Στη Σουηδία δεν ξέρω πώς λειτουργεί η γλώσσα τους και η κουλτούρα τους. Στα Ελληνικά που ξέρω όμως ο ενικός όταν δεν γνωρίζω κάποιον είναι ή αγενής ή patronizing

          • marianna

            Η καθε γλωσσα εκφραζει την ευγενεια με διαφορετικους τροπους. Στα ελληνικα και στα γαλλικα η ευγενεια εκφραζεται με πληθυντικο. Οταν στη Γαλλια μου ξεφευγε κανα “tu” αντι για “vous” απο το υφος τους καταλαβαινα οτι λεγανε “χμ οκ, ειναι ξενη, οποτε δικαιολογειται που της ξεφυγε”

  • Επειδή μένω και εγώ Σουηδία όντως δεν χρησιμοποιούν(δεν υπάρχει) πληθυντικός ευγενίας. Επίσης και όταν μιλάνε στα αγγλικά ακόμα μιλάνε στον ενικό. Όμως έχουν άλλο τρόπο να εκφράζουν την ευγένια στον τρόπο που μιλάνε. Πιστεύω πως κάθε χώρα έχει δικό της τρόπο να εκφράζει την ευγένια και ναι και μένα μου την σπάει όταν δεν μου μιλάνε στον πληθυντικό στην Ελλάδα πχ σε δημόσιες υπηρεσίες. Κάθε χώρα διαφορετική κουλτούρα.

  • Maria, δοκίμασε να πεις σε κάποιον “hur mår ni” αντί για “hur mår du” και παρακολούθησε την έκφραση πανικού

    Σοφία, δηλαδή όταν πας Goody’s παραγγέλνεις στον πληθυντικό; Όταν βάζεις βενζίνη μιλάς στον πλυθηντικό;

    • Sofia

      >> Σοφία, δηλαδή όταν πας Goody’s παραγγέλνεις στον πληθυντικό; Όταν βάζεις βενζίνη μιλάς στον πλυθηντικό;

      πλάκα μας κάνεις; εννοείται! και βέβαια μιλάω στον πλυθηντικό, τους ξέρω κι από χθες; δηλαδή εσύ μιλάς στον ενικό; τί είναι, τα παιδιά σου ο βενζινάς και ο υπάλληλος στα Goodys;

      • Φυσικά κ μιλάω στον ενικό! Το βρίσκω απίστευτα γελοίο να μιλάω (και να μου μιλάνε) στον πλυθηντικό. Προτιμώ να δείχνω την ευγένεια μου με λέξεις όπως συγνώμη, παρακαλώ και ευχαριστώ και όχι με το “δεσποινίς, θα μου βάλετε μια πατάτες;”

        Άλλοι κόσμοι είμαστε Σοφία – δεν λέω ότι έχεις άδικο, αλλά αν ποτέ συνατηθούμε σε παρακαλώ ΜΗΝ μου μιλήσεις στον πληθυντικό!

        • Sofia

          Με συγχωρείς πολύ αλλά πουθενά δεν είπα ότι θα χρησιμοποιήσω πληθυντικό αλλά θα είμαι αγενής. Δεν είναι ένα και το αυτό.

    • marianna

      Εγω ξερω παιδια με διδακτορικα που δουλευουν στα Γκουντις, οχι οτι αυτος που ειναι του δημοτικου δεν αξιζει τον σεβασμο μας. Προσωπικα μιλαω στον πληθυντικο ακομα και σε ανηλικους, με κραζουν οι…κουλ τυποι που μιλαω στον πληθυντικο αλλα εγω θελω να ειμαι τυπικη και μεχρι να μου πει ο αλλος μιλα στον ενικο θα μιλαω στον πληθυντικο σε οποιον ανθρωπο γνωριζω πρωτη φορα η δεν ξερω καλα. Η ελληνικη ετσι εκφραζει τον σεβασμο. Πιθαβνως επηρεασμενη απο την γαλλικην, αλλα τι σημασια εχει? Τα παντα επηρεαζονται απο τα παντα.

    • evris

      Και μονο η ερωτηση “δηλαδη στο βενζιναδικο χρησιμοποιεις πληθυντικο?” δειχνει οτι εχουμε φτασει στον πατο βαρελιου με σκατα συφιλιδικων γερων και γλυφουμε τον σκουριασμενο αποπατο με τη γλωσσα μας.

  • Haha! Το έχω κάνει Δημήτρη! Και με κοιτούσαν σαν άλιεν αλλά μου εξήγησαν ότι είναι εντελώς λάθος, αν είναι ένα το πρόσωπο που μιλάς. Τι να πεις!

  • Margarita

    επειδη μιλησατε για την εφορια(δ.υπηρεσιες)σας πειραζει ο τροπος που μιλουν κ οχι ο πληθυντικος…κι οι Αγγλοι μιλανε σε καποιον με το μικρο του ονομα ακομα κι αν ειναι ο προισταμενος τους αλλα καθε αλλο παρα με αγενεια μιλουν…Δημητρη θα συμφωνησω μαζι σου.αν ο ενικος της πωλητριας δεν συνοδευεται με υφος 100 καρδηναλιων η ή με εκφρασεις τυπου”κοπελια” δεν θα με πειραζε..

    • Sofia

      για Αγγλία συμφωνώ, ναι, ειναι ακριβώς έτσι.

      Φυσικά και δε λέω “πληθυντικός αλλά κατά τα άλλα αγένεια”

  • Φωτεινή Σίδερη

    Είμαι σίγουρη οτι δεν έχετε ιδέα απο κομμωτήρια, οπως εγώ μια καλοστεκούμενη κυρία των Νοτίων προαστίων! κατ αρχάς έχουν βάλει στις κομμώτριες ρομαντικά (σίκ) ονόματα βγαλμένα απο ρομάντζα του προηγούμενου αιώνα οπως Μόρένα, Ροσάνα,Λάουρα,Αλίνα,Τζάκι,Μαρέλλα,Μπιάνκα,¨Εμμα( ναι ¨Εμμα απ τη Μροντέ) και άλλα πολλά τα οποία δεν συνάδουν ακριβώς με τα Βαλκανικά χρώματα και χαρακτηριστικά.Αλλά εντούτοις δίνουν ένα κύρος στο κομμωτήριο (comme il faut)και πάντοτε απευθύνονται η μία στη άλλη στον πληθυντικό αγαπητέ μου φίλε Dimitrios Ster οπως δύο τελειες ολογράφως γιατι δεν ξέρω που βρίσκονται στο πληκτρολόγιο.”Κυρια Μπιάνκα μπορείτε να κάνετε ένα λούσιμο στο βαφείο?”Αν αυτό δεν είναι class τότε τι είναι???¨εχουμε κι ένα επίπεδο!!!Φωτεινη η θεία

    • Sofia

      Φωτεινή (θεία και καλοστεκούμενη) είναι από κεινα τα κομμωτήρια που πας χτενισμένη γιατί αν πας αχτένιστη σε κοιτάνε περίεργα;

  • Uri Antropov

    Το Σύνδρομο του Κολωνακίου ήρθε εδώ επί τουρκοκρατίας για να μείνει! Μην κάνετε όνειρα λαμογοσάξονες ότι θα βγάλουμε από πάνω μας το έχω για να το αλλάξουμε με το είμαι.

    Στην Ελλάδα θέλουμε ΈΧΩ τελεία και κάυλα!

    Τα υπόλοιπα για τους μαλακο σιλικοβανίτες που έχουν 3 billion και κυκλοφορούν με ποδήλατο.

    Εγώ γουστάρω 550 και cayenne!

    Τέλος

  • Παναγιώτης

    Συμφωνώ με την Σοφία. Μου φαίνεται μεγάλη αγένεια να μου μιλήσουν στον ενικό (σιγά ρε φίλε, δεν κάναμε μαζί στο ΚΨΜ)όπως επίσης θεωρώ άσχημο (απαράδεκτο ήθελα να πω αλλά τεσπά) να μου μιλήσει κάποιος στον ενικό. Δεν πιστεύω ότι προσβάλει αλλά ΔΕΝ δείχνει σεβασμό. Και στο κάτω-κάτω, η ευγένεια δεν έβλαψε ποτέ κανέναν, αντιθέτως κολακεύει.
    ΥΓ: Πιάσατε τα Σουηδικά και τα Αγγλικά. Στα Ιταλικά και τα Ισπανικά υπάρχει η “forma di cortesia”, απλά υπέροχη.

  • Ενημερωτικα αναφέρω πως η αρχαία Ελληνική δεν είχε πληθυντικό ευγενείας. Πρόκειται για ξένο στοιχείο που έχει αφομοιωθεί στη γλώσσα σήμερα.

    • Sofia

      Ενδιαφέρον. Ολίγον άσχετο αλλά ενδιαφέρον.

    • Eleni

      Εξαιρετικά ενδιαφέρον! Και πράγματι υπάρχει το ερώτημα αυτός που μιλάει στον ενικό στο γκαρσόνι/πωλήτρια κάνει το ίδιο και στον προιστάμενό του/υπουργό/οιουδήποτε είδους διάσημο;
      Ο ενικός δημιουργεί κοντινότητα-δημοκρατία, ο πληθυντικός απόσταση. με τα προσόντα τους το καθένα. Μήπως στη αρχαία Ελλάδα οι άνθρωποι όντας λιγώτεροι γνωριζόντουσαν πιο καλά μεταξύ τους; Πάντως θα ήταν για μένα πολύ ενδιαφέρον να μελετηθεί η ιστορική εξέλιξη του θέματος-από την Γαλλία μου φαίνεται ξεκίνησε ο πληθυντικός-; για την Ελλάδα σε σχέση με την Ευρώπη. Και στην Near East τι ισχύει;

    • m.

      Σωστό. Στη Νέα Ελληνική όμως υπάρχει. Και υπάρχει για κάποιο λόγο.

      Κάθε γλώσσα εκφράζει την κοινωνία και τον κόσμο που τη δημιουργεί και τη χρησιμοποιεί. Άλλοι οι κανόνες ευγενείας (και κατ επέκταση το κοινωνικό σύστημα, η “τάξη” του κόσμου) στη Σουηδία, άλλοι στη Γαλλία, άλλοι στην Ιαπωνία, άλλοι στην Ελλάδα. Και πάλι, διαφορετικοί οι κανόνες (και ο αντικατοπτρισμός τους στη γλώσσα) στη Γαλλία της Αναγέννησης (Je vous aime) και διαφορετικοί στη σύγχρονη. Οπότε, εκτός αν έχουμε τον εγωισμό ή την άγνοια να θέλουμε να προσαρμόσουμε όλο τον κόσμο στα δικά μας μέτρα, ακολουθούμε στοιχειώδεις κανόνες, απαραίτητους για τη συνεννόηση στη συγκεκριμένη κοινωνία που μας έριξε η άδικη κατάρα να ζούμε. Αλλιώς θα μιλήσεις στη Σουηδία κι αλλιώς στην Ιαπωνία.

      Αν δεν κάνω λάθος, στην περίοδο της Γαλλικής Επανάστασης και λίγο μετά, η νέα κοινωνική πραγματικότητα εκφράστηκε και στη γλώσσα, με τις προσφωνήσεις “πολίτη, πολίτισσα” κλπ. Δες και το αντίστοιχο στη ρωσική, όταν όλοι οι πολίτες από το “για βας λιουμπλιού” του Πούσκιν (θέλει μετάφραση :-) περάσαν στο “σύντροφε, συντρόφισσα”. Αντίστοιχα, ο ενικός στην Αρχαία Ελλάδα δεν ήταν μόνο αποτέλεσμα του ότι ήταν λιγότεροι και γνωρίζονταν. Νταξ, μη λέμε και υπερβολές, όλοι γνώριζαν όλους με περ. 100.000 οικογένειες αθηναίων πολιτών εκ των οποίων οι 30.000 άρρενες ενήλικες + βάλε μερικές χιλιάδες σκλάβους, μέτοικους κλπ.; Μάλλον το δημοκρατικό πολίτευμα ήταν πιο σημαντικός παράγοντας.

      Η χρήση του πληθυντικού στα νέα ελληνικά δεν σημαίνει απαραίτητα δηθενιά. Δηθενιά μεγαλύτερη (και χωριατιά τελικά) είναι να ισοπεδώνεις όλες τις καταστάσεις και να μιλάς σε όλους ανεξαιρέτως στον ενικό.

  • +1000 “Δεν είναι δήθεν. Το λέει το όνομα, είναι πλυθηντικός **ευγενείας**”

  • Σοφία καλή χρονιά!
    Εύχομαι το 13 να ναι το τυχερό σου!
    Ηθελα να πω κι εγώ την εμπειρία μου στο θέμα του πληθυντικού. Εγώ σύμφωνα με αυτά που με μάθανε, πάντα μιλάω στον πληθυντικό εάν με εξυπηρετούν, ή εάν είναι μεγαλύτεροι και επίσης εάν είναι ανωτεροί μου στη δουλειά. Ετσι με μάθανε, και αν σκεφτείς ότι οι γονείς μας ζήσανε την εποχή που στο Ελληνικό δημόσιο σηκωνόντουσαν όρθιοι όταν έμπαινε διευθυντής, δεν νομίζω ότι ήταν θέμα ταξικό, ήταν έτσι η κοινωνία. Τα δυο χρονια που έμεινα Ελλάδα δεν μπορούσα με τίποτα να χωνέψω αυτή την ισοπέδωση του ενικού! Κοπελιτσες μόλις είχαν βγει από τη σχολή (22-+) μιλούσαν στον Διευθύνοντα Σύμβουλο στον ενικό σε καθημερινή βάση. Επισης, δεν μπορώ να πω ότι διέκρινα κάποιο άλλο τροπο μέσα από τον οποιο δηλώναν σεβασμο ώστε να πεις ότι αναπληρώνανε. Δεν ξέρω τί έγινε, ειλικρινά, την τελευταία δεκαπενταετία! Θυμάμαι, δεν μπορούσα με ΤΙΠΟΤΑ να το γυρίσω στον ενικό. Το αποτέλεσμα ήταν να ακούγομαι σαν να είμαι καμία πουριτανή. Επίσης, το χειρότερο ήταν ότι χαλούσα την πιάτσα και είχα δεχτεί επίθεση δυο-τρεις φορές καθαρά γι αυτό το θέμα! ” Το παίζεις καλύτερη από εμάς και μιλάς έτσι;” Κτλ. Και αυτό από συναδελφους μηχανικούς. Μορφωμένους, θεωρητικά, ανθρώπους. Ηταν ακόμα ένα από τα καθημερινά σημεία τριβής που με κάνανε να νοιώθω ανεπιθύμητη στη χώρα μου.
    Εξακολουθώ να πιστεύω πως ο πληθυντικός είναι σημαντικός στην Ελληνική γλώσσα. Φοβάμαι όμως ότι η κατάργησή του έγινε από ανθρώπους που θέλανε να ισοπεδώσουν την κοινωνία. Ετσι απλά. Η σαβουρα τον κατήργησε τον πληθυντικό για να μην πολυφαινεται.
    Εμείς του έξω είμαστε απλά ακόμα μια φορά στον κόσμο του inbetween που λέω κι εγώ.
    Αυτά για την Ελλάδα. Εννοείται ότι η κάθε χώρα είναι διαφορετική.
    Φιλιά και Χρονια Πολλά!

    • Sofia

      Καλώς το κορίτσι! Άντε από το στόμα σου και στου όποιοις-είναι-αυτός-που-μοιράζει-τύχη-ναουμ.

      Κι εγώ δεν το αντέχω, είμαι μαζί σου.

      btw Θυμάμαι που έμπαινε διευθυντής στην αίθουσα στο σχολείο και σηκωνόμασταν. Σεις είχατε τέτοια;

      • m.

        Όχι, δεν σηκωνόμασταν, μιλούσαμε όμως (και μιλάμε) πάντα στον πληθυντικό στους μεγαλύτερους, από τον διευθυντή μέχρι τον επιστάτη ή την καθαρίστρια του σχολείου. Τουλάχιστον μέχρι να μας δώσουν εκείνοι το ελεύθερο να τους μιλάμε στον ενικό.

  • Γιώργος

    Την τελευταία φορά που βρέθηκα αντιμέτωπος με “πάσχοντα”, έκανα το εξής: Έβγαλα τις πιστωτικές μου κάρτες (πέντε τον αριθμό) από το πορτοφόλι, τις άνοιξα σαν βεντάλια και άρχισα να κάνω αέρα λέγοντας “Πολλή ζέστη κάνει εδώ στην Ελλάδα”, πριν αποχωρήσω από το κατάστημα χαμογελώντας με νόημα…

  • Σοφία συμφωνώ με τα 1.000, κρίμα που τα λεγόμενά σου λίγο παρερμηνεύτηκαν από μερικούς αναγνώστες.

    Να προσθέσω σε αυτά που λες το ότι εάν ένας πελάτης φαίνεται μικρός (yours truly) δεν σημαίνει ότι ο πωλητής πρέπει να ξεχάσει ευγένειες και να τα ισοπεδώσει όλα. Αφορμή η πολυετείς μου εμπειρία στον τομέα.

    Επίσης, πέτυχες πωλητές που χαμογελούν; γιατί εγώ μόνο τους Κολωνακιώτες πετυχαίνω :(

    Dimitri Stergiou το να χρησιμοποιείς τον πληθυντικό ή όχι αναλόγως του που δουλεύει κάποιος είναι discrimination, από τα πρώτα πράγματα που μαθαίνεις όταν πατάς το πόδι σου στην Σουηδία.

  • Nenyaki, μην μου πεις ότι στο “μαγαζί” σου μιλάτε στον πλυθηντικό γιατί δεν υπάρχει περίπτωση να το πιστέψω

    Όσο καιρό δούλεψα στην Ελλάδα (10+ χρόνια), πάντα μίλαγα στον ενικό σε όλους, από τον κόσμο που με είχε “αφεντικό” μέχρι τον CEO. Η λογική μου είναι απλή: κανείς δεν είναι ανώτερος μέσα στην εταιρεία – απλά κάνουμε διαφορετικά πράγματα μέσα σε αυτήν

    Οι μόνοι άνθρωποι που θα μιλήσω στον πλυθηντικό είναι οι “δάσκαλοι” οποιαδήποτε μορφής κ ανεξαρτήτου ηλικίας. Για όλους τους υπόλοιπους, ενικός κ πάλι ενικός

  • Όταν γέννησε η γυναίκα μου το πρώτο μας παιδί, της πήρα δώρο (μεταξύ άλλων) ένα μαντήλι Hermes. Στη συνέχεια έκανα μία βόλτα στα μαγαζιά του Κολονακίου, όπου όλοι μου φαίρονταν λες και είμαι η Σοράγια. Άργησα να καταλάβω ότι είχαν ψαρώσει από τη σακούλα του πρώτου μαγαζιού που είχα πάει.
    Ηθικό δίδαγμα: Έχετε πάντα μαζί σας μία σακούλα από χλιδάτο κατάστημα όταν κυκλοφορείτε, ακόμη κι αν μέσα έχετε το κολατσό σας :-)

  • Ανδρέας

    Φαίνεται ότι τον τελευταίο καιρό υπάρχει μία τάση περιορισμού του πληθυντικού ευγενείας στην ελληνική κοινωνία, για διάφορους λόγους.
    Εγώ είμαι δημόσιος υπάλληλος (μη βαράτε) και σε αρκετούς πολίτες που τυχαίνει να εξυπηρετώ μιλώ στον ενικό (κυρίως νεαρότερων ηλικιών). Υπάρχουν άνθρωποι που μου δίνουν την εντύπωση ότι θα τους προσέβαλλα αν συνέχιζα να τους μιλώ στον πληθυντικό, ένω άλλους ο ενικός τους κάνει να αισθάνονται πιο άνετα και να χαλαρώνουν όταν βρίσκονται αντιμέτωποι με το τέρας της ελληνικής γραφειοκρατίας και προσπαθούν να βγάλουν άκρη.

  • Ζωή

    Παρακαλώ διορθώστε με αν κάνω λάθος αλλά ο πληθυντικός ευγενείας δεν είναι και πολύ ..Ελληλικός.. νομίζω ότι έχει έλθει απο την Ευρώπη πχ Γαλλία μόλις μερικούς αιώνες πριν (19ο, τουρκοκρατία κλπ που γεμίσαμε ευρωπαϊκή κουλτούρα)..τώρα βέβαια δεν αλλάζει εύκολα αυτό. Η πραγματική ευγένεια παντως νομιζω είναι στο ύφος.. μπορεις δηλαδη να πεις “πώς μπορώ να σε βοηθήσω” και να πεις “μα είστε εντελώς ηλίθιος κύριε;”

  • Petros

    Καλησπέρα κι από εμένα! Τυχαία βρέθηκα εδώ αλλά ομολογώ πως βρήκα τη συζήτηση άκρως ενδιαφέρουσα.
    Καταθέτοντας τη δική μου γνώμη, τάσσομαι υπέρ της χρήσης του πληθυντικού ευγενίας. Μένω στη Γερμανία τα τελευταία 2 χρόνια και βλέπω πως ο πληθ. ευγενίας είναι αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινής τους ομιλίας. Ακόμα κι οι γείτονες μεταξύ τους θα μιλήσουν, ναι μεν εγκάρδια, αλλά στον πληθυντικό. Δεν συζητάω για τα καταστήματα, εκεί δεν υπάρχει περίπτωση να σου μιλήσουν στον ενικό κι έπειτα είναι τόσο ευγενικοί που δεν μπορείς κι εσύ να μιλήσεις στον ενικό. Αν τώρα κάποιος μεγαλύτερος σού πει “στον ενικό”, τότε ακολουθείς.
    Από την Ελλάδα με τους Έλληνες υπαλλήλους, πάντα μίλαγα, μιλάω και θα μιλάω στον πληθυντικό (και γενικά με τους αγνώστους). Μου μιλάνε ενικό; Εκεί εγώ: πληθυντικό. Γιατί; Το θεωρώ όχι μόνον ευγένια αλλά και σεβασμό, μαζί όμως και με τη χροιά της φωνής (άλλο απαραίτητο στοιχείο).
    υγ. Ακόμα ακούω τη μητέρα μου να μιλάει στον πατέρα της στον πληθυντικό…

  • Jeffrey Mineiko Chad

    Hi! I don’t mind in what way you will speak to me! Above all i am interested in the ”haratsia” being paid from you!

  • WΟΜanizer Zero

    >>>η αρχαία Ελληνική δεν είχε πληθυντικό ευγενείας. Πρόκειται για ξένο στοιχείο που έχει αφομοιωθεί στη γλώσσα σήμερα.

    Επίσης στην Αρχαία Ελλάδα δεν είχε χαρτί υγείας.

    Μη σας ξαναδώ με κ*λόχαρτο γιατί θα σας χαρακτηρίσω μη-παραδοσιακούς!

    >>>>Και μονο η ερωτηση “δηλαδη στο βενζιναδικο χρησιμοποιεις πληθυντικο?” δειχνει οτι εχουμε φτασει στον πατο βαρελιου με σκατα συφιλιδικων γερων και γλυφουμε τον σκουριασμενο αποπατο με τη γλωσσα μας.

    Ηθελα να γράψω κάτι χειρότερο απο αυτό. Να προσθέσω κάτι εξίσου εξυπνο και αηδιαστικό. Δεν μπορώ. Είναι απιστευτα παραστατική περιγραφή της κατάστασης μας.

    Πολύ φοβάμαι πως σε λίγο θα κόψουμε και τον πάτο και θα σκάψουμε παρακάτω, στον υπονομο, για να συνεχίσουμε.

    voulez-vous un peu de vin avec votre repas?

    bon appétit !

Leave a Reply

You can use these HTML tags

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

  

  

  

Additional comments powered byBackType