Sausage and Lentil Soup
Uploaded by girlychimp on 16 Dec 06, 8.19PM GMT.

Πολλά πράγματα σε αυτή τη ζωή είναι όπως οι φακές.

Όπου φακές μπορείτε να αντικαταστήσετε με οποιοδήποτε φαγητό αρνιόσασταν πεισματικά να φάτε ως παιδί και στοιχηματίζω ότι ήταν όσπριο. Εγώ αρνιόμουν να φάω φακές. Δεν υπήρχε περίπτωση να κάνει η μαμά Δέσποινα φακές και να μην γίνει στο σπίτι του Ελ Αλαμέιν.

Συνήθως τις έτρωγα κι έλεγα κι ένα τραγούδι γιατί η μαμά Δέσποινα ήταν σκληρή κι ανένδοτη.

Τώρα που μεγάλωσα κι έχω μείνει μόνη μου μια δεκαετία (την έκλεισα φέτος, τώρα το συνειδητοποίησα) κατάλαβα δύο φιλοσοφικά μαθήματα που μου έχει προσφέρει η εμπειρία μου με τις φακές.

Μάθημα πρώτο: Τρως τις φακές μια χαρά όταν τις πληρώνεις μόνος σου.
Όταν συνειδητοποιείς πόσο κοστίζει, πόσο καιρό έχεις φαί με ένα σακουλάκι φακές και πόσο εύκολο είναι να το φτιάξεις αρχίζεις να εκτιμάς αυτό το ταπεινό όσπριο. Καλό είναι κουνάμε το κεφάλι πιστεύοντας ότι μας αξίζουν κεφτεδάκια με τηγανιτές πατάτες να έχουμε και το φόβο της φακής μέσα μας.

Μάθημα δεύτερο: Οι δυσκολίες του παρελθόντος φτιάχνουν τις ευκολίες του αύριο.
Όταν έχεις μια μαμά (όπως η μαμά Δέσποινα) ή όταν σε έχουν μάθει ότι θα φας και θα πεις κι ένα τραγούδι γιατί αυτό το φαί έχουμε σήμερα μαθαίνεις να τρως και μελλοντικά ό,τι υπάρχει με πολύ μεγαλύτερη ευκολία. Αυτό δε σημαίνει ότι γίνεσαι μοιρολάτρης – αλλά ότι οι μικρές δυσκολίες δε σε πτοούν σαν κακομαθημένο πιτσιρίκι.

Σκέψου τώρα – πόσα πράγματα στη ζωή σου δεν είναι όπως οι φακές;

——–
Η έμπνευση μου ήρθε κατακούτελα όταν συζητούσαμε κάτι περί κακομαθημένων ενηλίκων με τον jsclavos στο twitter.

buzz it!