La Sagrada Familia (BARCELONA)
Originally uploaded by m@®©ãǿ►ðȅtǭǹȁðǿr◄©
Το είδα χτες, παρέα με φίλη και τον ανεμιστήρα σχεδόν αγκαλιά, μιας και στο Λονδίνο έπιασε την α π ί σ τ ε υ τ η κουφόβραση (ναι βραδιάτικα. Χρόνια έχει να μου συμβεί αυτό).
Κάναμε ποπ κόρνια (θύμισε μου να κάνω και βίντεο πώς κάποια στιγμή), αράξαμε στους καναπέδες και είδαμε το Vicky Cristina Barcelona.
Δεν εξηγώ τώρα την πλοκή – τα λέει η Wikipedia καλύτερα από εμένα.
Πάντως τη βρήκα πολύ πολύ θλιβερή ταινία. Πολύ πολύ. Δηλαδή χολόσκασα μάνα μου πώς να σου το πω.
Τέσσερις εντελώς υστερικές γυναίκες – ακραίες καρικατούρες και ένας ταλαίπωρος άντρας που δεν ξέρει να βοηθήσει τον εαυτό του όχι να συμμαζέψει κι αυτές.
Ήθελα να κάνω ένα τσουπ, να μπω στην ταινία, τα ρίξω πέντε μπάτσες στον καθένα.
Η ιστορία κάνει έναν κύκλο που ουσιαστικά δεν απελευθερώνει κανέναν – ίσα ίσα νομίζω είναι σε χειρότερη κατάσταση από ότι στην αρχή (διότι η άγνοια είναι κι αυτή μια κάποια ευτυχία). Ο κύκλος πάντως και το ότι επιστρέφουμε στην αρχή μου θύμισε το Lucia y el Sexo.
Μόνο που στο Lucia y el Sexo υπήρχε τουλάχιστον μία κάποια απελευθερωτική τρυφερότητα, μια κάποια λύτρωση πώς να το πω. Στο Vicky Cristina Barcelona είδα απλά τρεις προβληματικές Αμερικανίδες και μία Ισπανίδα στο πρόθυρα του φρενοκομείου. Καμία απολύτως ταύτιση.
Βέβαια θα μου πεις.. περί ορέξεως…
Άντεξες να την δεις όλη; Εγώ είδα κανονικά μέχρι την σκηνή που γνωρίζονται στο τραπέζι οι 2 φίλες με τον τύπο, “ενθουσιάστηκα” με τους διαλόγους και είδα όλη την υπόλοιπη σε fast forward….
Ίσως δεν είναι του γούστου μου η ταινία, αλλά τουλάχιστον άλλες αντίστοιχες αντέχω να τις δω μέχρι τέλους…
Ρε παιδί μου έλεγα κάτι θα γίνει, δε μπορεί, θα υπάρξει μία Λύσις. Τίποτις.
Εγώ πάλι νομίζω ότι ο Woody Allen είναι ένας σοφός άνθρωπος, γράφοντας τέτοια σενάριο…
lol – εδώ που τα λέμε ένα δίκιο το 'χεις.
Κορίτσια και αγόρια με συγχωρείτε αλλά θα διαφωνήσω. Η ταινία μου άρεσε, η μουσική μου άρεσε, εντάξει, παραδέχομαι, οι διάλογοι δεν ήταν συγκλονιστικοί, αλλά μ'έναν Javier ξεχνιέσαι…
Επίσης η Πενέλοπε βρίζει καταπληκτικά!
elis4vet α ότι η Πενέλοπε βρίζει καταπληκτικά θα συμφωνήσω κι εγώ.
Αλλά αυτός ο Javier ρε παιδί 'μ πώς σ'άρεσε! Γούστα θα με πεις.
Μ'αρέσει δε μ'αρέσει…η Πενέλοπε κυοφορεί τον διάδοχο…άτιμε Γούντυ!
Εγω τρελαθηκα με την ταινια.Μ αρεσε παρα μα παρα πολυ.
Ειχα γραψει δε τοτε.
http://zouri1.wordpress.com/2009/01/09/vicky-cr...
Εγω τρελαθηκα με την ταινια.Μ αρεσε παρα μα παρα πολυ.
Ειχα γραψει δε τοτε.
http://zouri1.wordpress.com/2009/01/09/vicky-cr...
Μύθε και θρύλε zouri με ανησυχείς. Είδες την ταινία και σου άρεσε; και μετά κατηγορείτε τις γυναίκες ότι είναι υστερικές;
Νομίζω ότι όταν η Πενέλοπε βρίζει… κατά βάση παίζει τον εαυτό της!
Και εμένα μου άρεσε πολύ η ταινία. Γιατί θλίψη;
εγω παλι, σ αυτη την ταινια πηγα πρωτο ραντεβου με εναν ωραιο αντρα που εμελε να γινει εραστης μου….
οτι μ αρεσε, μ αρεσε…
Εμένα πάντως το Vicky-Christina-Barcelona μου άφησε κάτι. Μια απέραντη αγάπη για τη μουσική του Juan Serrano :)
Δε μου γέμισε το μάτι η Πηνελόπη σ' αυτή την ταινία, και με ψιλο-ενόχλησε ο ψυχολογικός αχταρμάς των υπόλοιπων, αλλά η μουσική… ααααχ, η μουσική, ήταν ΟΛΑ τα λεφτά και ακόμα περισσότερα!
Το έχω εδώ και μήνες, αλλά δεν το είδα ακόμη. Τώρα μου κίνησες την περιέργεια…
Εμ θλίψη βέβαια. Ουσιαστικά στο τέλος πάλι τίποτα δε μάθανε.
Ο άντρας ή η ταινία; ;-)
Βρε κοίτα να δεις που οι μισοί τη μισήσαμε με πάθος και τους άλλους μισούς άρεσε πολύ.
όντως, κι εγώ έλεγα όλο κάπου το πάει, όλο κάτι θα γίνει αλλά εντελώς flat ρε παιδί μου, τέλειωσε κι έλεγες τι αυτό ήταν… Όμως: α. Πρώτη φορά η Πενέλοπε δεν είχε το ξυλαγγουρίστικο στημένο στυλάκι της και β. ο/η στυλίστας έκανε όλη τη δουλειά, δεν ξέρω ποιός ήταν, αλλά τα ρούχα μιλάγανε, φτιάχναν τους χαρακτήρες -χάλια ξεχάλια.
και οι δυο :)