11 Jun 2009
Με απασχολεί πολύ η έννοια του media imagery τελευταία (όταν τα ‘λεγε ο Debord δεν είχαμε twitter αλλά τέσπα).
Κάναμε μια κουβέντα σήμερα στο friendfeed - και με ενοχλεί που κάθε φορά που ο Παναγιώτης λινκάρει σε μία θέση του ΠΑΣΟΚ μπορεί εν δυνάμει να κατηγορηθεί ως φερέφωνο, βαμμένος, χρωματισμένος, τσιράκι κλπ κλπ.
Τυγχάνει να είναι ο Παναγιώτης, θα μπορούσε να τύχει στον οποιονδήποτε. Η δουλειά του τον χρωματίζει και υποθέτουμε ότι τον ξέρουμε επειδή είναι υπάλληλος ενός κόμματος.
Σάμπως δε μου έχει τύχει εμένα – να επικοινωνεί κάποιος μαζί μου και να μου ζητάει να πάμε για καφέ επειδή διαβάζει το blog (μόνο το ελληνικό) για πολύ καιρό; Δε μπορώ να πάω για καφέ μαζί σου – δε με ορίζει το blog μου, δεν γνωριζόμαστε, μην πιστεύεις ότι διαβάζεις.
Σιγά σιγά πρέπει να αρχίσουμε να εκπαιδευόμαστε. Από τη μία πρέπει να δεχτούμε ότι που και που θα μας κρίνουν από μία και μόνο έκφανση της ζωής μας. Και από την άλλη πρέπει να θυμόμαστε ότι επειδή βλέπουμε ένα κομμάτι ενός ανθρώπου δε σημαίνει ότι τον γνωρίζουμε.

This work is licensed under a Creative Commons License.