Το φόρεμα της γιαγιάς (circa 1956)

The girl does #ROHManon in full vintage getup

Η γιαγιά Θεοδώρα, που μας άφησε δραματικά πριν λίγο καιρό, δεν είχε κάποια ιδιαίτερη προτίμηση στα λούσα. Μάλλον ο παππούς ήταν (και παραμένει) ο κοκέτης της οικογένειας, με το γιλέκο, με το σακάκι, με το καλογυαλισμένο παπούτσι και με τη μπριγιαντίνη στα μαλλιά. . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω…

Μικρή Αθήνα – Μικρή πυξίδα

A Walk Through Athens

Στην Αθήνα, με θυμούνται (και με γνωρίζουν) σε πολλαπλά επίπεδα. Άμα το σκεφτείς, κυκλοφορούν δυο τρεις εκδοχές μου ελεύθερες κάθε φορά που είμαι εκεί.

Τις βραδιές του Πειραιά είμαι κολλημένη στο 1996 με 1997 γιατί εκεί με θυμούνται. Τις βραδιές της Αθήνας είμαι κολλημένη στο 2000 – . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω…

Busy Αύγουστος. Ταξίδια, Μπάρμπι Καλντεριμιτζούδες και κωδεΐνες.

Tilting magic. #geordieland #bridge

Tilting γέφυρα (άλλο να στο λέω κι άλλο να το βλέπεις) στο Newcastle

Δεν ξέρω πώς έγινε φέτος και ο Αύγουστος ήταν από τους πιο παραγωγικούς μήνες.

Συνήθως τον Αύγουστο περιφέρομαι στο Λονδίνο με λίγους φίλους (όλοι οι άλλοι είναι διακοπές), δεν υπάρχουν παραστάσεις που να θέλω . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω…

Green Door – Μαγειρευτά στο Λονδίνο (και φραπέ. και φρέντο)

Green Door

Μου στέλνει μήνυμα που λες τις προάλλες η Ελίζα και αναφέρει τις λέξεις “φαί” και “μαγειρευτό”. Άντε να της πεις “δεν έρχομαι”. Γίνεται; Δεν γίνεται.

Πήγαμε στο Green Door, το μαγειρείο του Δημήτρη και του Σήφη. Δεν μπορώ να το πω “εστιατόριο”, ειλικρινά, ήταν σαν τα παλιά καλά . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω…

Τράβα μαλλί Ρένα, ανεβαίνουμε

Loved our flight at the North London Flying School. It was a dream. #flight #piper

Πριν σε στείλω στη σχετική ανάρτηση θέλω να μοιραστώ μαζί σου αγαπητέ αναγνώστη την λογική του γιατί πηγαίνουμε κι εμείς όταν κάνουμε δώρο μια εμπειρία που έχει κάποιο ρίσκο.

Πρώτον: Όταν κάνουμε δώρο – εμπειρία . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω…

ATM που μασάνε κάρτες και κάτι αιωνόβιοι ταξιτζήδες

Antanas

Την Παρασκευή το βράδυ πέρασα διάφορα μικρά δράματα – σε φάση που έπρεπε να πάρουμε κανα λαχείο ξερωγω.

Αφού πήγα έκανα το χρέος μου στον πολιτισμό (είδα La Traviata, έκλαιγα γω, έκλαιγε η θεια δίπλα μου, έκλαιγε η κοπελιά δυο σειρές παρακάτω – λεπτομέρειες εδώ) περίμενα κανα δεκάλεπτο το λεωφορείο . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω…

Τα κουτσομπολιά της θεία Σοφίας από τις Ψηφιακές Γειτονιές (έχει και βίντεο)

_ROM2005

Όταν η ‘Ασπα μου είπε ότι με θέλουν για ομιλήτρια στις Ψηφιακές Γειτονιές, θυμήθηκα τις Σύντομες οδηγίες καφρίλας για αναρτήσεις γονιών που είχα γράψει για τις περσινές Ψηφιακές Γειτονιές και με έπιασαν τα γέλια. Όσοι με έχετε ακούσει να μιλάω (ακόμα και ακαδημαϊκά) ξέρετε ότι δεν μπορώ τη σοβαροφάνεια, το . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω…

Τις μέρες που μυρίζει ζεστό ψωμί

Bread & tsoureki. #GreekEaster

Πάω πού και πού στη μάνα μου και βγάζω το μεγάλο της μίξερ. Η μαμά Δέσποινα έχει μια τάση να “τακτοποιεί” όλα τα τσουμπλέκια – δηλαδή να τα κρύβει στα ντουλάπια για να μην γίνεται χαμός στον πάγκο της κουζίνας.

Μπροστά στο παλιό ντουλάπι (άγνωστο από ποιον . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω…

Μια γενιά που λένε

Pigtails

Συμπαθής νεανίας σήμερα λέει στην παρέα: – Έτσι είναι με τη γενιά μας. Πες κι εσύ ρε Σοφία.

Ο νέος είναι 26 ετών. Όσο να πεις, δεν είμαστε και σειρά.

Μάλλον η σοκολατόπιτα που του πήγα για την ονομαστική του εορτή είναι λίγη.

 

 

. . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω…

Άλκη, πες πάλι για το καπλάνι (και όχι για τον Αχιλλέα)

alkizeiΕίναι κάποιοι συγγραφείς που τους αισθάνομαι συντρόφους από τα παιδικά μου και εφηβικά μου χρόνια. Ο Καζαντζάκης ας πούμε (που με έχει αγγίξει πολύ) δεν ήταν ποτέ τέτοιος. Ήταν σαν τρομακτικός θείος που άνοιγε την πόρτα και κρυβόσουν κάτω από το τραπέζι.

Η Άλκη Ζέη όμως, η Ζωρζ . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω…

Η σκάλα δεν ήταν ποτέ η καταδίκη

Keep on climbing.

Έχω πολύ καθαρές αναμνήσεις από τότε που ήμουν έφηβη και σκεφτόμουν ότι σε κάποια ηλικία (στα 25, στα 30, στα 35) θα είμαι στο τέλος. Στο τέρμα. Ότι θα είχα φτάσει κάπου συγκεκριμένα, τελειωμένα.

Μας μεγαλώνουν που λες με αυτό, με στόχους, με όνειρα, με συγκεκριμένες τοποθεσίες που . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω…

Niavent Reloaded και νέα τραγούδια

Niavent

Οι Niavent (η μπάντα που τραγουδούσα κι εγώ όταν ήμανε νέα – scroll down για τα κουτσομπολιά) είναι και reloaded, έχουν και νέα τραγούδια δωρεάν στα ιντερνέτια.

Ο Γιώργος και η Σμαράγδα αγαπάνε τα παλιά τραγούδια, βρίσκουν δρόμους για τα νέα, γράφουν, παίζουν και μου κάνουν και χατίρια. Στο πρόσφατο . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω…

Πώς (δεν) πληρώνει ο Άδωνις

TWO POUNDS

Το να είσαι single στο Λονδίνο σου δίνει άπειρες ευκαιρίες για ευτράπελα. Και να κάνεις και να σου κάνουν. Η κατάσταση είναι τόσο ενδιαφέρουσα που φίλος αδελφικός εύχεται να παραμείνω single για να έχω να του λέω κάθε που βρισκόμαστε για μπύρες.

Άκου τώρα ιστορία τρόμου να ‘χεις να . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω…

Τσοκ γκιουζέλ

The homage to old Turkish films ;-)Ψες που λες είναι να πάω σε ένα πάρτυ και οι οδηγίες που έχω λάβει είναι για επίσημο ένδυμα. “΄Ετσι είσαι;” – σκέφτομαι η θεία. “Θα ακολουθήσω τις οδηγίες κατά γράμμα”. Οπότε, πέρα από το ένδυμα υπερπαραγωγή πάω και μια βόλτα στον Χουσεϊν να . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω…

Η προφητεία (στη Σκόπελο)

Agnontas, Skopelos

Σβήνω – γράφω έχει γίνει η ανάρτηση.

Κυρίως επειδή η Σκόπελος είναι πολύ ομορφότερη από οτιδήποτε μπορεί να βάλει σε λέξεις ο ταλαίπωρος γραφιάς.

Να πας.

Να πας.

Να περάσεις 4 ώρες (και βάλε) στο Εξπρές Πήγασος και (be warned) μη ζητήσεις τίποτα άλλο εκτός από φραπέ. Αλλά να . . . → Περάστε στα ενδότερα για τα περαιτέρω…